Łaskarzew
| Łaskarzew | |||
|
|||
| Państwo | |||
| Województwo | mazowieckie | ||
| Powiat | garwoliński | ||
| Gmina | gmina miejska | ||
| Prawa miejskie | 1418-1870, ponownie 1969 | ||
| Burmistrz | Lidia Sopel-Sereja | ||
| Powierzchnia | 15,35 km² | ||
| Ludność (20079) • liczba • gęstość |
4893 319 os./km² |
||
| Strefa numeracyjna |
+48 25 | ||
| Kod pocztowy | 08-450 | ||
| Tablice rejestracyjne | WG | ||
| Na mapach: | |||
|
Urząd miejski
ul. Rynek Duży 3208-450 Łaskarzew |
|||
| Strona internetowa | |||
| BIP | |||
Łaskarzew – miasto w powiecie garwolińskim, w województwie mazowieckim, do 1998 w siedleckim. Jest siedzibą dwóch gmin – miejskiej i wiejskiej. Miasto liczy 4893 mieszkańców (31 grudnia 2009)
Spis treści |
[edytuj] Położenie
Miasto we wschodniej Polsce, położone 15 km od Garwolina. Leży nad rzeką Promnik, prawym dopływem Wisły, w otoczeniu Lasów Garwolińskich. Pierwotnie w miejscu Łaskarzewa była wieś Gorczycew położona na lewym brzegu rzeki Promnik na ziemi stężyckiej w dawnym województwie sandomierskim w Małopolsce. Biskup poznański Łaskarz zakładając miasto Łaskarzew przeniósł je na prawy brzeg Promnika, który był granicą pomiędzy Małopolską a Mazowszem, w granice swojego biskupstwa. Obecnie Łaskarzew leży po obu stronach rzeki, ale dalej część na lewym brzegu Promnika zwana jest Gorczycewem.
[edytuj] Zabytki
- Kościół parafialny pw. Podwyższenia Krzyża Świętego z 1884, zniszczony w czasie ostatniej wojny, odbudowany i gruntownie przebudowany w 1946 w stylu eklektycznym.
- Kaplica cmentarna św. Onufrego z 1847.
[edytuj] Historia
Łaskarzew prawa miejskie otrzymał z rąk króla Władysława Jagiełły w 1418, na prośbę biskupa poznańskiego Andrzeja Łaskarza z Gosławic. Od nazwiska biskupa miasto przyjęło swoją nazwę. Było ośrodkiem dóbr kapituły poznańskiej. Przywilej lokacyjny został potwierdzony w całości przez króla Stanisława Augusta Poniatowskiego w 1786. W drugiej połowie XVIII wieku został wzniesiony z drewna ratusz miejski.
Od 1795 Łaskarzew znalazł się w zaborze austriackim, w 1797 dobra Łaskarzew zostały przejęte przez rząd i w 1809 sprzedane Błeszczyńskim. W późniejszym czasie Łaskarzew był własnością Rusockich. Od 1809 wchodził w skład Księstwa Warszawskiego, od 1815 – Królestwa Polskiego.
Miasto utraciło prawa miejskie w 1870 za udział w powstaniu styczniowym. W 1877 Łaskarzew otrzymał połączenie kolejowe.
W latach 20. XX w. z inicjatywy polityka Kazimierza Świtalskiego oraz oddziału lubelskiego Stowarzyszenia Urzędników Skarbowych powstał tu ośrodek wypoczynkowy pracowników skarbowych. Jedna z willi ośrodka (istniejąca do dziś) od nazwiska Świtalskiego przybrała nazwę "Świt".
W czasie okupacji niemieckiej w latach 1941-42 istniało tu getto, z którego ok. 1,3 tys. osób wywieziono do obozu zagłady w Treblince. Niemcy zamordowali około 2 tys. mieszkańców Łaskarzewa. W okolicy działały oddziały partyzanckie AK, BCh i NSZ-NOW. W 1944 okolice Łaskarzewa były miejscem koncentracji i przegrupowań wojsk polskich przed przeprawą przez Wisłę na przyczółek warecko-magnuszewski. W latach 1944-45 trwały deportacje przez NKWD członków polskich organizacji niepodległościowych w głąb ZSRR.
W 1959 Łaskarzew otrzymał prawa osiedla typu miejskiego. Prawa miejskie odzyskał w 1969.
[edytuj] Gospodarka
Dawniej ośrodek ludowej ceramiki użytkowej. Obecnie liczne zakłady szewskie oraz kilka zakładów produkcji wyrobów z tworzyw sztucznych. Pojedyncze zakłady z innych branż. Usługi rzemieślnicze dla miasta i okolicy.
[edytuj] Demografia

[edytuj] Transport
Przez miasto przebiega linia kolejowa nr 7.
W odległości 11 km od Łaskarzewa przebiega trasa międzynarodowa E372.
[edytuj] Zobacz też
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Łaskarzew nieoficjalna strona miasta,
- Nieoficjalna strona miasta Łaskarzew,
- Gmina Łaskarzew,
- Urząd Miasta Łaskarzew,
|
||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||