Ø
Øø – litera alfabetu łacińskiego używana między innymi w językach duńskim, norweskim i farerskim.
Oznacza zwykle samogłoskę średnią przednią zaokrągloną taką jak [ø] lub [œ].
Dawniej w języku polskim "o rogate" oznaczało samogłoskę nosową, przy czym graficznie przybierało ono różną postać, najczęściej pomiędzy znakiem ϕ a ѻ[1].
Zobacz też [edytuj]
Przypisy
- ↑ Antoni Małecki, Biblia królowéj Zofii, żony Jagiełły z Kodexu Szaroszpatackiego, Lwów 1871, s. XL i następne
|
||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||