Óscar Andrés Rodríguez Maradiaga
| Óscar Andrés Rodríguez Maradiaga | |||
| Kardynał prezbiter | |||
|
|||
| Kraj działania | |||
| Data i miejsce urodzenia | 29 grudnia 1942 Tegucigalpa |
||
| arcybiskup Tegucigalpy | |||
| Okres sprawowania | od 1993 | ||
| Wyznanie | katolickie | ||
| Kościół | rzymskokatolicki | ||
| Inkardynacja | salezjanie | ||
| Prezbiterat | 28 czerwca 1970 | ||
| Nominacja biskupia | 28 października 1978 biskup pomocniczy Tegucigalpy biskup tytularny Pudentiana |
||
| Sakra biskupia | 8 grudnia 1978 | ||
| Kreacja kardynalska | 21 lutego 2001 Jan Paweł II |
||
| Kościół tytularny | S. Maria della Speranza | ||
| Sukcesja apostolska | |||||||||||||||||||||||
| Data konsekracji | 8 grudnia 1978 | ||||||||||||||||||||||
| Konsekrator | Gabriel Montalvo Higuera | ||||||||||||||||||||||
| Współkonsekratorzy | Miguel Obando Bravo Héctor Enrique Santos Hernández |
||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||
Óscar Andrés Rodríguez Maradiaga (ur. 29 grudnia 1942 w Tegucigalpie) – honduraski duchowny katolicki, arcybiskup Tegucigalpa, kardynał Kościoła rzymskokatolickiego, prezydent Caritas Internationalis (od 9 czerwca 2007).
3 maja 1961 wstąpił do zakonu salezjanów (Towarzystwo Św. Franciszka Salezego, SDB). Kształcił się w instytucie zakonnym Don Rua w San Salwador (Salwador), gdzie obronił doktorat z filozofii, ponadto studiował w kilku uczelniach rzymskich (na Papieskim Athenaeum Salezjańskim uzyskał tytuł doktora teologii, a na Papieskim Uniwersytecie Laterańskim doktora teologii moralności). Zdobył także dyplom z psychologii klinicznej i psychoterapii na uniwersytecie w Innsbrucku (Austria). Ma ponadto wykształcenie muzyczne, studiował grę na fortepianie w konserwatorium w San Salwador oraz harmonię i kompozycję w Gwatemali i Newton (USA). Święcenia kapłańskie przyjął w Gwatemali 28 czerwca 1970.
Pracował jako nauczyciel różnych przedmiotów - m.in. chemii, teologii i muzyki sakralnej - w szkołach salezjańskich w Gwatemali. W latach 1975-1978 był rektorem Salezjańskiego Instytutu Filozoficznego w Gwatemali.
28 października 1978 został mianowany biskupem pomocniczym Tegucigalpa, ze stolicą tytularną Pudenziana; sakry biskupiej udzielił mu 8 grudnia 1978 nuncjusz w Hondurasie arcybiskup Gabriel Montalvo Higuera. W latach 1981-1984 pełnił funkcję administratora apostolskiego diecezji Santa Rosa de Copan. Brał udział w sesjach Światowego Synodu Biskupów w Watykanie, m.in. sesji specjalnej poświęconej Kościołowi w Ameryce (listopad-grudzień 1997) oraz w IV konferencji generalnej Episkopatów Latynoamerykańskich w Santo Domingo (Dominikana, październik 1992). 8 stycznia 1993 został promowany na arcybiskupa Tegucigalpa, do 1995 pełnił także funkcję administratora apostolskiego diecezji San Pedro Sula.
W latach 1987-1991 był sekretarzem generalnym Rady Episkopatów Latynoamerykańskich CELAM, a 1995-1999 jej przewodniczącym; 1997-2003 stał na czele Konferencji Episkopatu Hondurasu. 21 lutego 2001 Jan Paweł II mianował go kardynałem, nadając tytuł prezbitera S. Maria della Speranza.
Kardynał Rodríguez Maradiaga był wymieniany w gronie papabili, faworytów do następstwa po zmarłym w kwietniu 2005 papieżu Janie Pawle II. Otwarty na współpracę z innymi Kościołami chrześcijańskimi, oprócz hiszpańskiego włada angielskim, niemieckim, włoskim, portugalskim i francuskim. Uznawany jest za jednego z najinteligentniejszych teologów; przyjaciel Bono, wokalisty U2; ma licencję pilota.
Brał udział w konklawe 2013, które wybrało papieża Franciszka.
Decyzją papieża Franciszka od 13 kwietnia 2013 jest członkiem grupy ośmiu kardynałów doradców, którzy będą służyć radą Ojcu Świętemu w zarządzaniu Kościołem i w sprawach reformy Kurii Rzymskiej[1].
Przypisy
- ↑ Biuletyn watykański z 13.04.2013 (wł.). press.catholica.va. [dostęp 2013-04-13].
Linki zewnętrzne [edytuj]
- sylwetka w słowniku biograficznym kardynałów Salvadora Mirandy
- Kardynał Oscar Andres Rodriguez Maradiaga - materiały w serwisie Kosciol.pl
- Óscar Andrés Rodríguez Maradiaga w bazie catholic-hierarchy.org (ang.)