Łańcuch (teoria mnogości)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj

Łańcuchy to w teorii częściowych porządków i w teorii mnogości podzbiory porządku na których relacja porządkująca jest spójna.

Spis treści

[edytuj] Definicja

Przy określonym częściowym porządku (P, \sqsubseteq) zbiór A\subseteq P nazywamy łańcuchem wtedy i tylko wtedy, gdy

\big(\forall x,y \in A\big)\big(x \sqsubseteq y \vee y \sqsubseteq x\big).

Innymi słowy zbiór A jest łańcuchem wtedy i tylko wtedy, gdy relacja \sqsubseteq porządkuje go liniowo, czyli jest ona relacją spójną w A.

Intuicyjnie, zbiór jest łańcuchem, gdy da się porównać każde dwa jego elementy.

[edytuj] Przykłady i własności

  • Zauważmy, że każdy zbiór jednoelementowy jest łańcuchem (i jednocześnie jest też antyłańcuchem).
  • Rozważmy płaszczyznę \mathbb{R}^2 z porządkiem częściowym zdefiniowanym przez
\langle x_1,y_1\rangle \leqslant_0\langle x_2,y_2\rangle wtedy i tylko wtedy gdy x_1\leqslant x_2 i y_1\leqslant y_2.
(Powyżej, \leqslant jest standardową nierównością na prostej rzeczywistej \mathbb{R}.) Wówczas każda prosta pionowa i każda prosta o nieujemnym współczynniku kierunkowym jest łańcuchem w (\mathbb{R}^2,\leqslant_0). Także wykres dowolnej funkcji rosnącej jest łańcuchem w tym porządku.
  • Rozważmy zbiór {}^{\omega>}2 wszystkich skończonych ciągów zero-jedynkowych uporządkowany (częściowo) przez relację \trianglelefteq wydłużania ciągów. Dla ciągu nieskończonego \eta:\omega\longrightarrow 2 połóżmy A_\eta=\{\eta\upharpoonright n:n\in\omega\}. Wówczas A_\eta jest łańcuchem w ({}^{\omega>}2,\trianglelefteq). Ponadto każdy łańcuch w tym porządku częściowym jest zawarty w zbiorze A_\eta dla pewnego \eta:\omega\longrightarrow 2.
  • Twierdzenie Dilwortha mówi że częściowy porządek (P, \sqsubseteq) jest sumą n łańcuchów (n\in \mathbb{N}) wtedy i tylko wtedy gdy P nie zawiera n+1 elementowych antyłańcuchów (w sensie teorii posetów).

[edytuj] Warunki łańcucha

W teorii porządków częściowych rozważa się czasami dwie własności porządków bezpośrednio związane z łańcuchami. Niech (P, \sqsubseteq) będzie zbiorem częściowo uporządkowanym.

  • Powiemy że P spełnia warunek rosnących łańcuchów lub ACC (od ang. ascending chain condition) jeśli każdy rosnący łańcuch a_0\sqsubseteq a_1\sqsubseteq a_2\sqsubseteq\ldots jest od pewnego miejsca stały.
  • Podobnie mówimy że P spełnia warunek malejących łańcuchów lub DCC (od ang. descending chain condition) jeśli każdy malejący łańcuch a_0\sqsupseteq a_1\sqsupseteq a_2\sqsupseteq\ldots jest od pewnego miejsca stały.

W teorii forsingu rozważa się własność określaną czasami jako warunek przeliczalnego łańcucha. Własność ta bezpośredniego związku z łańcuchami nie ma i lepszą nazwą dla niej jest warunek przeliczalnych antyłańcuchów (jako że ta własność postuluje że każdy antyłańcuch w rozważanym pojęciu forcingu jest przeliczalny). Użycie słowa łańcuch było prawdopodobnie spowodowane pewnym zamieszaniem w stosowanym nazewnictwie w początkowych latach rozwoju teorii. Innym możliwym wytłumaczeniem jest fakt, że jeśli \mathbb{B} jest zupełną algebrą Boole'a, to każdy antyłańcuch w \mathbb{B}^+ jest przeliczalny wtedy i tylko wtedy gdy w algebrze \mathbb{B} nie istnieje nieprzeliczalny ściśle malejący ciąg a_0>a_1>\ldots>a_\alpha>\ldots (\alpha<\omega_1).

[edytuj] Funkcje kardynalne

W porządkach skończonych wprowadza się długość porządku (czasami zwaną też wysokością porządku) jako ilość elementów w najdłuższym łańcuchu w tym porządku. Dwie funkcje kardynalne na algebrach Boole'a, głębokość {\rm depth} i długość {\rm length} są bezpośrednio związane ze strukturą łancuchów w rozważanej algebrze. Niech \mathbb{B} będzie algebrą Boole'a. Określamy

{\rm length}(\mathbb{B})=\sup\big\{|A|:A\subseteq \mathbb{B} jest łańcuchem \big\}
{\rm depth}(\mathbb{B})=\sup\big\{ |A|:A\subseteq \mathbb{B} jest dobrze uporządkowanym łańcuchem \big\}.

[edytuj] Zobacz też

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj