Ä

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj

Ää. Najczęściej spotykana nazwa a-umlaut (a z przegłosem). Jest to litera alfabetu łacińskiego. Powstaje poprzez dodanie dwóch kropek nad literą A lub a. Występuje w językach germańskich (szwedzkim, niemieckim) a także w fińskim, estońskim, słowackim i wielu innych. Nie występuje natomiast we współczesnym języku polskim.

[edytuj] Użycie ä

  • W języku niemieckim ä (podobnie ü i ö) to a z przegłosem (niem. Umlaut). A-umlaut czyta się tam jako krótkie e.
  • W językach norweskim i szwedzkim a-umlaut występuje podobnie jak w niemieckim. W języku norweskim współcześnie zastępowane jest przez Æ
  • W języku słowackim znak ä nazywany jest jako a z dwiema kropkami (słow. a s dvomi bodkami). Czyta się go jako e.
  • W języku fińskim znak ä czytamy jako samogłoskę a przedniojęzykową (między a i e, ale zasadniczo bliżej a).