Łąck
| Łąck | |||||
|
|||||
| Państwo | |||||
| Województwo | mazowieckie | ||||
| Powiat | płocki | ||||
| Gmina | Łąck | ||||
| Liczba ludności (2006) | 1350 | ||||
| Strefa numeracyjna | (+48) 24 | ||||
| Kod pocztowy | 09-520 | ||||
| Tablice rejestracyjne | WPL | ||||
| Na mapach: | |||||
Łąck – wieś w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie płockim, w gminie Łąck.
W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa płockiego.
Miejscowość jest siedzibą gminy Łąck.
Niedaleko Łącka znajduje się także katolicki ośrodek wakacyjny dla rodzin kolejarskich.
W miejscowości działało Państwowe Gospodarstwo Rolne – Państwowe Stado Ogierów Łąck[1]. W 1993 zmieniło formę na Stado Ogierów Łąck[2], w 1994 na Stado Ogierów Skarbu Państwa Łąck[3], a od 1995 działa jako Stado Ogierów w Łącku Sp. z o.o.[4].
Pod koniec 2004 otwarto tutaj jedną z najnowocześniejszych hal sportowych w Polsce.[5][6]
Łąck (dawniej Łącko) - w 1371 r. Siemowit III zezwolił na lokację wsi Łącko, należącej do norbertanek płockich, na prawie niemieckim. Po powstaniu styczniowym, dobra Łącka zostały skonfiskowane przez władze carskie i przekazane Mikołajowi Fuhrmanowi - łowczemu dworu carskiego. W 4 ćw. XIX w. nastąpił rozkwit miejscowości. W 1884 r. wieś posiada już urząd gminy, szkołę początkową, gorzelnię (wł. Mikołaja Fuhrmana) i fabrykę serów. Nad Jeziorem Łąckim Dużym rozbudowie ulega założenie parkowe, powstaje pałac, kaplica pałacowa, świątynia dumania, dwa czworaki. Ogółem w miejscowości istnieje 10 budowli murowanych. Rozwój osady następował nie tylko wzdłuż drogi z Płocka do Gostynina, lecz również w kierunku zachodnim - wzdłuż drogi do Sendenia. Powstały tu w koń. XIX w. zabudowania nadleśnictwa, suszarnia i magazyn szyszek oraz dwa bliźniacze budynki pracownicze stadniny. W 1923 r. przy zachodniej granicy parku, usytuowano stadninę ogierów. Od tego czasu rozwijał się duży kompleks zabudowań przeznaczonych dla hodowli koni na potrzeby wojska na północnych obszarach Kongresówki. W 1938 r. pałac był letnią siedzibą marszałka Edwarda Rydza-Śmigłego.
Przypisy
[edytuj] Zobacz też
|
|||||||||||