Élie de Decazes

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Élie Decazes
Élie, diuk de Decazes
Data urodzenia 28 września 1780
Data śmierci 24 października 1860
Królestwo Francji (987-1791)Premier Królestwa Francji
Okres urzędowania od 19 listopada 1819
do 20 lutego 1820
Poprzednik Jean-Joseph Dessolles
Następca Armand-Emmanuel du Plessis, książę Richelieu
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Élie, diuk de Decazes (ur. 1780 w Saint-Martin-de-Laye, zm. 24 października 1860 w Decazeville) – francuski polityk, premier w latach 1818-1820.

Syn wojskowego z departamentu Żyrondy, Élie Decazes studiował w szkole wojskowej w Vendôme od 1790 do 1799. Po skończeniu studiów wojskowych podjął studia prawnicze i po zawarciu małżeństwa z drugą córką hrabiego Muraire sędzią w trybunale cywilnym departamentu Sekwany w 1805. Następnie mianowany radcą Ludwika Bonapartego w 1807, a w 1811 adwokatem-radcą w sądzie apelacyjnym Paryża.

Bezpośrednio po upadku Napoleona Bonaparte zdeklarował się jako umiarkowany monarchista. Pozostał wierny Burbonom podczas Stu Dni, za co został wynagrodzony przez Ludwika XVIII stanowiskiem prefekta policji paryskiej 7 lipca 1815.

Restauracja[edytuj | edytuj kod]

Za czasów restauracji stał się faworytem Ludwika XVIII i przez kilka lat sprawował stanowiska ministerialne. W grudniu 1818 Ludwik XVIII mianował premierem i ministrem spraw zagranicznych markiza de Dessolles w miejsce księcia Richelieu. Dessolles był jednak figurantem, a faktyczną władzę sprawował Decazes. Taki stan utrzymał się przez rok, aż w końcu w listopadzie 1819 Decazes zastąpił Dessollesa na stanowisku premiera.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]