„Weird Al” Yankovic (album)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z "Weird Al" Yankovic (album))
Skocz do: nawigacja, szukaj
"Weird Al" Yankovic
Album studyjny "Weird Ala" Yankovica
Wydany 26 kwietnia 1983
Nagrywany lata 1979 – 1983
Gatunek parodie
Długość 32:59
Wytwórnia Scotti Brothers
Producent Rick Derringer
Płyta po płycie

"Weird Al" Yankovic – debiutancki album amerykańskiego parodysty "Weird Ala" Yankovica wydany w 1983. "Weird Al" Yankovic parodiuje pop i rocka z przełomu późnych lat '70 i wczesnych '80.

Lista utworów[edytuj | edytuj kod]

# Tytuł Długość Utrzymany w stylu/parodiujący
1 "Ricky" 2:36 Utwór "Mickey" Toni Basil; Parodia ody I Love Lucy, w której Yankovic gra Ricky, a Tress MacNeille - Lucy
2 "Gotta Boogie" 2:14 Gra słów omawiająca człowieka z "boogie" na jego palcu i jego dylemat w nim
3 "I Love Rocky Road" 2:36 Parodia "I Love Rock 'N Roll" Joan Jett; narrator wyraża odczucia tytularnego smaku lodów
4 "Buckingham Blues" 3:13 Bluesowa piosenka kpiąca ze stylu życia księcia księżnej Walii - Charlesa i Diany. Odpowiadając fanom w 1998 roku, Yankovic negatywnie odpisał, że nie będzie on ponownie pisał i nagrywał piosenki w świetle śmierci księżnej Diany.
5 "Happy Birthday" 2:28 Chorobliwie przygnębiająca piosenka urodzinowa szczegółowo przepełniona tym, co dolega światu: biedą, zagładą nuklearną i globalnego ocieplenia
6 "Stop Draggin' My Car Around" 3:16 Parodia "Stop Draggin' My Heart Around" – Stevie Nicks i Tom Petty; lament "fajnego faceta", który zmuszony jest wielokrotnie ratować swój samochód - Plymouth z 1964 roku z powodu nielegalnego parkowania, wstydu i braku płatności.
7 "My Bologna" 2:01 Parodia "My Sharona" – The Knack; narrator opowiada o swojej obsesji na punkcie kiełbasy bologna
8 "The Check's In The Mail" 3:13 Biznes dotyczący unikaniu sporów i tytularnego "opóźnienia płatności"
9 "Another One Rides the Bus" 2:40 Parodia "Another One Bites the Dust" – Queen; oryginalne nagranie z programu The Dr. Demento Show z 1980 roku opowiadające o jeździe zatłoczonym autobusem.
10 "I'll Be Mellow When I'm Dead" 3:39 Odrzucenie stereotypowych postaw.
11 "Such a Groovy Guy" 3:02 Narcyzm w szczególności przekazuje styl: mody,postawy, dominacji i uległości oraz rozpad relacji
12 "Mr. Frump In The Iron Lung" 1:54 Ulubiona przez publiczność część dnia Yankovica, w której gra w kawiarniach Cal Poly. Piosenka opisuje raczej koślawe relacje pomiędzy narratorem a Mr.Frumpem w jego żelaznym płucu aż do jego śmierci

Muzycy[edytuj | edytuj kod]

Produkcja[edytuj | edytuj kod]

  • Producent: Rick Derringer
  • Techniczni: Peter Kelsey, Tony Papaa