ŁKS Łódź (hokej na lodzie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ice hockey pictogram.svg ŁKS
Pełna nazwa Łódzki Klub Sportowy
Przydomek Biało-Czerwono-Biali
Barwy biało-czerwono-białe
Data założenia 1929
Data rozwiązania 1991
Lodowisko Pałac Sportu;
ul. ks. Skorupki 21, Łódź
Trener pierwszy: Władysław Król

ostatni: Andrzej Kula

Łódzki Klub Sportowysekcja hokeja na lodzie. Sekcja klubu sportowego powstała w pod koniec lat 20 XX wieku; jej działalność trwała przeszło 60 lat; rozwiązana została w 1991.

Informacje ogólne[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Zarys historii[edytuj | edytuj kod]

  • 1929 – powstanie sekcji.
  • 1930 – pierwsze mistrzostwo Łodzi (zwycięstwo w finale z Union Łódź 5:2).
  • 1933 – pierwszy udział w Mistrzostwach Polski w Hokeju na lodzie.
  • 1936 – Władysław Król jako pierwszy hokeista w historii sekcji bierze udział w Igrzyskach Olimpijskich (Garmisch-Partenkirchen).
  • 1938 – ten sam zawodnik jako pierwszy w historii sekcji bierze udział w Mistrzostwach Świata w HL (Praga).
  • 1946 – pierwszy medal (srebrny) w Mistrzostwach Polski, co jak się okazało, było największym osiągnięciem w historii.
  • 1947 – 3. miejsce w Mistrzostwach Polski.
  • 1953 – juniorzy ŁKS zdobywają złote medale Mistrzostw Polski juniorów.
  • 1957 – otwarcie Pałacu Sportu, sekcja, jako pierwsza w Polsce, zyskuje sztuczne i kryte zarazem lodowisko.
  • 1959 – 3. miejsce w Mistrzostwach Polski HL.
  • 1965 – Krzysztof Białynicki i Walery Kosyl debiutują w reprezentacji Polski.
  • 1971 – 3. miejsce w Mistrzostwach Polski w hokeju na lodzie.
  • 1972 – Jerzy Potz, Adam Kopczyński, Krzysztof Białynicki, Walery Kosyl biorą udział w ZIO w Sapporo.
  • 1979 – 3. miejsce w MP w hokeju na lodzie.
  • 1980 – ostatnie 3. miejsce w MP w hokeju na lodzie.
  • 1991 – spadek z I Ligi i rozwiązanie sekcji.

Zawodnicy[edytuj | edytuj kod]

 Z tym tematem związana jest kategoria: Hokeiści ŁKS Łódź.

Uczestnicy mistrzostw świata[edytuj | edytuj kod]

Zdobywcy "Złotego Kija"[edytuj | edytuj kod]

Królowie strzelców ligi polskiej w barwach ŁKS[edytuj | edytuj kod]

Olimpijczycy[edytuj | edytuj kod]

Kadra w ostatnim sezonie działalności sekcji (1990/1991)[edytuj | edytuj kod]

Szkoleniowcy[edytuj | edytuj kod]

 Z tym tematem związana jest kategoria: Trenerzy hokeistów ŁKS Łódź.

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

Pałac Sportu[edytuj | edytuj kod]

W latach 1957–1991 hokeiści Łódzkiego Klubu Sportowego rozgrywali swoje mecze w „Pałacu Sportu”. Drugim lodowiskiem, na którym grano podczas remontu łódzkiej hali, był obiekt zgierskiego Boruty.

Polska – ZSRR[edytuj | edytuj kod]

8 kwietnia 1976 roku w Katowicach, w Spodku, Reprezentacja Polski w hokeju na lodzie mężczyzn zmierzyła się ze Reprezentacją ZSRR na inauguracje Mistrzostw Świata rozgrywanych w Polsce. Polacy pokonali faworyzowanych hokeistów radzieckich 6:4. W meczu tym wystąpiło aż 5. zawodników Łódzkiego Klubu Sportowego: Jerzy Potz, Józef Stefaniak, Stanisław Szewczyk, Zdzisław Włodarczyk oraz Ryszard Nowiński, strzelec jednej z bramek w tym pamiętnym meczu[1][2]. Oprócz ww. piątki występ zaliczył także Leszek Kokoszka, który w kilka lat później należał do największych gwiazd ŁKS.

Ostatni mecz[edytuj | edytuj kod]

Swój ostatni mecz hokeiści Łódzkiego Klubu Sportowego rozegrali 21 kwietnia 1991 roku. Ich przeciwnikiem była drużyna Zagłębia Sosnowiec. Pojedynek ten zakończył się zwycięstwem sosnowiczan 10:7 (po dogrywce) i zadecydował o spadku łodzian do II ligi[2].

Mecz miał bardzo dramatyczny przebieg. Na kilkanaście sekund przed zakończeniem regulaminowego czasu gry na tablicy widniał wynik 7:6 dla Zagłębia Sosnowiec. Wtedy to wyrównującą bramkę zdobył Andrzej Chodakowski, doprowadzając do dogrywki. Łodzianie w dodatkowym czasie gry stracili trzy bramki, nie powiększając już swego dorobku. Tym samym przegrali decydującą batalię o pozostanie w I lidze[3]. Łodzianie nie przystąpili do gry w następnym sezonie, bowiem władze klubu zadecydowały o likwidacji sekcji[2].

Przypisy

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]