ŁKS Łódź (hokej na lodzie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ice hockey pictogram.svg ŁKS Łódź
Pełna nazwa Łódzki Klub Sportowy
Przydomek Biało-Czerwono-Biali
Barwy biało-czerwono-białe
Data założenia 1929
Data rozwiązania 1991
Lodowisko Pałac Sportowy;
ul. ks. Skorupki 21, Łódź
Prezes Łódzki Klub Sportowy
Trener pierwszy: Władysław Król

ostatni: Andrzej Kula

Strona internetowa

ŁKS Łódź – sekcja hokeja na lodzie powstała w pod koniec lat 20. XX wieku; jej działalność trwała przeszło 60 lat; rozwiązana została w 1991.

Informacje ogólne[edytuj | edytuj kod]

  • Pełna nazwa: Łódzki Klub Sportowy
  • Rok założenia sekcji hokejowej: 1929
  • Rok rozwiązania sekcji: 1991
  • Adres: Aleja Unii Lubelskiej 2; 94-020 Łódź
  • Barwy: biało - czerwono - białe
  • Lodowisko: Pałac Sportowy
  • Pojemność: 8 000

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Zarys historii[edytuj | edytuj kod]

Zawodnicy[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Z tym tematem związana jest kategoria: Hokeiści ŁKS Łódź.

Uczestnicy mistrzostw świata[edytuj | edytuj kod]

Krzysztof Białynicki - 7 razy;

Kazimierz Chodakowski - 2 razy;

Leszek Kokoszka - 2 razy;

Adam Kopczyński - 5 razy;

Walery Kosyl - 6 razy;

Władysław Król - 1 raz;

Mieczysław Makutynowicz - 1 raz;

Ryszard Nowiński - 2 razy;

Jerzy Potz - 11 razy;

Józef Stefaniak - 3 razy;

Jan Stopczyk - 4 razy;

Stanisław Szewczyk - 3 razy;

Zdzisław Włodarczyk - 2 razy;

Piotr Zdunek - 1 raz.

Zdobywcy "Złotego Kija"[edytuj | edytuj kod]

1973 - Walery Kosyl

1980 - Leszek Kokoszka

1987 - Jan Stopczyk

Królowie strzelców ligi polskiej w barwach ŁKS[edytuj | edytuj kod]

1967 - Krzysztof Białynicki: 31 bramek

1968 - Krzysztof Białynicki: 33 bramki

1980 - Leszek Kokoszka: 40 bramek

1984 - Jan Stopczyk: 37 bramek

Olimpijczycy[edytuj | edytuj kod]

Krzysztof Białynicki - 1972;

Leszek Kokoszka - 1980;

Adam Kopczyński - 1972;

Walery Kosyl - 1972, 1976;

Władysław Król - 1936;

Jerzy Potz - 1972, 1976, 1980, 1988;

Jan Stopczyk - 1984, 1988.

Kadra w ostatnim sezonie działalności sekcji (1990/1991)[edytuj | edytuj kod]

bramkarze: Andrzej Hahn, Grzegorz Koziorowski.

zawodnicy z pola: Robert Bałoga, Andrzej Chodakowski, Bogusław Cyniak, Paweł Figurski, Artur Zajączkowski, Tomasz Jakiel, Maciej Jędraszczyk, Witold Król, Włodzimierz Król, Andrzej Ludwig, Paweł Łuczyński, Jacek Masłowski, Tomasz Matuszewski, Sławomir Odorowicz, Sławomir Pietrzak, Maciej Przybysz, Piotr Rybowski, Andrzej Rybski, Marek Rychlewski, Sławomir Siódemski, Zbigniew Witczak, Piotr Zdunek, Tomasz Żmudziński.

Szkoleniowcy chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Z tym tematem związana jest kategoria: Trenerzy hokeistów ŁKS Łódź.

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

Pałac Sportowy[edytuj | edytuj kod]

W latach 1957-1991 hokeiści Łódzkiego Klubu Sportowego rozgrywali swoje mecze w "Pałacu Sportowym". W latach 70., podczas pojedynków z najlepszymi drużynami w kraju, hala wielokrotnie "pękała w szwach"[1]. Drugim lodowiskiem, na którym grano podczas remontu łódzkiej hali, był obiekt zgierskiego Boruty.

Polska - ZSRR[edytuj | edytuj kod]

8 kwietnia 1976 roku Polska zmierzyła się ze Związkiem Radzieckim na inauguracje mistrzostw świata rozgrywanych w Polsce. Polacy pokonali faworyzowanych hokeistów radzieckich 6:4. W meczu tym wystąpiło aż 5. zawodników Łódzkiego Klubu Sportowego: Jerzy Potz, Józef Stefaniak, Stanisław Szewczyk, Zdzisław Włodarczyk oraz Ryszard Nowiński, strzelec jednej z bramek w tym pamiętnym meczu[2]. Oprócz ww. piątki występ zaliczył także Leszek Kokoszka, który w kilka lat później należał do największych gwiazd ŁKS Łódź.

Ostatni mecz[edytuj | edytuj kod]

Swój ostatni mecz hokeiści Łódzkiego Klubu Sportowego rozegrali 21 kwietnia 1991 roku. Ich przeciwnikiem była drużyna Zagłębia Sosnowiec. Pojedynek ten zakończył się zwycięstwem sosnowiczan 10:7 (po dogrywce) i zadecydował o spadku łodzian do II ligi.

Mecz miał bardzo dramatyczny przebieg. Na kilkanaście sekund przed zakończeniem regulaminowego czasu gry na tablicy widniał wynik 7:6 dla Zagłębia Sosnowiec. Wtedy to wyrównującą bramkę zdobył Andrzej Chodakowski, doprowadzając do dogrywki. Łodzianie w dodatkowym czasie gry stracili trzy bramki, nie powiększając już swego dorobku. Tym samym przegrali decydującą batalię o pozostanie w I lidze[3]. Hokeiści ŁKS-u nie przystąpili do gry w następnym sezonie, bowiem władze klubu zadecydowały o likwidacji sekcji.

Przypisy

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]