Épagneul breton

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Épagneul breton
Epagneul Breton.jpg
Inne nazwy Brittany,Brittany Spaniel
Kraj patronacki Francja
Kraj pochodzenia Francja[1]
Wymiary
Wysokość 48 - 51 cm (psy),
47 - 50 cm (suki)
Masa ok. 20 kg
Klasyfikacja
FCI Grupa VII, Sekcja 1.2,
nr wzorca 95
AKC Sporting
ANKC Grupa 3 (Gundogs)
CKC Grupa 1 - Sporting Dogs
KC(UK) Gundog
NZKC Gundog
UKC Gun Dog Breeds
Wzorce rasy
FCI ANKC CKC KC(UK) NZKC UKC
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Épagneul breton - rasa psów należąca do grupy wyżłów w sekcji wyżłów kontynentalnych. Zaklasyfikowana jest do podsekcji psów w typie spaniela. Typ wyżłowaty[2]. Podlega próbom pracy[1].

Użytkowość[edytuj | edytuj kod]

Épagneul breton jest psem należącym do legawców, wykorzystującym w polowaniu na drobną zwierzynę leśną i ptactwo "górny wiatr". We Francji do dziś jest jedną z najpopularniejszych ras myśliwskich. Liczne hodowle tej rasy występują także w Anglii oraz w Stanach Zjednoczonych.[potrzebne źródło]

Zachowanie i charakter[edytuj | edytuj kod]

Pies ten jest energiczny, lubiący towarzystwo ludzi, dzieci i innych zwierząt. Aktywny pies myśliwski, aportujący, pracujący i chętny do zabaw. Wymaga umożliwienia mu realizacji jego znacznych potrzeb ruchowych.

Popularność[edytuj | edytuj kod]

W Polsce rasa ta jest rzadko spotykana.

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

Średnia długość życia u tej rasy to ok. 13 lat. Jest najmniejszym z psów zaliczanych do wyżłów.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Alain Fournier: Ilustrowana encyklopedia psów rasowych. s. 283.
  2. Rino Falappi: Czworonożni przyjaciele: rasy, pielęgnacja i hodowla psów. s. 150.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Rino Falappi: Czworonożni przyjaciele: rasy, pielęgnacja i hodowla psów. Warszawa: Dom Wydawniczy "Bellona", 2001. ISBN 83-11-09354-7.
  • Alain Fournier: Ilustrowana encyklopedia psów rasowych. Warszawa: Carta Blanca. Grupa Wydawnicza PWN, 2012. ISBN 978-83-7705-179-5.
  • Eva Maria Krämer: Rasy psów. Warszawa: Oficyna Wydawnicza MULTICO, 1998, s. 132. ISBN 83-7073-122-8.