Île d'Orléans

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Île d'Orléans
Zdjęcie satelitarne wyspy Île d'Orléans
Zdjęcie satelitarne wyspy Île d'Orléans
Kontynent Ameryka Północna
Państwo  Kanada
Prowincja  Quebec
Akwen Rzeka Świętego Wawrzyńca
Powierzchnia 191,78 km²
Populacja (2006)
 • liczba ludności
 • gęstość

6 834
35,63 os./km²
Położenie na mapie Quebecu
Mapa lokalizacyjna Quebecu
Île d'Orléans
Île d'Orléans
Położenie na mapie Kanady
Mapa lokalizacyjna Kanady
Île d'Orléans
Île d'Orléans
Ziemia 46°57′17″N 70°56′11″W/46,954722 -70,936389Na mapach: 46°57′17″N 70°56′11″W/46,954722 -70,936389

Île d'Orléans - wyspa na południowym wschodzie kanadyjskiej prowincji Quebec. Leży w estuarium Rzeki Świętego Wawrzyńca, około 5 km na północny-wschód od stolicy prowincji, miasta Québec. Jest drugą co do wielkości (po Île de Montréal) wyspą na Rzece Świętego Wawrzyńca.

Geografia[edytuj | edytuj kod]

Île d'Orléans ma powierzchnię 191,78 km², przy czym długość ok. 33 km i szerokość ok. 8 km. Podczas gdy wybrzeża są dość strome, wnętrze wyspy to płaska równina, której środkowa część jest zalesiona. Gleba jest żyzna i dlatego też jest intensywnie wykorzystywana przez rolnictwo. Najwyższy punkt znajduje się na wysokości 137 m n.p.m.

Na wyspie leży sześć gmin

których liczba ludności wynosi 6 834 mieszkańców, i które razem tworzą regionalną gminę hrabstwa L'Île-d'Orléans. Pont de l’île d’Orléans, most wiszący o łącznej długości 4,43 km, łączy wyspę z wybrzeżem miasta Québec.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Huroni nazywali tę wyspę Minigo. Francuski odkrywca Jacques Cartier dotarł do niej po raz pierwszy w 1535 roku i nazwał ją Île de Bacchus (Wyspą Bachusa) ze względu na liczne dziko rosnące winorośla. 6 maja 1536 nadał on nową nazwę, Île d'Orléans (Wyspa Orleanu), na cześć księcia Orleanu, syna króla Franciszka I.

Ze względu na swoje korzystne położenie Île d'Orléans należała od 1636 do pierwszych obszarów Quebecu, które zostały zasiedlone przez francuskich kolonistów (głównie z Normandii i Poitou). Po tym jak pierwsi osadnicy zostali zabici w 1656 roku w czasie napaści Irokezów, w latach 1660 rozpoczął się proces ponownego zasiedlania.

W 1759 roku wyspa została zajęta i splądrowana przez brytyjskie wojska, z 350 dworów tylko trzy pozostały nienaruszone. Służyły one później przed bitwą na Równinie Abrahama jako baza wyjściowa do zajęcia miasta Québec przez generała Jamesa Wolfe'a. Od 1935 roku wyspa połączona jest mostem ze stałym lądem.

Dzisiejsza gospodarka Île d'Orléans opiera się przede wszystkim na rolnictwie (uprawa pszenicy, kukurydzy, produkcja wina białego, czerwonego i cydru, hodowla zwierząt gospodarskich). Ważną rolę odgrywa również turystyka; wielu mieszkańców miasta Québec posiada tu swoje domki, w których spędzają weekendy.

Galeria[edytuj | edytuj kod]