Ádám Mányoki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Autoportret, Magyar Nemzeti Galéria, 1711

Ádám Mányoki (ur. 1673, zm. 6 sierpnia 1757 w Dreźnie) – malarz węgierski, portrecista.

Był synem pastora, uczył się w Hamburgu i Hanowerze u portrecisty Adama Scheitza. Był aktywny w Niemczech, Holandii, Polsce i na Węgrzech na dworze Franciszka II Rakoczego. W 1724 osiedlił się na Węgrzech, jednak w 1732 wyjechał do Niemiec i ostatnie lata życia spędził w Dreźnie na dworze Augusta III.

Mányoki zajmował się niemal wyłącznie tworzeniem portretów, wypracował własny, indywidualny styl oparty na wzorcach francuskich i niemieckich. Obecnie uważany jest za jednego z najwybitniejszych malarzy działających w środkowej Europie w I połowie XVIII wieku.

Wybrane prace[edytuj | edytuj kod]

W zbiorach Muzeum Narodowego w Warszawie znajduje się kilkanaście obrazów artysty, m.in.:

  • Portret Marianny z Bielińskich Dnnhoffowej,
  • Portret pani Rybińskiej wojewodziny chełmińskiej,
  • Portret Anny Cosel, ok. 1713,
  • Portret Jana Szembeka kanclerza wielkiego koronnego,
  • Portret Anny Orzelskiej,
  • Portret hrabiny Łubieńskiej,
  • Portret Jana Szembeka kanclerza wielkiego koronnego, 1731.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons