Ó

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj
Wikisłownik
Zobacz hasło ó w Wikisłowniku

Ó jest dwudziestą pierwszą literą alfabetu polskiego. Dawniej w języku polskim oznaczała iloczas, to znaczy długie o, które później przeszło w pochylone o (głoska pomiędzy o a u). Następnie jej wymowa zaczęła się przekształcać w "u". Jest także używana w językach: dolnołużyckim, czeskim, węgierskim, hiszpańskim, kaszubskim, islandzkim, wietnamskim i serbo-chorwackim. Oznacza różny dźwięk w zależności od dialektu, od o/u poprzez i/y do e.

[edytuj] Zobacz też