Ćintamani

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Kszitigarbha trzymający ćintamani

Ćintamani (sanskryt: चिन्तामणि cintāmaṇi "klejnot umysłu") – według buddyjskich legend, klejnot spełniający każde życzenie. Symbol umysłu (cinta). Niekiedy ma formę liścia drzewa pipal lub jest przedstawiany otoczony płomieniami [1]. Klejnoty te, lub wielkie perły jak twierdzą niektórzy, symbolizowały cudowną moc buddyzmu, a w zamierzchłej przeszłości należały do wielkiego smoka (w innych sutrach jest podane, że pochodziły z wiernego serca wielkiego ptaka Garudy lub z serca wielkiej ryby – makary).

Król Aśoka miał otrzymać w darze pięć takich klejnotów od lankijskiego króla. Aśoka jeden z klejnotów umieścił w stupie koło Lumbini, inny obok świętego drzewa Bodhi, trzeci w stupie stojącej w miejscu, gdzie Budda doznał oświecenia, czwarty w stupie w miejscu parinirwany Mistrza. Piąty miał dać jednej ze swych żon.

Ćintamani stanowią jeden z ważnych symboli w ikonografii buddyjskiej. Zazwyczaj przedstawiony bodhisattwa trzyma go w dłoni przed sobą.Nazwy w innych językach: język tybetański ཡིད་བཞིན་ནོརྦུ yid bzhin norbu[2]; język chiński ruyizhu 如意珠 lub ruyibaozhu 如意寶珠; japoński nyoi-hōju lub nyoi-hōshu 如意宝珠.

Przypisy

  1. Louis Frédéric: Słownik cywilizacji indyjskiej. Przemysław Piekarski (red. nauk.). Wyd. 1. T. 1. Katowice: Wydawnictwo "Książnica", 1998, s. 196, seria: Słowniki Encyklopedyczne "Książnicy". ISBN 83-7132-369-7.
  2. http://himalaya.socanth.cam.ac.uk/collections/journals/ret/pdf/ret_16.pdf str. 49

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Janusz Krzyżowski "Legendy króla Asioki". Warszawa IPCC 2005.