Ćandragupta II

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Moneta z konnym wizerunkiem Candragupty II

Ćandragupta II, Czandragupta II - indyjski król z dynastii Guptów, syn Samudragupty. Rządy sprawował od ok. 375 do 415 roku. Jego panowanie jest często określane jako złoty wiek w historii Indii[1]. Słynął ze swojego męstwa i rycerskości. W latach 388-409 stoczył długą wojnę z Śakami w wyniku której podbił Gudźarat oraz wyżynę Malwa[2]. Rozszerzył swe panowanie w północnych Indiach poprzez działania wojenne, a na wyżynie Dekan dzięki małżeństwu przybrał tytuł Wikramaditja - (Słońca Waleczności)[3]. W celu zabezpieczenia od najazdów z południa zawarł sojusz z Wakatakami, potwierdzony małżeństwem jego córki Prabhawati z królem Wakataków Rudraseną II[3].

W okresie jego panowania do Indii przybył chiński mnich buddyjski Faxian[4].

Władzę przekazał swojemu synowi Kumaragupcie.

Przypisy

  1. Praca zbiorowa, Historia powszechna Tom 2 Od prehistorii do cywilizacji na kontynentach pozaeuropejskich, Mediaset Group SA, 2007, ss. 635, ISBN 978-84-9819-809-6.
  2. Praca zbiorowa, 2005, Wielka Historia Świata - Cywilizacje Azji - Dolina Indusu - Indie - Kambodża, t.5, Polskie Media Amer.Com, ss. 58, ISBN 83-7425-030-5.
  3. 3,0 3,1 Praca zbiorowa, 2005, Wielka Historia Świata - Cywilizacje Azji - Dolina Indusu - Indie - Kambodża, t.5, Polskie Media Amer.Com, ss. 59, ISBN 83-7425-030-5.
  4. Praca zbiorowa pod redakcja Aleksandra Krawczuka, 2005, Wielka Historia Świata Tom 3 Świat okresu cywilizacji klasycznych, ss. 614, Oficyna Wydawnicza FOGRA, ISBN 83-85719-84-9.