ČKD S200

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
S200
Lokomotywa S200-302 w barwach STK
Lokomotywa S200-302 w barwach STK
Producent Czechy ČKD
Lata budowy 1963-1991
Układ osi Co'Co'
Masa służbowa 114,6 t
Długość ze zderzakami 17240 mm
Szerokość 3150 mm
Wysokość 4635 mm
Średnica kół 1050 mm
Zapas paliwa 6000 L
Typ silnika spalinowego K6S310DR V=163 L
Moc znamionowa 993 kW
Maksymalna siła pociągowa 280 kN
Rodzaj przekładni elektryczna
Prędkość konstrukcyjna 90 km/h
Sterowanie wielokrotne tak
System ogrzewania brak
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Portal Portal Transport szynowy

S200 (seria 770 ČD) - lokomotywa spalinowa produkcji czechosłowackiej, wytwarzana od roku 1963 w zakładach ČKD w Pradze. Eksploatowana w Polsce na liniach przemysłowych i przez przewoźników prywatnych, eksportowana głównie do ZSRR (pod oznaczeniem ЧMЭ3), a także Iraku, Albanii, Syrii i Indii.

Eksploatacja[edytuj | edytuj kod]

W Czechosłowacji/Czechach[edytuj | edytuj kod]

Prototypy tej sześcioosiowej lokomotywy (jeden na tory o rozstawie normalnym, dwa na tor szeroki) zostały przedstawione w roku 1963. Seryjna produkcja dla państwowych kolei czechosłowackich ČSD prowadzona była w latach 1967-1969 i ogółem wyprodukowano 121 egzemplarzy (seria T669.0, obecnie 770), w tym 12 na tor szeroki (seria T669.5, obecnie 770.8). Główne zatrudnienie znalazły przy obsłudze pociągów towarowych i pracach manewrowych, ale także sporadycznie prowadziły pociągi osobowe. Lokomotywy dysponowały wystarczającą siłą pociągową, ale charakteryzowały się wysokim zużyciem paliwa, rozpoczęto więc ich wycofywanie i wprowadzanie na ich miejsce serii 742 lub 731. Dla celów muzealnych zachowano egzemplarze T669.0001 i T669.0085.

Dla kolei przemysłowych produkowano serie T669.05 (normalnotorowa) oraz T669.51 i 55 (szerokotorowa). Obecnie są one poddawane przez przewoźników modernizacjom, m.in. poprzez wymianę silników.

W Czechach lokomotywa nazywana jest Čmelák (trzmiel) od oznaczenia eksportowego ČME 3.

W Polsce[edytuj | edytuj kod]

Ogółem sprowadzono do Polski 143 sztuki tych lokomotyw, które podjęły pracę na liniach przemysłowych. Pierwsze egzemplarze (ponad 60 sztuk) zakupiono w roku 1966 dla obsługi kombinatu metalurgicznego im. Lenina w Krakowie (Nowa Huta), a oznaczenie S200 tam stosowane przyjęli także inni polscy przewoźnicy dysponujący tą lokomotywą. Lokomotywy S200 znalazły także zatrudnienie w przemyśle węglowym. Obecnie spalinowozami tego typu dysponują tacy prywatni polscy przewoźnicy jak KWK Bogdanka, DB Schenker Rail Polska (dawniej- PTK Holding Zabrze, PTKiGK Rybnik, NZTK), Kolej Bałtycka S.A. W XII 2009 w kraju znajdowało się 130 lokomotyw tego typu. Przeprowadzane są także modernizacje tych lokomotyw.

W ZSRR[edytuj | edytuj kod]

ZSRR był głównym odbiorcą tego typu lokomotyw. Ogółem do roku 1992 zakupiono 7455 sztuk tych lokomotyw, oznaczanych jako seria ЧMЭ3 (CzME3). Stosowane są zarówno w ruchu towarowym jak i osobowym. Obecnie eksploatowane są one w Azerbejdżanie, Białorusi, Estonii, Gruzji, Kazachstanie, Litwie, Łotwie, Mołdawii, Ukrainie i Rosji przez przewoźników państwowych i prywatnych.

W innych krajach[edytuj | edytuj kod]

Irak zakupił 100 sztuk tych lokomotyw (seria DES 3101), Albania 62 sztuki (seria 1000), Syria 25 sztuk (seria LDE1500), zaś Indie 12 sztuk.

Galeria[edytuj | edytuj kod]