Á
Á (A z akutem) to litera alfabetu łacińskiego używana w językach farerskim, węgierskim, islandzkim, czeskim i słowackim. Występuje także w językach irlandzkim, oksytańskim, portugalskim, hiszpańskim oraz wietnamskim jako wariant litery "a".
Kreskowane a w alfabecie polskim to samogłoska przejściowa między o i a, zanikała już na początku XVIII wieku. Jak podaje Wojciech Kętrzyński („Z księgi pieśni człowieka niemczonego", ISBN 8370020313), zanikło w języku polskim już na początku XVIII wieku, podczas gdy w Prusach Książęcych wśród Mazurów używane było do początku wieku XIX. W drukowanym w latach 1730-tych V tomie zbioru praw Volumina Legum á było wciąż używane, jak np. w nazwisku Joachima Dominika Plewaki
Spis treści |
Użycie w różnych językach [edytuj]
Język farerski [edytuj]
Á jest drugą literą w alfabecie farerskim i reprezentuje /ɔ/ lub /ɔaː/.
Język islandzki [edytuj]
Á w języku islandzkim jest drugą literą alfabetu i reprezentuje /au̯/.
Język węgierski, czeski i słowacki [edytuj]
Á w tych językach następuje po A i reprezentuje /aː/.
Język wietnamski [edytuj]
W alfabecie wietnamskim Á jest tonem sắc (wysoki-opadający ton) litery "A".
Język chiński [edytuj]
W chińskim pinyin litera Á jest tonem yángpíng (阳平, wznoszący ton) litery "A".
Unicode [edytuj]
W Unicode litera jest zakodowana:
- Á - wielka litera łacińska A z ostrym akcentem - U+00C1
- á - mała litera łacińska A z ostrym akcentem - U+00E1
Zobacz też [edytuj]
|
||||||||||||||||||||||||||||||||
