Újpest FC
|
|||
| Pełna nazwa | Újpest Football Club | ||
| Przydomek | Lilák (Fioletowi) | ||
| Barwy | purpurowo-białe | ||
| Data założenia | 1885 (1899) | ||
| Liga | NB I | ||
| Stadion | Stadion Ferenca Szuszy, Budapeszt | ||
| Prezes | |||
| Trener | |||
| Strona internetowa | |||
Újpest Football Club (Újpesti Torna Egylet, Újpest Budapest) – węgierski klub piłkarski z siedzibą w Budapeszcie. Nazwa klubu pochodzi od IV dzielnicy Budapesztu - Újpestu. W swej historii zdobył 20 razy mistrzostwo i 7 razy Puchar Węgier.
Spis treści |
Historia[edytuj]
Chronologia nazw klubu[edytuj]
- 1885: Újpesti Torna Egylet (TE)
- 1926: Újpest Football Club (FC)
- 1945: Újpesti Torna Egyesület (TE)
- 1949: Dózsa Sport Egyesület (SE)
- 1951: Budapesti Dózsa SK
- 1956: Újpesti Torna Egyesület (TE)
- 1957: Újpesti Dózsa Sport Club (SC)
- 1991: Újpesti Torna Egylet (TE)
- 1998: Újpest Football Club (FC)
Początki[edytuj]
Klub został założony 16 czerwca 1885. Założycielem jego był János Goll - szkolny nauczyciel. Újpest był wtedy miastem, graniczącym od północnej strony z Budapesztem. Klub nazwano Újpesti Torna Egylet (Nowopeszteńskie Towarzystwo Gimnastyczne). Jest najstarszym węgierskim klubem sportowym istniejącym do dziś. Na klubowe barwy wybrano fiolet i biel. Przez pierwsze lata w klubie uprawiano ogólnie pojętą gimnastykę i szermierkę. W 1899r. w mieście powstała drużyna piłkarska Újpesti FC, z fioletowo-białymi barwami. W 1901 r. klub stał się sekcją piłkarską UTE.
Liga[edytuj]
W tym to 1901 r. UTE przystąpiło do dopiero utworzonej ligi piłkarskiej, w której gra przez wszystkie sezony jej istnienia. Liga dzieliła się z początku na I i II ligę. Újpest zadebiutował w II lidze i grał w niej przez 4 pierwsze sezony. W 1905 r. zadebiutował w I lidze. Grał w niej do sezonu 1910/11, w którym spadł do II ligi. Sezon 1911/12 zakończył jako mistrz II ligi i od połowy 1912 r. nieprzerwanie do dziś gra w NB I. 17 września 1922 r. został otwarty stadion UTE nazwany od ulicy, przy której się znajdował Megyeri uti. Debiut wypadł okazale, gospodarze pokonali "Fradich" 2:1. UTE grało raczej w środku tabeli do czasów amatorstwa ligi. Sytuacja się zmieniła, gdy liga przeszła na zawodowstwo w 1926 r.
Złota era[edytuj]
Po przejściu na zawodowstwo klub powraca do nazwy Újpesti FC. Zbiegło to się w czasie z wielkimi sukcesami zespołu. Od połowy lat 20. do końca 30. Újpest nie opuszczał czołówki ligi. Z takimi zawodnikami jak György Szűcs, Antal Szalay, István Balogh I, Jenő Vincze, czy Gyula Zsengellér UTE wywalczyło 5 tytułów mistrza Węgier w tym okresie i 2-krotnie było najlepszym zespołem środkowej Europy, wygrywając Puchar Mitropa w latach 1929 i 1939. UTE stało się obok FTC najlepszym zespołem Węgier, których reprezentacja wicemistrzów świata z 1938 r. opierała się głównie na zawodnikach tych 2 klubów. W omawianym okresie klub zyskał dużą popularność w regionie.
Lata 1939-45[edytuj]
W latach Wojny zespół był sponsorowany przez zakłady przemysłu wojennego "Gamma". UTE było lubiane przez Strzałokrzyżowców, większość jego fanów miała prawicowe poglądy. Zespół miał zapewnione dobre warunki podczas Wojny, jednak mistrzostwa w tym czasie nie zdobył.
Lata komunizmu 1945-68[edytuj]
W okresie powojennym Újpest był niewątpliwie najlepszym klubem. Powrócono do poprzedniej nazwy - UTE, gdyż liga znów stała się (oficjalnie) amatorska. Pierwsze 3 powojenne sezony ligowe wygrał. Do tego stopnia zdominował rozgrywki piłkarskie, że raz 9 zawodników reprezentacji było zawodnikami UTE. Jednak lata 1949/50 przyniosły osłabienie pozycji klubu. Zdecydowało się odgórnie, że najlepszymi mają być Honved i MTK. Újpesti TE dostało się pod patronat milicji i całkowicie zmieniło nazwę stając się teraz Dozsa Budapeszt, gdyż w 1950 r. Újpest został włączony do Budapesztu. Do 1956 r. pozostawał nr 3 dla ówczesnych władz państwowych, tzn, że jako trzeci w kolejności miał wszelakie przywileje w piłce nożnej. Manifestowało się to np: w odgórnym sprowadzaniu zawodników z innych klubów. Po 1956 r. sytuacja się odmieniła na korzyść. Do nazwy dodano tradycyjny człon Újpest zostawiając Dozsa. W piłkarskiej hierarchii lat 60. "Fioletowi" byli numerem 2 (po Vasasu), stając się z czasem nr 1. Odzwierciedliło się to w wynikach, drużyny z północnego Budapesztu. W sezonie 1959/60 Újpest Dozsa zdobył mistrzostwo. 2 lata później dotarł do półfinału Pucharu Zdobywców Pucharów. Gwiazdą zespołu był Mihály Tóth, zawodnik szerokiego składu Złotej Jedenastki z 1954 r., a także występujący do 1960 Ferenc Szusza, najlepszy strzelec w historii zespołu, jego legendarny i wieloletni zawodnik.
Magiczni[edytuj]
Numer 1 dla władz, oznaczało odnosić sukcesy. Lata 1968-1975 to ich nieprzerwane pasmo i trudno ocenić, czy ten okres, czy lata 30. były najlepsze w historii klubu. W 1967 r. trenerem zespołu został Lajos Baróti. Już w następnym (1968) jego drużyna powinna być mistrzem, gdyby nie nieczysta postawa FTC i Vasasu byłaby nim. Chodziło o jakieś stare porachunki piłkarzy Vasasu i Újpestu. Vasas mecz przeciw "Fradim" przechodził, a z Újpestem zagrał walcząc jak "lwy" uzyskując remis. Ten 1 punkt przesądził o mistrzostwie FTC (bilans bramek 65-26), gdyż przy równej ilości punktów mistrzem zostałby Újpest (bramki 102:27). Jednak następne 7 sezonów wygrali "Fioletowi". Dopiero w sezonie 1975/76 udało się wyrwać im mistrzostwo (dokonało tego FTC ). Baróti wpoił swoim zawodnikom ofensywny styl gry. W przeciągu 7 mistrzowskich sezonów, Újpest zdobył równo 500 goli, a jego przednie formacje z tych lat przeszły do historii klubu, stały się legendą. Tworzyli je Fazekas - Göröcs - Bene - Dunai II - Zámbó. Również na arenie międzynarodowej "Fioletowi" odnosili sukcesy. W sezonie 1968/69 dotarli do finałowego dwumeczu Pucharu Miast Targowych z Newcastle United, który niestety przegrali. W Pucharze Mistrzów Újpest często dochodził do ćwierćfinału, ale w sezonie 1973/74 grał w półfinale, w którym przegrał z późniejszym tryumfatorem Bayernem Monachium. W latach 70. klubowi przybyło tysiące fanów w kraju jak i za granicą zauroczonych grą jego gwiazd. UTE przez krótki okres cieszyło się popularnością niemal taką jak "Fradi". Do dziś są drugą popularnością drużyną na Węgrzech.
Początek kryzysu[edytuj]
Do końca lat 70. Újpest był w czołówce ligi. Klub opuścili Ferenc Bene, János Göröcs, Antal Dunai II ich miejsce zajęli bardzo dobrzy Törőcsik i Fekete. "Fioletowi" zdobyli jeszcze mistrzostwa w sezonach 1977/78, 1978/79 i ustąpili pola Honvédowi, który w latach 80. stał się najlepszym zespołem na Węgrzech. Przy Megyeri úti nastał powolny kryzys. Zmiany trenerów nie prowadziły do odzyskania mistrzowskich tytułów. Jedynym osiągnięciem w tym czasie było dojście do ćwierćfinału Pucharu Zdobywców Pucharów w sezonie 1983/84.
Kapitalizm[edytuj]
Lata przełomu ustrojowego okazały się dla Újpestu dobre. Zdobył on kolejne mistrzostwo w sezonie 1989/90. W 1990 r. znika drugi człon nazwy klubu - Dózsa. Jednak ogólny upadek węgierskiej piłki przyczynił się do braku sukcesów na europejskiej arenie. Milicja nie dawała już wsparcia, klub musiał zapewnić sobie utrzymanie sam. UTE nadal gra w czołówce ligi, ale zdarzają się też sezony, w których trzeba walczyć o utrzymanie w lidze. Ostatnie jak do tej pory, 20. mistrzostwo przypadło na sezon 1997/98. Lata 90. obnażyły słabość węgierskiej ligi, której mistrzowie regularnie nie dostawali się do rozgrywek Ligi Mistrzów.
XXI wiek[edytuj]
W 2001 r. zakończyła się przebudowa przestarzałego stadionu Megyeri uti. Stare betonowe trybuny zastąpiono nowymi, zadaszonymi, całkowicie pokrytymi miejscami siedzącymi. Przynajmniej stadion UTE spełniał zachodnie standardy. Obecnie jest najładniejszym obiektem w lidze. Pojemność spadła z 30 000 do 13 501 miejsc, ale przy ogólnym wielkim spadku frekwencji jest to wystarczająca ilość. W październiku 2003 r. stadion UTE otrzymał imię swego wielkiego zawodnika Ferenca Szuszy. Od 1998 r. drużyna zawodzi swych sympatyków. Po 2000 r. tylko dwukrotnie kończył Újpest rozgrywki na podium. W sezonie 2003/04 utracił tytuł w ostatniej kolejce, tak samo jak w sezonie 2005/06, w którym cały czas prowadził, by przez końcowe potknięcia skończyć jako wicemistrz. Dzisiejsze warunki finansowe klubu pozwalają mu utrzymywać się w czołówce ligi, jednak są zdecydowanie za małe, aby osiągnąć coś w Europie, choćby wyjście z fazy grupowej Pucharu UEFA. W ostatnim sezonie, zespół wywalczył wicemistrzostwo kraju.
Osiągnięcia[edytuj]
- Mistrzostwo Węgier (20 razy): 1929/30, 1930/31, 1932/33, 1934/35, 1938/39, 1945, 1945/46, 1946/47, 1959/60, 1969, 1970, 1970/71, 1971/72, 1972/73, 1973/74, 1974/75, 1977/78, 1978/79, 1989/90, 1997/98
- Wicemistrzostwo Węgier (21 razy): 1920/21, 1922/23, 1926/27, 1931/32, 1933/34, 1935/36, 1937/38, 1940/41, 1941/42, 1960/61, 1961/62, 1967, 1968, 1976/77, 1979/80, 1986/87, 1994/95, 1996/97, 2003/04, 2005/06, 2008/09
- III miejsce (18 razy): 1916/17, 1918/19, 1921/22, 1923/24, 1927/28, 1928/29, 1936/37, 1939/40, 1950, 1951, 1952, 1957, 1962/63, 1965, 1975/76, 1987/88, 1995/96, 1998/99
- Puchar Węgier (8 razy): 1969, 1970, 1974/75, 1981/82, 1982/83, 1986/87, 1991/92, 2001/02
- Finał Pucharu Węgier (6 razy): 1921/22, 1922/23, 1924/25, 1926/27, 1932/33, 1997/98
- 103 sezony w lidze (na 108): 1905-1910/11, od 1912/13
- Finał Pucharu UEFA: 1969
- Półfinał Pucharu Mistrzów: 1974
- Półfinał Pucharu Zdobywców Pucharów: 1962
- Puchar Mitropa (2 razy): 1929, 1939
Kibice[edytuj]
Újpest ma dużą rzeszę kibiców. Ich największym rywalem są fani Ferencvárosu. W latach 70., wraz z rozkwitem ruchu kibicowskiego, zaczęły się starcia fanów obu klubów. Przez lata derby FTC - UTE stały się jedną z najbardziej znanych w Europie wojen kibicowskich. Fani "Fioletowych" udają się w największej liczbie na Węgrzech na mecze wyjazdowe za swymi piłkarzami. Mają też najstarszą w kraju, legendarną już grupę ultras "Ultra Viola Bulldogs". Generalnie fani "Fioletowych" mają prawicowe przekonania, choć prawdopodobnie w mniejszym stopniu niż "Fradich". Świadczy o tym ich flaga z konturami wielkich Węgier, znienawidzona przez kibiców z sąsiednich krajów. Frekwencja podczas meczów Újpest FC kształtuje się niewiele lepiej od generalnie niskiej średniej frekwencji ligi węgierskiej: 2003/04 - 3 860, 2004/05 - 3 389, 2005/06 - 5 133, 2006/07 - 3 062, 2007/08 - 3 784.
Linki zewnętrzne[edytuj]
|
|||||||