Émile François Loubet

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Émile François Loubet

Émile François Loubet (ur. 30 grudnia 1838 w Marsanne, zm. 20 grudnia 1929 w Montélimar) - polityk francuski, prezydent Francji. Z zawodu adwokat, był członkiem stowarzyszenia radykalnego.

Od roku 1876 poseł do parlamentu francuskiego. W latach (18781885) był deputowany, później został senatorem. Był ministrem robót publicznych w latach (1887-1888)

W roku 1892 pełnił funkcję premiera, a następnie ministra spraw wewnętrznych (1892-1893). Od roku 1896 pełnił funkcję prezydenta senatu. Prezydentem Francji był w okresie od 18 lutego 1899 do 18 lutego 1906. W swej polityce przestrzegał ściśle konstytucji, dążył do oddzielenia kościoła od państwa oraz do zbliżenia z Anglią i Rosją. Był współtwórcą Ententy.

Podczas prezydentury Loubeta rząd premiera Waldecka-Rousseau usiłował rozwiązać sprawę Dreyfusa, gdyż znów został uznany za winnego, lecz uniewinniono go dekretem prezydenckim, a zarzuty oddalono.


Poprzednik
Félix François Faure
Armoiries république française.svg Prezydent Francji
od 1899 do 1906
Armoiries république française.svg Następca
Armand Fallieres
Poprzednik
Félix François Faure
Coat of arms of Andorra.svg Francuski książę Andory
od 1899 do 1906
Coat of arms of Andorra.svg Następca
Armand Fallieres