Ádám Mányoki
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Ádám Mányoki (ur. 1673, zm. 6 sierpnia 1757 w Dreźnie) – malarz węgierski, portrecista.
Był synem pastora, uczył się w Hamburgu i Hanowerze u portrecisty Adama Scheitza. Był aktywny w Niemczech, Holandii, Polsce i na Węgrzech na dworze Franciszka II Rakoczego. W 1724 osiedlił się na Węgrzech, jednak w 1732 wyjechał do Niemiec i ostatnie lata życia spędził w Dreźnie na dworze Augusta III.
Mányoki zajmował się niemal wyłącznie tworzeniem portretów, wypracował własny, indywidualny styl oparty na wzorcach francuskich i niemieckich. Obecnie uważany jest za jednego z najwybitniejszych malarzy działających w środkowej Europie w I połowie XVIII wieku.
Wybrane prace[edytuj]
W zbiorach Muzeum Narodowego w Warszawie znajduje się kilkanaście obrazów artysty, m.in.:
- Portret Marianny z Bielińskich Dnnhoffowej,
- Portret pani Rybińskiej wojewodziny chełmińskiej,
- Portret Anny Cosel, ok. 1713,
- Portret Jana Szembeka kanclerza wielkiego koronnego,
- Portret Anny Orzelskiej,
- Portret hrabiny Łubieńskiej,
- Portret Jana Szembeka kanclerza wielkiego koronnego, 1731.
Bibliografia[edytuj]
- Malarstwo austriackie, czeskie, niemieckie, węgierskie 1500-1800. Warszawa: Muzeum Narodowe w Warszawie, 1964, s. 57-60.
- Web Gallery of Art – biogram i galeria (ang.). [dostęp 31.01.2012].
- Fine Arts in Hungary – biogram i galeria (ang.). [dostęp 31.01.2012].
