Łapy
| Łapy | |||||
Charakterystyczny element panoramy miasta – kościół św. Piotra i Pawła. |
|||||
|
|||||
| Państwo | |||||
| Województwo | podlaskie | ||||
| Powiat | białostocki | ||||
| Gmina | Łapy gmina miejsko-wiejska |
||||
| Prawa miejskie | 1 stycznia 1925 | ||||
| Burmistrz | Wiktor Brzosko | ||||
| Powierzchnia | 12,14 km² | ||||
| Wysokość | 120-130 m n.p.m. | ||||
| Ludność (2010) • liczba • gęstość |
16 049 1359 os./km² |
||||
| Strefa numeracyjna |
(+48) 85 | ||||
| Kod pocztowy | 18-100 do 18-101 | ||||
| Tablice rejestracyjne | BIA | ||||
| Na mapach: | |||||
| TERC (TERYT) |
3202602064 | ||||
|
Urząd miejski
ul. Sikorskiego 2418-100 Łapy |
|||||
| Strona internetowa | |||||
Łapy – miasto w woj. podlaskim w powiecie białostockim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Łapy. Położone na Nizinie Północnopodlaskiej nad rzeką Narew.
Według danych z 31 grudnia 2010 r. miasto miało 16 049 mieszkańców[1].
Znajdują się w nim Zakłady Naprawcze Taboru Kolejowego w Łapach S.A. (ZNTK w Łapach S.A. w upadłości), mleczarnia oraz zamknięta w lutym 2008 cukrownia.
Ponadto Łapy są ośrodkiem medycznym i edukacyjnym dla obszaru byłego powiatu łapskiego.
Spis treści |
[edytuj] Położenie
Miasto Łapy jest usytuowane w Polsce północno-wschodniej. Zgodnie z podziałem Polski na regiony fizycznogeograficzne dokonanym przez Kondrackiego miasto Łapy leży na Nizinie Północnopodlaskiej, nad Doliną Górnej Narwi. Miasto Łapy położone jest nad rzeką Narew. Leży na obszarze o wysokościach od 120 do 130 m n.p.m.[potrzebne źródło]
Miasto znajduje się w otulinie Narwiańskiego Parku Narodowego.
Według danych z 1 stycznia 2010 r. powierzchnia miasta wynosiła 12,14 km²[2].
W latach 1954–1975 Łapy były siedzibą powiatu w województwie białostockim. Od 1975 do 1998 miasto administracyjnie należało do mniejszego woj. białostockiego.
[edytuj] Dzielnice mieszkalne
Obecnie Łapy składają się z następujących dzielnic:
- Barwiki
- Bociany
- Goździki
- Leśniki
- Osse
- Wity
- Wygwizdowo
- Zięciuki
[edytuj] Historia
Nazwa Łapy jest pochodzenia mazowieckiego i pierwotnie oznaczała przydomek rodu, który założył osadę nad Narwią. Legenda wiąże powstanie miasta Łapy ze szlachcicem Łappą herbu Lubicz, który osiadł tutaj w czasie kolonizacji mazowieckiej w XV wieku.
Pierwsze wzmianki historyczne o tych terenach pochodzą z początku XIII wieku. Wiadomo, że w 1375 Płonka Kościelna była samodzielną parafią. Początkowo Łapy stanowiły zaścianek, gdzie szlachta od zawsze kultywowała tradycje patriotyczne. Wkrótce w wyniku rozrostu wioski powstały osady zlokalizowane na zachodnim i wschodnim brzegu rzeki Narew (w późniejszych wiekach handlowego szlaku wodnego z miejscowości Suraż do Gdańska, XVI–XVII w. i po II wojnie światowej z Puszczy Białowieskiej do Tykocina) i po wschodniej stronie traktu Suraż – Płonka.
W wyniku powiększania się rodu powstało szereg zaścianków, takich osad jak: Rechy, Brusięta, Barwiki, Korczaki, Pluśniaki, Wągle, Wity, Zięciuki, Kosmyki, Łazie, Stryjce, Wojtysze. Niektóre z tych nazw zaniknęły, a pojawiły się nowe, takie jak: Goździki, Dębowizna, Bociany, Leśniki. Po III rozbiorze Polski Łapy znalazły się pod zaborem pruskim, a w 1807 po układzie w Tylży ziemie te znajdowały się w Księstwie Warszawskim, następnie w 1815 w Królestwie Polskim. Ważnym wydarzeniem dla dalszej historii Łap był 1812, kiedy to dwukrotnie przemaszerowały tędy wojska napoleońskie. W latach dwudziestych XIX wieku zaścianki liczyły ponad 1000 mieszkańców i 180 domów. W 1925 przez połączenie sześciu zaścianków (Łapy-Barwiki, Łapy-Leśniki, Łapy-Zięciuki, Łapy-Wity, Łapy-Goździki, Łapy-Bociany) powstały Łapy mające charakter osady rolniczej.
Łapy swój rozwój zawdzięczają oddaniu do użytku 15 grudnia 1862 linii kolei warszawsko-petersburskiej ze stacją kolejową w Łapach oraz wybudowaniu przez Francuzów w tym samym roku warsztatów naprawy parowozów oraz wagonów. Spowodowało to nie tylko napływ rzemieślników i robotników z okolicznych wiosek, ale i również z odległych ziem polskich i Cesarstwa Rosyjskiego. W nocy z 22 na 23 stycznia 1863 r. stacja kolejowa w Łapach została zdobyta przez grupę kolejarzy z warsztatów oraz oddział powstańczy Władysława Cichorskiego Zameczka. Zakłady naprawy wagonów istnialy w Łapach pod nazwą Zakłady Naprawcze Taboru Kolejowego w Łapach S.A. Inwestycje te miały decydujący wpływ na urbanizację Łap, którym 1 stycznia 1925 zostały nadane prawa miejskie. W przededniu II wojny światowej miasto liczyło około 7300 mieszkańców. W trakcie działań wojennych miejscowość została zniszczona w 80%. Wymordowano całkowicie ludność żydowską miasta. W Łapach urodził się Józef Kosacki, wynalazca pierwszego na świecie ręcznego wykrywacza min, który był bardzo istotnym wkładem w zwycięstwo aliantów w II wojnie światowej.
[edytuj] Transport
[edytuj] Drogi
Przez Łapy przebiegają dwie drogi wojewódzkie:
- 681 Roszki-Wodźki – Łapy – Brańsk – Ciechanowiec
- 682 Łapy – Markowszczyzna
Ponadto 19 km na północ od Łap przebiega droga krajowa 8. W przyszłości na jej miejscu ma być droga ekspresowa S8.
[edytuj] Koleje
Przez miasto przebiegają szlaki komunikacyjne:
- linia kolejowa Białystok – Warszawa (Kolej Warszawsko-Petersburska)
- linia kolejowa Łapy – Ostrołęka (częściowo nieczynna)
W Łapach znajduje się stacja PKP Łapy (dla wszystkich pociągów), która znajduje się w centrum miasta oraz stacja Łapy Osse (jedynie dla pociągów osobowych), która znajduje się 3 km od centrum, w dzielnicy Osse. Z Łap pociągiem można dojechać do wielu miast (Bielsko-Biała, Warszawa, Suwałki, Białystok, Wrocław, Opole, Częstochowa, Kraków, Szczecin, Poznań).
[edytuj] Komunikacja autobusowa
W Łapach znajduje się kilka małych przystanków PKS oraz główny przystanek – Łapy (obok dworca PKP). Obsługuje on połączenia podmiejskie w kierunku Białegostoku, Zambrowa, Siemiatycz, Bielska Podlaskiego itd.
[edytuj] Szlaki rowerowe
Przez Łapy przebiegają:
Czerwony szlak rowerowy – Obwodnica Rowerowa Narwiańskiego Parku Narodowego (Choroszcz – Zawady – Baciuty – Dobrowoda – Turośń Dolna – Borowskie Michały – Suraż – Łapy – Płonka Kościelna – Stara Łupianka – Jeńki – Waniewo – Kurowo – Stare Jeżewo – Tykocin – Choroszcz)
Czerwony szlak pieszy im. Włodzimierza Puchalskiego, 36 km (Łapy „Osse” – Gąsówka-Osse – Płonka Kościelna – Płonka-Strumianka – Stara Łupianka – Bokiny – Jeńki – Waniewo – Kurowo – Stare Jeżewo)
Zielony szlak pieszy Kolejarzy (Łapy „Osse” – Grochy – Turek – Pietkowo – Suraż)
[edytuj] Gospodarka
Gospodarka Łap do 2009 roku była oparta przede wszystkim na działających wówczas: cukrowni – będącej niegdyś jedną z najlepszych w Polsce[potrzebne źródło] – i Zakładach Naprawczych Taboru Kolejowego. Niestety dla miasta, zakłady te zostały zamknięte.
W tej miejscowości planowane jest utworzenie tzw. Podstrefy Łapy w ramach Tarnobrzeskiej Specjalnej Strefy Ekonomicznej. Odpowiedni projekt ustawy trafił do Rady Ministrów[3].
Rozwój gospodarki przemysłowej w Łapach i okolicy hamuje przede wszystkim bliskie położenie Narwiańskiego Parku Narodowego. Za to miasto ma potencjał do rozwoju gospodarki turystycznej[potrzebne źródło].
[edytuj] Turystyka
- Atrakcje
- Dom Etkunów przy ul. Spółdzielczej z lat 20. XX w.
- Narwiański Park Narodowy
- Osiedle kolejarskie „Wygwizdowo” – 4 drewniane domy mieszkalne z 1924
- Osiedle kolejarskie „Osse” – 27 murowanych domów mieszkalnych z lat 30. XX
- Pomnik Bohaterskich Dzieci Polskich poświęcony pamięci dzieci, które zginęły w czasie II wojny światowej
- Kamień poświęcony ppłk. Stanisławowi Nilskiemu-Łapińskiemu
- Wieża ciśnień w zespole dworca kolejowego z początku XX
- Cmentarz prawosławny w dzielnicy Osse
- Zespół Kościoła Parafialnego pod wezwaniem św. Piotra i Pawła:
- brama murowana z lat 1920–1927
- plebania drewniana z około 1929
- wikariat murowany ok. 1930
- kapliczka z 1920
- Rynek miasta
- Zespół blokowy przy ulicy Sikorskiego
- cmentarz żydowski
[edytuj] Kluby i organizacje sportowe
- Pogoń Łapy
- UKS Narew Łapy
- Łapskie Towarzystwo Rowerowe „Peleton”
- UKS „Olimp” LO Łapy
- UKS „Łapa” Łapy
[edytuj] Organizacje i stowarzyszenia kulturalne
[edytuj] Związki wyznaniowe
[edytuj] Placówki oświatowe
- Przedszkola
- Przedszkole Samorządowe nr 1
- Przedszkole Samorządowe nr 2
- Szkoły podstawowe
- Katolicka Szkoła Podstawowa im. Kardynała Stefana Wyszyńskiego
- Szkoła Podstawowa nr 1
- Szkoła Podstawowa nr 2
- Szkoła Podstawowa nr 3
- Gimnazja
- Gimnazjum nr 1
- Gimnazjum nr 2
- Szkoły średnie
- I Liceum Ogólnokształcące
- Zespół Szkół Mechanicznych
- II Liceum Ogólnokształcące
- II Liceum Profilowane
- Technikum
- Zasadnicza Szkoła Zawodowa
- Szkoła Policealna dla młodzieży
- Uzupełniające Liceum Ogólnokształcące dla Dorosłych
- Liceum Ogólnokształcące dla Dorosłych
- Szkoła Policealna – zaoczna
[edytuj] Zobacz też
Przypisy
- ↑ Ludność. Stan i struktura w przekroju terytorialnym (Stan w dniu 31 XII 2010 r.). Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 2011-06-10. ISSN 1734-6118.
- ↑ Powierzchnia i ludność w przekroju terytorialnym w 2010 r.. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 2010-08-20. ISSN 1505-5507.
- ↑ Informacje ze strony internetowej Urzędu Miejskiego w Łapach.
[edytuj] Literatura historyczna dotycząca Łap
- Bitwy i potyczki 1863-1864, oprac. Stanisław Zieliński, Raperswil 1913.
- Rocznik Statystyczny Królestwa Polskiego za 1913, Warszawa 1914.
- Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej z oznaczeniem terytorialnie im właściwych władz i urzędów oraz urządzeń komunikacyjnych; Warszawa-Przemyśl 1933.
- Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Warszawa 1887.
- Księga adresowa Polski (wraz z W.M. Gdańskiem) dla handlu, przemysłu, rzemiosł i rolnictwa na 1930 r., Warszawa 1930.
- J. Beszta Borowski, Pół wieku zarazy 1944-200. Moje zapiski faktów i refleksji, Komorów 2002.
- S. Chankowski, Powstanie styczniowe w Augustowskiem, Warszawa 1972.
- A. Dobroński, Infrastruktura społeczna i ekonomiczna guberni łomżyńskiej i obwodu białostockiego (1866-1914), Rozprawy Uniwersytetu Warszawskiego, 197, Białystok 1979.
- Ł. Lubicz-Łapiński, Łapy i ich mieszkańcy. Zaścianki Łapińskich w XV-XVIII w., Białystok 2004.
- S. Łaniec, Partyzanci żelaznych dróg w roku 1863, Warszawa 1974.
- M. Olechnowicz, Z przeszłości Łap i okolic, z. 1, Łapy 1999.
- J. Szumski, Łapy w latach 1862-1914, „Białostocczyzna”, nr 1, 1997.
- P. Sobieszczak, Poświętne wczoraj i dziś. Rys historyczny parafii i gminy do końca XX wieku., Łapy 2008.
|
||||||||||
|
|||||||||||||
|
||||||||||||||
|
||||||||||||||