Óscar García

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Óscar
Imię i nazwisko Óscar García Junyent
Data i miejsce
urodzenia
26 kwietnia 1973
Sabadell,  Hiszpania
Pozycja pomocnik
Wzrost 184 cm
Masa ciała 80 kg
Kariera juniorska
1984-1991 FC Barcelona
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1991–1994
1992–1999
1994–1995
1999–2000
2000–2004
2004–2005
FC Barcelona B
FC Barcelona
Albacete Balompié (wyp.)
Valencia CF
RCD Espanyol
UE Lleida
82 (23)
69 (21)
29 (2)
20 (4)
51 (4)
23 (3)
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1989
1991
1991
1991
1992-1996
1996
Hiszpania Hiszpania U-16
Hiszpania Hiszpania U-18
 Hiszpania U-19
Hiszpania Hiszpania U-20
 Hiszpania U-21
Hiszpania Hiszpania U-23
1 (1)
4 (1)
1 (0)
3 (0)
24 (12)
4 (2)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
2009–2010
2010–2012
2012–2013
2013–2014
Katalonia (asystent)
FC Barcelona (drużyna młodzieżowa)
Maccabi Tel Awiw
Brighton & Hove Albion

Óscar García Junyent znany jako Óscar (ur. 26 kwietnia 1973 w Sabadell) – były piłkarz hiszpański grający na pozycji ofensywnego pomocnika. Podczas kariery piłkarskiej mierzył 184 cm wzrostu, ważył 80 kg. Jest starszym bratem Rogera Garcii, byłego zawodnika Barcelony, Espanyolu, Villarrealu i Ajaksu Amsterdam oraz Genísa Garcii, byłego gracza Barcelony B i CE Sabadell FC.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Karierę piłkarską Óscar rozpoczął w klubie FC Barcelona. W latach 1991-1994 grał w rezerwach tego klubu w Segunda División. Jeszcze w 1993 roku stał się też członkiem kadry pierwszego zespołu Barcelony. 8 maja 1993 zadebiutował w Primera División w wygranym 4:1 domowym spotkaniu z Cádizem. W 1992 roku zdobył z Barceloną Superpuchar Europy oraz Superpuchar Hiszpanii, a w 1993 i 1994 roku wywalczył mistrzostwo kraju.

W 1994 roku Óscar odszedł z Barcelony na wypożyczenie, do Albacete Balompié. W klubie tym swoje pierwsze spotkanie rozegrał 3 września 1994. Było to spotkanie z Celtą Vigo, w którym padł remis 1:1. W Albacete grał przez rok.

W 1995 roku Óscar wrócił do Barcelony i grał w niej w większej liczbie meczów, jak w latach 1993-1994. W 1997 roku zdobył z Barceloną Puchar Zdobywców Pucharów oraz Superpuchar Europy. W latach 1998-1999 dwukrotnie z rzędu zostawał mistrzem kraju, a w latach 1997 i 1998 zdobył Puchar Króla.

W 1999 roku Óscar został piłkarzem Valencii. Zadebiutował w niej 20 sierpnia 1999 w przegranym 1:2 domowym meczu z Racingiem Santander. Latem 1999 zdobył Superpuchar Hiszpanii. W Valencii grał przez sezon.

W 2000 roku Óscar został piłkarzem Espanyolu Barcelona. Swój debiut w Espanyolu zanotował 8 września 2000 w wygranym 2:1 wyjazdowym spotkaniu z Realem Saragossa. W 2004 roku odszedł z Espanyolu do drugoligowej Lleidy. W 2005 roku zakończył karierę.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Pod koniec 2009 dołączył do sztabu szkoleniowego Johana Cruyffa w reprezentacji Katalonii[1]. 22 maja 2012 podpisał dwuletni kontrakt z Maccabi Tel Awiw[2][3][4]. Opuścił klub rok później, po zdobyciu z nim mistrzostwa Izraela[5][6][7]. W czerwcu 2013 został ogłoszony nowym trenerem angielskiego Brighton and Hove Albion[8][9][10][11][12]. 12 maja 2014 Óscar złożył rezygnację ze stanowiska po przegranym półfinale play-off[13].

Sezon Klub Kraj Rozgrywki Mecze Bramki
1991/92 FC Barcelona B Hiszpania  Segunda División 29 7
1992/93 FC Barcelona Hiszpania  Primera División 23 5
1992/93 FC Barcelona B Hiszpania  Segunda División 3 0
1993/94 FC Barcelona Hiszpania  Primera División 2 0
1993/94 FC Barcelona B Hiszpania  Segunda División 27 12
1994/95 Albacete Balompié Hiszpania  Primera División 29 2
1995/96 FC Barcelona Hiszpania  Primera División 28 10
1996/97 FC Barcelona Hiszpania  Primera División 14 4
1997/98 FC Barcelona Hiszpania  Primera División 16 5
1998/99 FC Barcelona Hiszpania  Primera División 6 2
1999/00 Valencia CF Hiszpania  Primera División 20 4
2000/01 RCD Espanyol Hiszpania  Primera División 17 1
2001/02 RCD Espanyol Hiszpania  Primera División 11 1
2002/03 RCD Espanyol Hiszpania  Primera División 16 1
2003/04 RCD Espanyol Hiszpania  Primera División 7 1
2004/05 UE Lleida Hiszpania  Segunda División 23 3

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

Óscar w swojej karierze grał w młodzieżowych reprezentacjach kraju: reprezentacji U-16, U-18, U-19, U-20, U-21 i U-23. Z kadrą U-23 wystąpił na Igrzyskach Olimpijskich w Sydney. Natomiast z kadrą U-21 wywalczył w 1996 roku wicemistrzostwo Europy U-21.

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Barcelona: 1996/1997
Barcelona: 1992, 1997
Barcelona: 1992/1993, 1993/1994, 1997/1998, 1998/1999
Barcelona: 1997, 1998
Barcelona: 1992, 1996, Valencia: 1999

Przypisy

  1. Òscar García será el segundo entrenador de la selección catalana de fútbol (hiszp.). lavanguardia.com, 2009-11-16. [dostęp 2013-06-27].
  2. Lior Timor: גארסיה חתם לשנתיים במכבי: הגעתי למועדון פאר (hebr.). one.co.il, 2012-05-22. [dostęp 2013-06-27].
  3. Maccabi appoint Oscar Garcia (ang.). foxsportsasia.com, 2012-05-23. [dostęp 2013-06-27].
  4. Oscar Garcia to coach Maccabi Tel Aviv (ang.). kens5.com, 2012-05-23. [dostęp 2013-06-28].
  5. Allon Sinai: Oscar Garcia walks out on Maccabi Tel Aviv (ang.). jpost.com, 2013-05-22. [dostęp 2013-06-27].
  6. Òscar García opuszcza Maccabi Tel Awiw (pol.). fcbarca.com, 2013-05-22. [dostęp 2013-06-27].
  7. Moshe Boker: Maccabi Tel Aviv's Oscar Garcia quits champion (ang.). haaretz.com, 2013-05-23. [dostęp 2013-06-27].
  8. Paul Collins: Brighton appoint Garcia as head coach as Seagulls look to move on from Poyet's acrimonious deparure (ang.). dailymail.co.uk, 2013-06-26. [dostęp 2013-06-27].
  9. Oscar Garcia named new head coach of Brighton & Hove Albion (ang.). bbc.co.uk, 2013-06-26. [dostęp 2013-06-27].
  10. Brighton appoint Oscar García as head coach to replace Gus Poyet (ang.). guardian.co.uk, 2013-06-26. [dostęp 2013-06-27].
  11. Championship: Brighton confirm Oscar Garcia as head coach (ang.). skysports.com, 2013-06-26. [dostęp 2013-06-27].
  12. Oficjalnie: Óscar García trenerem Brighton (pol.). transfery.info, 2013-06-27. [dostęp 2013-06-27].
  13. Brighton & Hove Albion head coach Oscar Garcia resigns (ang.). BBC Sport, 2014-05-12. [dostęp 2014-05-12].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]