Álvaro Pereira

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Álvaro Pereira
Álvaro Daniel Pereira 6305.jpg
Imię i nazwisko Álvaro Daniel Pereira Barragán
Data i miejsce
urodzenia
28 listopada 1985
Montevideo, Urugwaj
Pseudonim El Palito (Patyczek), Firulais
Pozycja lewy obrońca/ pomocnik
Wzrost 185 cm
Masa ciała 82 kg
Informacje klubowe
Obecny klub Inter
Numer 31
Kariera seniorska[a]
Lata Klub M (G)
2003–2005
2005–2007
2007–2008
2008–2009
2009–2012
2012-
2014-
Miramar
Quilmes
Argentinos Juniors
CFR 1907 Cluj
Porto
Inter Mediolan
São Paulo FC (wyp.)
32 (1)
34 (0)
35 (1)
29 (1)
72 (2)
28 (1)
4 (0)
Reprezentacja narodowa[b]
Lata Reprezentacja
2008–  Urugwaj 54 (5)
  1. Mecze i gole w lidze akt. 14 września 2013.
  2. Mecze i gole w reprez. akt. 25 grudnia 2013.
Dorobek medalowy

Álvaro Daniel Pereira Barragán (wym. [ˈalβaro peˈrejra]; ur. 28 listopada 1985 w Montevideo) – urugwajski piłkarz występujący na pozycji lewego obrońcy lub pomocnika. Obecnie jest zawodnikiem São Paulo FC.

Alvaro Pereira w czasie gry w CFR Cluj

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Pereira zawodową karierę rozpoczynał w klubie Miramar Misiones. Spędził tam dwa sezony, w ciągu których zagrał 32 razy i zdobył jedną bramkę.

Quilmes[edytuj | edytuj kod]

W 2005 roku przeszedł do argentyńskiego Quilmes Atlético Club. W argentyńskiej Primera División zadebiutował 5 października 2005 w przegranym 1:2 meczu z Rosario Central. W pierwszym sezonie w barwach Quilmes rozegrał pięć ligowych spotkań, ale od początku następnych rozgrywek stał się podstawowym graczem swojego klubu. Na koniec sezonu 2006/2007 zajął z zespołem 20 miejsce w lidze i spadł z nim do drugiej ligi. Wówczas zdecydował się na odejście z klubu. W barwach Quilmes zagrał w 34 ligowych meczach.

Argentinos Juniors[edytuj | edytuj kod]

Jego nową drużyną został Argentinos Juniors grający w pierwszej lidze. Kwota transferu wyniosła ok. 200.000 euro[1]. Od czasu debiutu był tam podstawowym graczem. 22 września 2007 strzelił hat-tricka w meczu z Newell's Old Boys[2]. 31 maja 2008 zdobył dwie bramki w spotkaniu z Lanusem[3]. W sezonie rozegrał tam 35 ligowych spotkań i strzelił 11 goli. Natomiast w lidze zajął z klubem 5. miejsce w Torneo Apertura i 8. w Torneo Clausura.

CFR Cluj[edytuj | edytuj kod]

W 2008 roku odszedł do rumuńskiego CFR Cluj za 2,5 mln euro. Pierwszy mecz dla nowego klubu rozegrał 27 lipca 2008 r. w ligowym starciu z CS Otopeni. 10 kwietnia 2009 r. w meczu z Glorią Bistrica zdobył pierwszego gola dla Klużu, a także zaliczył asystę. W siedmiogrodzkim zespole występował przez rok, w ciągu którego zagrał w 29 meczach i strzelił jedną bramkę w lidze rumuńskiej. W tym czasie zdobył z klubem również Puchar Rumunii, a także zadebiutował w Lidze Mistrzów.

FC Porto[edytuj | edytuj kod]

4 lipca 2009 za 4,5 miliona euro przeszedł do portugalskiego FC Porto, które wykupiło 80% praw do piłkarza[4]. Na Estadio do Dragao miał zastąpić sprzedanego do Olympique Lyon Aly'ego Cissokho. Debiut El Palito miał miejsce w meczu o Superpuchar Portugalii 2009 z Paços de Ferreira rozegrany 9 sierpnia. Tydzień później, także w meczu z tym samym przeciwnikiem, wystąpił po raz pierwszy w lidze portugalskiej. 3 stycznia 2010 trzykrotnie asystował przy bramkach kolegów w meczu z CD Nacional. Pierwszą bramkę zdobył 21 lutego 2010 r. w wygranym 5:1 spotkaniu ze Sportingiem Braga. Latem 2011 r. po zdobyciu przez Smoki Pucharu UEFA odrzucili oni ofertę Chelsea Londyn za Urugwajczyka. 3 października FC Porto podpisało z Pereirą nowy kontrakt mający obowiązywać do 2016 r. Zawarta w nim klauzula odejścia wyniosła 25,7 mln funtów. W barwach Dragões rozegrał 72 spotkania ligowe i zdobył 2 gole (drugie trafienie w meczu z Uniao Leirą 12 lutego 2012).

Alvaro Pereira przed meczem Urugwaju z Chile

Inter Mediolan[edytuj | edytuj kod]

Pod koniec sierpnia 2012 r. przeniósł się za 10 mln euro do Interu Mediolan. Kwota transferu może ulec zwiększeniu w przypadku zrealizowania określonych celów. Kontrakt wiąże go z Nerazzurrimi do czerwca 2016 r[5] i pozwala mu na zarobki 1,7 mln euro rocznie. Pierwszy mecz w nowych barwach przypadł 2 września 2012 r. w ligowej potyczce z Romą. 26 września 2012 r. zdobył debiutancką bramkę dla Interu w starciu z Chievo Werona (2:0)[6].

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W reprezentacji Urugwaju zadebiutował 19 listopada 2008 r. w bezbramkowo zremisowanym towarzyskim meczu z Francją. Pierwszą bramkę dla reprezentacji strzelił w meczu z Libią. Był powoływany do kadry na mecze eliminacji Mistrzostw Świata 2010. Po tych eliminacjach, które Urugwaj przeszedł po barażach z Kostaryką został powołany do kadry na mundial. Podczas Mistrzostw Świata zdobył, w doliczonym czasie gry, w meczu z RPA, bramkę ustalającą wynik spotkania na 3-0 dla Urugwaju. W 2011 r. wziął udział w turnieju Copa America jako gracz wyjściowej jedenastki Urugwaju, który wygrał po raz 15 te rozgrywki[7], a sam Pereira przyczynił się do sukcesu dwoma trafieniami w fazie grupowej.

Styl gry[edytuj | edytuj kod]

Alvaro Pereira wyróżnia się szybkością[8]. Jestem graczem występującym na lewej stronie boiska. Może grać na lewej obronie, lewej pomocy lub jako skrzydłowy[9]. Jako jego zalety wymienia się: przechwytywanie piłki, drybling, podania, dośrodkowania. Zarzuca się mu jednak: zbyt długie utrzymywanie się przy piłce, słabe wślizgi oraz braki w koncentracji. Lubi rozgrywać piłkę po ziemi, preferuje dłuższe podania[10].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Ma dwójkę dzieci: Mattea i Lucia[11].

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Klubowe
Reprezentacyjne

Statystyki[edytuj | edytuj kod]

Álvaro Daniel Pereira.jpg

Klubowe[edytuj | edytuj kod]

Klub Sezon Kraj Rozgrywki Mecze Bramki Asysty
Miramar Misiones Montevideo 2004  Urugwaj Primera División Uruguaya 16 0
2005 16 1
Razem 32 1
Quilmes Atlético Club 2005/2006  Argentyna Primera División 13 0
2006/2007 21 0
Razem 34 0
Argentinos Juniors 2007/2008 35 11 2
CFR Cluj 2008/2009  Rumunia Liga I 29 1 4
FC Porto 2009/2010  Portugalia Primeira Liga 20 1 1
2010/2011 21 0 5
2011/2012 22 1 3
Razem 63 2 8
Inter Mediolan 2012/2013  Włochy Serie A 28 1 4
2013/2014 0 0 0
Razem 28 1 4
Łącznie w argentyńskiej Primera Division 69 11 2
Ogółem 197 9 20

Reprezentacyjne[edytuj | edytuj kod]

Lp Data Miejsce Rywal Wynik Rozgrywki Gol Minuty
1 19 listopada 2008 Stade de France, Saint-Denis  Francja 0:0 mecz towarzyski 70
11 lutego 2009 June 11 Stadium, Trypolis  Libia 2:3 mecz towarzyski 1
28 marca 2009 Estadio Centenario, Montevideo  Paragwaj 2:0 eliminacje do MŚ 2010 90
2 kwietnia 2009 Estadio Nacional de Chile, Santiago de Chile  Chile 0:0 eliminacje do MŚ 2010 70
6 czerwca 2009 Estadio Centenario, Montevideo  Brazylia 0:4 eliminacje do MŚ 2010 65
11 czerwca 2009 Estadio Polideportivo de Pueblo Nuevo, San Cristobal  Wenezuela 2:2 eliminacje do MŚ 2010 90
12 sierpnia 2009 Stade 5 Juillet 1962, Algier  Algieria 0:1 mecz towarzyski 90
5 września 2009 Estadio Monumental, Lima  Peru 0:1 eliminacje do MŚ 2010 90
9 września 2009 Estadio Centenario, Montevideo  Kolumbia 3:1 eliminacje do MŚ 2010 90
11 października 2009 Estadio Olímpico Atahualpa, Quito  Ekwador 2:1 eliminacje do MŚ 2010 90
15 października 2009 Estadio Centenario, Montevideo  Argentyna 0:1 eliminacje do MŚ 2010 90
15 listopada 2009 Estadio Ricardo Saprissa Aymá, San José  Kostaryka 0:1 baraż interkontynentalny 90
19 listopada 2009 Estadio Centenario, Montevideo  Kostaryka 1:1 baraż interkontynentalny 90
3 marca 2010 AFG Arena, Sankt Gallen  Szwajcaria 3:3 mecz towarzyski 71
26 maja 2010 Estadio Centenario, Montevideo  Izrael 4:1 mecz towarzyski 71
11 czerwca 2010 Green Point Stadium, Kapsztad  Francja 0:0 Mundial 2010 90

Bramki

# Data Miejsce Rywal Bramka na Wynik Rozgrywki
1. 11 lutego 2009 June 11 Stadium, Trypolis, Libia  Libia 2–3 2–3 mecz towarzyski
2. 27 maja 2010 Estadio Centenario, Montevideo, Urugwaj  Izrael 2–1 4–1 mecz towarzyski
3. 16 czerwca 2010 Loftus Versfeld Stadium, Pretoria, RPA  Republika Południowej Afryki 0–3 0–3 MŚ w 2010
4. 9 lipca 2011 Estadio Malvinas Argentinas, Mendoza, Argentyna  Chile 1–0 1–1 Copa América 2011
5. 12 lipca 2011 Estadio Ciudad de La Plata, La Plata, Argentyna  Meksyk 1–0 1–0 Copa América 2011

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]