Łańcut
| Łańcut | |||||
|
|||||
| Państwo | |||||
| Województwo | podkarpackie | ||||
| Powiat | łańcucki | ||||
| Gmina | gmina miejska | ||||
| Aglomeracja | rzeszowska | ||||
| Burmistrz | Stanisław Gwizdak | ||||
| Powierzchnia | 19,42[1] km² | ||||
| Ludność (2011) • liczba • gęstość |
18 199 937,12 os./km² |
||||
| Strefa numeracyjna |
(+48) 17 | ||||
| Kod pocztowy | 37-100 | ||||
| Tablice rejestracyjne | RLA | ||||
| TERC (TERYT) |
3182410011 | ||||
|
Urząd miejski
pl. Sobieskiego 1837-100 Łańcut |
|||||
| Strona internetowa | |||||
Łańcut – miasto w województwie podkarpackim, na granicy Podgórza Rzeszowskiego i Pradoliny Podkarpackiej. Siedziba władz powiatu i gminy.
Łańcut należy do województwa podkarpackiego i leży 16 km na wschód od jego stolicy – Rzeszowa. Przez tereny miasta przebiega szlak tranzytowy Jędrzychowice – Korczowa (E40), który łączy zachód Europy z Ukrainą. Według danych z 31 grudnia 2008 roku[2] Łańcut miał 18 025 mieszkańców.
Spis treści |
Historia [edytuj]
Miasto założone zostało przez króla Kazimierza Wielkiego. Lokacja miasta na prawie magdeburskim nastąpiła w roku 1349 z nadania księcia Władysława Opolczyka w dolinie rzeki Wisłok. Król sprowadził tu kolonistów niemieckich (zob. Głuchoniemcy[3]) z miejscowości Landshut (= strażnica kraju) w Bawarii[4][5]. W XV wieku wybudowano tu zamek początkowo drewniany, który do XVI wieku dawał odpór najazdom tatarskim. Historyczne nazwy miasta Landshut, Lanczuth (1375), Landssuth (1381), Lanchth (1384), Lanczuth (1494), jeszcze w roku 1650 Landshut[6]. W pobliżu Łańcuta założono w roku 1450 niemiecką wieś Helwigau. Ludność niemiecka z okolic Łańcuta i Albigowej zachowała swoją odrębność językową do I. poł. XVIII wieku[7]. W latach 1918-1921, podczas wojny polsko-bolszewickiej, Łańcut był miejscem przetrzymywania jeńców z Ukraińskiej Armii Halickiej (powstał tu pierwszy obóz w Polsce).[8]. Podczas II wojny światowej niemiecka administracja okupacyjna tzw. Generalnego Gubernatorstwa ponownie wprowadziła w roku 1941 dla miasta nazwę Landshut.
Struktura powierzchni [edytuj]
Według danych z roku 2002[9] Łańcut ma obszar 19,43 km², w tym:
- użytki rolne: 59%
- użytki leśne: 2%
Miasto stanowi 4,3% powierzchni powiatu.
Demografia [edytuj]
Dane z 31 grudnia 2008 r.[10]:
| Opis | Ogółem | Kobiety | Mężczyźni | |||
|---|---|---|---|---|---|---|
| jednostka | osób | % | osób | % | osób | % |
| populacja | 18 025 | 100 | 9493 | 52,67 | 8532 | 47,33 |
| gęstość zaludnienia (mieszk./km²) |
928,0 | 488,8 | 439,2 | |||
Liczba ludności [edytuj]
Zabytki i atrakcje turystyczne [edytuj]
- Zamek Lubomirskich
- Powozownia
- Muzeum Ikon
- Muzeum Gorzelnictwa zarządzane przez „Polmos Łańcut”
- Synagoga
- Muzyczny Festiwal w Łańcucie
- Letnie warsztaty muzyczne
- Kościół Farny
- Browar Łańcut (zał. 1777 r.)
Przemysł [edytuj]
- Fabryka śrub „Śrubex” SA[11] obecnie „Koelner” SA[12][13]
- Łańcucka Fabryka Wódek „Polmos Łańcut”
- Zakład Poligraficzny „Techgraf”
- Zakłady odzieżowe „Vipo”
- Veolia Transport Podkarpacie (wcześniej PKS Connex Łańcut)
- Lancerto S.A.
Ludzie związani z Łańcutem [edytuj]
- Józef Czyrek, polityk PRL,
- Zbigniew Ćwiąkalski, Minister Sprawiedliwości w rządzie Donalda Tuska,
- Ryszard Marek Groński, pisarz,
- Tomasz Jurasz, literat,
- Wacław Kuchar, najlepszy sportowiec Polski 1926, z Pogonią Lwów wielokrotny mistrz Polski w co najmniej 9 dyscyplinach, trener piłkarski, reprezentant Polski, olimpijczyk, oficer Wojska Polskiego,
- Anna Podolec, siatkarka, reprezentantka Polski, Mistrzyni Europy z 2003,
- Wanda Rutkiewicz, alpinistka i himalaistka,
- Jan Zeh, wynalazca przetwórstwa ropy naftowej,
- Bogusław Kaczyński, twórca oraz wieloletni kierownik Festiwalu Muzyki.
Edukacja [edytuj]
Obecnie w Łańcucie działają 3 szkoły podstawowe, 2 gimnazja, 4 licea ogólnokształcące oraz 4 profilowane, 6 szkół zawodowych i technicznych. Działają również szkoła artystyczna oraz szkoła policealna. W Łańcucie istnieje również Uniwersytet Trzeciego Wieku.
Szkoły podstawowe [edytuj]
- Szkoła Podstawowa nr 2 im. ks. Jana Twardowskiego (ul. Kościuszki 17)
- Szkoła Podstawowa nr 3 im. 10 Pułku Strzelców Konnych (ul. 29 Listopada 21)
- Szkoła Podstawowa nr 4 im. Jana Pawła II w Łancucie (ul. Kochanowskiego 6)
Szkoły gimnazjalne [edytuj]
W roku szkolnym 2006/2007 do gimnazjów w Łańcucie uczęszczało 841 osób[14].
- Publiczne Gimnazjum nr 1 im. Stefana Kardynała Wyszyńskiego (ul. Józefa Piłsudskiego 7)
- Publiczne Gimnazjum nr 2 (ul. Jana Kochanowskiego 6)
Szkoły ponadgimnazjalne [edytuj]
- I Liceum Ogólnokształcące im. Henryka Sienkiewicza
- Zespół Szkół Nr 1 im. Janusza Korczaka (ul. Grunwaldzka 11)
- Medyczna Szkoła Policealna (ul. Grunwaldzka 11)
- Zespół Szkół Nr 2 im. Jana Kochanowskiego (ul. Podzwierzyniec 41)
- Zespół Szkół nr 3 im. M. Kopernika
- Zespół Szkół Technicznych (ul. Armii Krajowej 51)
Szkoły artystyczne [edytuj]
- Państwowa Szkoła Muzyczna I stopnia im. T. Leszetyckiego w Łańcucie (ul. 3 Maja 19)
- Szkoła Muzyczna I i II st. Łańcuckiego Towarzystwa Muzycznego (z uprawnieniami szkoły publicznej) (ul. 3 Maja 19)
Kościoły i związki wyznaniowe [edytuj]
Katolicyzm [edytuj]
W Łańcucie mają swoją siedzibę dwa dekanaty należące do archidiecezji przemyskiej:
- Dekanat Łańcut I z parafiami:
- Parafia św. Stanisława Biskupa i Męczennika (Parafia Farna) z kościołem farnym
- Parafia św. Michała Archanioła na osiedlu Braci Śniadeckich
- Dekanat Łańcut II – parafie:
Protestantyzm [edytuj]
- Kościół Adwentystów Dnia Siódmego –
- zbór w Łańcucie, ul. Konopnickiej 7
Inne [edytuj]
- Świecki Ruch Misyjny „Epifania” – Zbór w Łańcucie, ul. Czarnieckiego 22
- Świadkowie Jehowy – Sala Królestwa, ul. Kopernika 4b
Sport [edytuj]
- PTG Sokół Łańcut – koszykówka mężczyzn
- UMKS Łańcut – siatkówka kobiet
- ŁKS Łańcut – Piłka nożna mężczyzn
Przypisy
- ↑ Dane Głównego Urzędu Statystycznego: Ludność. Stan i struktura w przekroju terytorialnym (Stan w dniu 31 XII 2008 r.). [dostęp 1.10.2009].
- ↑ Lucyna Nowak, Joanna Stańczyk, Agnieszka Znajewska: Ludność. Stan i struktura w przekroju terytorialnym (Stan w dniu 31 XII 2008 r.). Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 2009. ISSN 1734-6118. (pol.)
- ↑ Ut testat Metrika Koronna, 1658, „quod Saxones alias Głuszy Niemcy około Krosna i Łańcuta osadzeni są iure feudali alias libertate saxonica”, [w:] Ks. dr Henryk Borcz. Parafia Markowa w okresie staropolskim. Markowa sześć wieków. 2005 str. 72-189.
- ↑ Prof. Stanisław Rospond. Słownik etymologiczny miast i gmin. Ossolineum. 1984. ISBN 83-04-01090-9.
- ↑ Marcin Kromer. Historia Polski l.12.
- ↑ Polonia Regnum, et Silesia Ducatus. Mapa Matthausa Meriana z 1650, na podstawie map Willema Blaeu Janszoona (1571-1638).
- ↑ Prof. Barbara Czopek-Kopciuch. Adaptacje niemieckich nazw miejscowych w języku polskim. 1995. ISBN 83-85579-33-8.
- ↑ [1] Jeńcy bolszewiccy w Polsce.
- ↑ Portal Regionalny i Samorządowy REGIOset (pol.). regioset.pl. [dostęp 2010-09-14].
- ↑ GUS – Ludność Polski 2008.
- ↑ Fabryka śrub na giełdzie (pol.). 2004-12-29. [dostęp 2010-05-16].
- ↑ Firma – Historia (pol.). [dostęp 2010-05-16].
- ↑ Koelner – O spółce. [dostęp 2010-05-11].
- ↑ http://www.umlancut.bip.doc.pl/index.php?wiad=23187.
Linki zewnętrzne [edytuj]
- Łańcut w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Tom V (Kutowa Wola – Malczyce) z 1884 r.
|
|||||||||||||
|
|||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||||