Łażany

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Łażany
Dawny wygląd pałacu
Dawny wygląd pałacu
Państwo  Polska
Województwo dolnośląskie
Powiat świdnicki
Gmina Żarów
Sołectwo Łażany
Strefa numeracyjna (+48) 74
Kod pocztowy 58-130
Tablice rejestracyjne DSW
SIMC 0857114
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Łażany
Łażany
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Łażany
Łażany
Ziemia 50°57′24″N 16°29′31″E/50,956667 16,491944Na mapach: 50°57′24″N 16°29′31″E/50,956667 16,491944

Łażany (niem. Laasan) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie świdnickim, w gminie Żarów.

Łażany to niewielka miejscowość położona w Gminie Żarów. Wieś liczy 655 mieszkańców w tym 333 kobiet i 322 mężczyzn. W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa wałbrzyskiego.

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

Według niemieckiego językoznawcy Heinricha Adamy nazwa pochodzi od polskiego słowa "las"[1]. Heinrich Adamy w swoim dziele o nazwach miejscowości na Śląsku wydanym w 1888 roku we Wrocławiu wymienia jako najstarszą zanotowaną nazwę miejscowości Lazan podając jej znaczenie "Waldau" czyli po polsku "Leśna wieś"[1]. Pierwotna polska nazwa Lazan została później przez Niemców zgermanizowana na Laasan[1] i utraciła znaczenie.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wieś położona jest w rozległej dolinie w sąsiedztwie rzeki Strzegomki. Powstała pod koniec XII w.

W Łażanach 30 lipca 1796 otwarto pierwszy na kontynencie europejskim (poza Wielką Brytanią) most żelazny, którego konstrukcję wyprodukowano rok wcześniej w hucie w Ozimku (podobny powstał wcześniej w Walii). Most ten przetrwał do roku 1945[2].

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są[3]:

  • kościół fil. pw. Bożego Ciała, z pocz. XIV w., 1569 r.
  • zespół pałacowy:
    • zabytkowy pałac w ruinie, z pocz. XVIII w., zbudowany na planie czworokąta z wewnętrznym dziedzińcem, powstał na miejscu dawnego zamku wodnego
    • park, z pocz. XIX w.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Rezydencje ziemi świdnickiej, zespół redakcyjny: W. Rośkowicz, S. Nowotny, R. Skowron, Świdnica 1997, s. 33.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Heinrich Adamy: Die Schlesischen Ortsnamen ihre entstechung und bedeutung. Breslau: Verlag von Priebotsch`s Buchhandlung, 1888, s. 36.
  2. "Mosty i wiadukty", Kolekcja Nasza Polska tom 48, De Agostini W-wa 2012
  3. Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 15.10.2012]. s. 172.
Wejście do pałacu, obecnie