Ć

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ć ć

Ć – piąta litera alfabetu polskiego.

Litera występuje też w słowach języków serbsko-chorwackiego (odpowiednik w cyrylicy: Ћ ћ), dolnołużyckiego, górnołużyckiego, wilamowskiego oraz w saanicz.

W języku polskim oznacza głoskę [t͡ɕ]. W języku polskim przed samogłoską litera "ć" jest zastępowana z reguły przez "c" zmiękczone przez "i".

W języku wilamowickim oznacza dźwięk [t͡ʃ].

W języku serbsko-chorwackim grafem "ć" pojawił się właśnie jako zapożyczenie z alfabetu polskiego w XIX w.

(audio)

Litera Ć

Wymowa litery Ć w języku polskim

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]