Écaillon

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Écaillon
Herb
Herb gminy Écaillon
Écaillon
Państwo  Francja
Region Nord-Pas-de-Calais
Departament Nord
Arrondissement Douai
Powierzchnia 4 km²
Ludność (1990)
 • liczba
 • gęstość

2007
502 os./km²
Kod pocztowy 59176
Kod INSEE 59185
Położenie na mapie Francji
Mapa lokalizacyjna Francji
Écaillon
Écaillon
Ziemia 50°21′N 3°13′E/50,350000 3,216667
Portal Portal Francja

Écaillon – miejscowość i gmina we Francji, w regionie Nord-Pas-de-Calais, w departamencie Nord.

Według danych na rok 1990 gminę zamieszkiwało 2007 osób, a gęstość zaludnienia wynosiła 502 osób/km² (wśród 1549 gmin regionu Nord-Pas-de-Calais Écaillon plasuje się na 360. miejscu pod względem liczby ludności, natomiast pod względem powierzchni na miejscu 762.

Polacy w Écaillon[edytuj | edytuj kod]

W latach dwudziestych XX. w., przybyli Polacy, główne z Westfalii, by pracować w miejscowych kopalniach przy wydobyciu węgła. Osiedlili się na Wilmie[1].Zorganizowali życie towarzyskie tworząc teatr amatorski, chór "Harfa",(zał. w 1923), itp. W marcu 1924 r. przyjechał z Polski nauczyciel, Antoni Wiącek. Dostał zlecenie zebrania materiałów statystycznych odnośnie liczby dzieci w wieku szkolnym w skupiskach polskich w regionie północnej Francji. Zatrzymał się w Écaillon, na Wilmie na rok. Założył polską szkołę im. Tadeusza Kościuszki, liczącą ok. 180 chłopców i dziewcząt. Niektórzy uczniowie należeli do rodzin francuskich. Mówiły dobrze po polsku.[2].W następnym roku, kiedy A. Wiącek przeniósł się do Lille, a właściwie do La Madeleine by założyć Związek Nauczycielstwa Polskiego we Francji, którego został przez pewien czas prezesem, polska szkoła nadal była czynna na Wilmie w latach trzydziestych. Zostało również założone polskie przedszkole.

Przypisy

  1. .Spolszczona nazwa cité Vuillemin tj im. Émile Vuillemin, prężnego i zasłużonego inżyniera XIX w.
  2. Zob.: Antoni Wiącek, Związek Nauczycielstwa Polskiego we Francji w latach 1924-1932. Warszawa, 1970, Ossolineum, Wrocław, syg. 10/75

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]