Álvaro del Portillo
| Álvaro del Portillo | ||
| tytularny biskup Vita | ||
 |
||
|
||
| Data i miejsce urodzenia | 11 marca 1914 Madryt |
|
| Data i miejsce śmierci | 23 marca 1994 Rzym |
|
| prałat Opus Dei | ||
| Okres sprawowania | 1975-1994 | |
| Wyznanie | katolickie | |
| Kościół | rzymskokatolicki | |
| Prezbiterat | 25 czerwca 1944 | |
| Nominacja biskupia | 7 grudnia 1990 | |
| Sakra biskupia | 6 stycznia 1991 | |
| Sukcesja apostolska | |
| Data konsekracji | 6 stycznia 1991 |
| Konsekrator | Jan Paweł II |
| Współkonsekratorzy | Giovanni Battista Re Justin Francis Rigali |
Álvaro del Portillo y Diez de Sollano (ur. 11 marca 1914 w Madrycie, zm. 23 marca 1994 w Rzymie), hiszpański duchowny katolicki, biskup, sługa Boży, następca św. Josemarii Escrivá na czele Opus Dei.
Spis treści |
Biografia [edytuj]
Należał do Opus Dei od 1935 jako numerariusz. Został wyświęcony na kapłana 25 czerwca 1944 (wraz z ks. José María Hernández Garnica). Był sekretarzem generalnym Opus Dei w latach 1940-1947 oraz 1956-1975, a pomiędzy tymi okresami pełnił funkcję prokuratora generalnego. Uzyskał doktoraty z historii oraz prawa kanonicznego, a także dyplom inżyniera budowy dróg (również z doktoratem).
Był konsultorem różnych dykasterii Stolicy Świętej, m.in. Kongregacji Doktryny Wiary, Kongregacji ds. Duchowieństwa, Kongregacji ds. Kanonizacyjnych i Papieskiej Rady ds. Środków Społecznego Przekazu. Pracował na Soborze Watykańskim II, najpierw jako przewodniczący komisji przed–przygotowawczej ds. świeckich oraz jako konsultor innych komisji. Jego książki: Wierni i świeccy w Kościele (1969) oraz Pisma o kapłaństwie (1970) są w znacznej mierze owocem tych doświadczeń.
15 września 1975 został wybrany następcą prałata Josemaría Escrivá w Opus Dei. Po erygowaniu Opus Dei jako prałatury personalnej został mianowany prałatem. W 1990 został desygnowany na biskupa (ze stolicą tytularną Vita) przez Jana Pawła II, który udzielił mu sakry biskupiej 6 stycznia 1991. Nosił godność Wielkiego Kanclerza Uniwersytetu w Piura (Peru), był inicjatorem powołania uniwersytetu medycznego Campus Bio-Medico w Rzymie. Z jego inicjatywy od 1991 r. w Rzymie odbywa się międzynarodowe forum Incontro Romano.
Zmarł w Rzymie 23 marca 1994. Spoczywa w krypcie kościoła prałackiego NMP Królowej Pokoju w Villa Tevere. W dniu 28 czerwca 2012 r. Ojciec Święty Benedykt XVI zatwierdził dekret o heroiczności cnót bpa Álvaro del Portillo[1]
Wizyty w Polsce [edytuj]
Ks. Alvaro del Portillo odwiedził Polskę trzy razy. Najpierw w 1979 przyjechał do sanktuarium na Jasnej Górze, aby modlić się o ostateczne rozwiązanie kwestii prawnej Opus Dei. Spotkał się wówczas z kard. Wyszyńskim[2].
Druga wizyta nastąpiła w 1991. Don Alvaro chciał odwiedzić Polskę i tych członków Opus Dei, którzy na jego prośbę zaczęli w 1989 pracę apostolską w tym kraju.
Trzecia i ostatnia wizyta miała miejsce w 1993.
Publikacje [edytuj]
- 1969: Fieles y Laicos en la Iglesia. ISBN 978-84-313-0130-9.
- 1990: Escritos sobre el sacerdocio. ISBN 978-84-7118-721-5.
- 1982: Descubrimientos y exploraciones en las costas de California, 1532-1650. ISBN 978-84-321-2189-0.
- 1993: Entrevista sobre el fundador del Opus Dei. ISBN 978-84-321-2972-8.
- 1992: Una vida para Dios: Reflexiones en torno a la figura de Monseñor Josemaría Escrivá de Balaguer. ISBN 978-84-321-2863-9.
- 1988: Estudios sobre Camino. ISBN 978-84-321-2453-2.
Bibliografia [edytuj]
- Na 26 pytań – odpowiada ks. prałat Opus Dei Alvaro del Portillo, Szczecin, Szczecińskie Wydaw. Diecezjalne, 1990
- O Założycielu Opus Dei. Rozmowa z biskupem Álvaro del Portillo przeprowadzona przez Cesare Cavalleri, Warszawa, Wydawnictwo Księży Marianów, 2004, ISBN 83-7119-433-1
- Wspomnienie o biskupie Àlvaro del Portillo prałacie Opus Dei, Kraków, Wydawnictwo M, 2010
Linki zewnętrzne [edytuj]
Przypisy
|
|||||||
