Épagneul breton
| Épagneul breton | |
| Inne nazwy | Brittany,Brittany Spaniel |
| Kraj patronacki | Francja |
| Kraj pochodzenia | Francja[1] |
| Wymiary | |
| Wysokość | 48 - 51 cm (psy), 47 - 50 cm (suki) |
| Masa | ok. 20 kg |
| Klasyfikacja | |
| FCI | Grupa VII, Sekcja 1.2, nr wzorca 95 |
| AKC | Sporting |
| ANKC | Grupa 3 (Gundogs) |
| CKC | Grupa 1 - Sporting Dogs |
| KC(UK) | Gundog |
| NZKC | Gundog |
| UKC | Gun Dog Breeds |
| Wzorce rasy | |
| FCI • ANKC • CKC • KC(UK) • NZKC • UKC | |
Épagneul breton - rasa psów należąca do grupy wyżłów w sekcji wyżłów kontynentalnych. Zaklasyfikowana jest do podsekcji psów w typie spaniela. Typ wyżłowaty[2]. Podlega próbom pracy[1].
Spis treści |
Użytkowość[edytuj]
Épagneul breton jest psem należącym do legawców, wykorzystującym w polowaniu na drobną zwierzynę leśną i ptactwo "górny wiatr". We Francji do dziś jest jedną z najpopularniejszych ras myśliwskich. Liczne hodowle tej rasy występują także w Anglii oraz w Stanach Zjednoczonych.
Zachowanie i charakter[edytuj]
Pies ten jest energiczny, lubiący towarzystwo ludzi, dzieci i innych zwierząt. Aktywny pies myśliwski, aportujący, pracujący i chętny do zabaw. Wymaga umożliwienia mu realizacji jego znacznych potrzeb ruchowych.
Popularność[edytuj]
W Polsce rasa ta jest rzadko spotykana.
Ciekawostki[edytuj]
Średnia długość życia u tej rasy to ok. 13 lat. Jest najmniejszym z psów zaliczanych do wyżłów.
Przypisy
Bibliografia[edytuj]
- Rino Falappi: Czworonożni przyjaciele: rasy, pielęgnacja i hodowla psów. Warszawa: Dom Wydawniczy "Bellona", 2001. ISBN 83-11-09354-7.
- Alain Fournier: Ilustrowana encyklopedia psów rasowych. Warszawa: Carta Blanca. Grupa Wydawnicza PWN, 2012. ISBN 978-83-7705-179-5.
- Eva Maria Krämer: Rasy psów. Warszawa: Oficyna Wydawnicza MULTICO, 1998, s. 132. ISBN 83-7073-122-8.