Ø

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ø ø

Øølitera alfabetu łacińskiego używana między innymi w językach duńskim, norweskim i farerskim.

Oznacza zwykle samogłoskę średnią przednią zaokrągloną taką jak [ø] lub [œ].

Dawniej w języku polskim "o rogate" oznaczało samogłoskę nosową, przy czym graficznie przybierało ono różną postać, najczęściej pomiędzy znakiem ϕ a ѻ[1].

Zobacz też [edytuj]

znak ø na klawiaturze komputera

Przypisy