Óscar Hernández
| Óscar Hernández | |
 Hernández podczas turnieju Estoril Open w 2009 |
|
| Państwo |  Hiszpania |
| Miejsce zamieszkania | Barcelona, Hiszpania |
| Data i miejsce urodzenia | 10 kwietnia 1978 Barcelona, Hiszpania |
| Wzrost | 180 cm |
| Masa ciała | 70 kg |
| Gra | praworęczna |
| Status profesjonalny | 1998 |
| Zakończenie kariery | aktywny |
| Trener | Marcos Roy |
| Gra pojedyncza | |
| Wygrane turnieje | 0 |
| Najwyżej w rankingu | 48 (8 października 2007) |
| Australian Open | 2R (2008) |
| Roland Garros | 3R (2007) |
| Wimbledon | 1R (2004 - 2005, 2007 - 2009) |
| US Open | 1R (2004 - 2005, 2008) |
| Gra podwójna | |
| Wygrane turnieje | 1 |
| Najwyżej w rankingu | 90 (27 września 2004) |
| Australian Open | 3R (2004) |
| Roland Garros | 1R (2005, 2008 - 2009) |
| Wimbledon | 1R (2007 - 2009) |
| US Open | 2R (2009) |
Óscar Hernández Pérez (ur. 10 kwietnia 1978 w Barcelonie), tenisista hiszpański, zwycięzca 10 turniejów singlowych ATP Challenger Tour i jednego ATP Tour w deblu.
Spis treści |
[edytuj] Kariera tenisowa
Hernández przeszedł na zawodowstwo w 1998. 8 października 2007 osiągnął najwyższą w karierze, 48. pozycję w rankingu ATP.
Najsłynniejszym zwycięstwem Hernándeza było pokonanie Australijczyka Lleytona Hewitta w pierwszej rundzie turnieju Internazionali BNL d'Italia w Rzymie w 2007.[1]
Największymi osiągnięciami Hiszpana w Wielkim Szlemie są trzecie rundy Australian Open 2004 (w grze podwójnej) oraz Roland Garros 2007 (w singlu).
[edytuj] Życie prywatne
Hernández zaczął grać w tenisa w wieku trzech lat z swoim ojcem, Domingo[2]. Jego matka ma na imię Pilar, a siostra Sandra. Hernández mówi po hiszpańsku, włosku i angielsku. Jego idolem w młodości był Jimmy Connors[2]. Óscar Hernández kibicuje piłkarskiej drużynie FC Barcelona[2]. Mówi, że meczem który najbardziej zapadł mu w pamięć był ćwierćfinał US Open 1996 Corretja-Sampras[2]. Ulubioną nawierzchnią Hernándeza jest ceglana mączka[2]. Rolę trenera od przygotowania fizycznego Hernándeza pełni Nacho Torreno, natomiast głównymi trenerami są Marcos Roy i Ignasi Verdonces[2].
[edytuj] Statystyki
[edytuj] Gra podwójna
[edytuj] Finały turniejów ATP (1-0)
| Legenda |
| Wielki Szlem (0) |
| Tennis Masters Cup (0) |
| ATP Masters Series (0) |
| Igrzyska Olimpijskie (0) |
| ATP International Series Gold/ATP Tour 500 (0) |
| ATP International Series/ATP Tour 250 (1-0) |
| Nr | Końcowy wynik | Data | Turniej | Nawierzchnia | Partner | Przeciwnicy w finale | Wynik finału |
| 1. | Zwycięzca | 2007 |  Viña del Mar |
Ceglana | Paul Capdeville |
Albert Montañés Rubén Ramírez Hidalgo |
4:6, 6:4, 10-6 |
[edytuj] Osiągnięcia w Wielkim Szlemie
| Turniej | 2004 | 2005 | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 | Wygrane turnieje | Bilans w turnieju |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 Australian Open |
3R | – | – | – | 1R | 1R | 0 / 3 | 2-3 |
 French Open |
– | 1R | – | – | 1R | 1R | 0 / 3 | 0-3 |
 Wimbledon |
– | – | – | 1R | 1R | 1R | 0 / 3 | 0-3 |
 US Open |
– | – | – | 1R | 1R | 2R | 0 / 3 | 1-3 |
| Wygrane turnieje | 0 / 1 | 0 / 1 | 0 / 0 | 0 / 2 | 0 / 4 | 0 / 4 | 0 / 12 | N/A |
| Bilans spotkań | 2-1 | 0-1 | 0-0 | 0-2 | 0-4 | 1-4 | N/A | 3-12 |
Przypisy
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Óscar Hernández sylwetka na stronie ATP Tour (ang.)
