Łapcie (obuwie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Rosyjskie łapcie

Łapcie (dawn. także postoły) – dawne obuwie wyplatane techniką krzyżową z łyka, najczęściej lipy lub wiązu. Czasem używano także wierzbowych witek. Wkładane były na stopy owinięte w onucę i przywiązywane rzemieniem bądź sznurkiem.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Łapcie były archaiczną i prawdopodobnie najpowszechniejszą wśród Słowian tanią formą obuwia, która wraz z łatwiejszym dostępem do skór zwierzęcych zaczęły z czasem zanikać[potrzebne źródło]. Pomimo zaniku utrzymała się jednak aż do XX wieku wśród biedoty chłopskiej np. w Rosji. W czasach I Rzeczypospolitej postoły bardzo często noszono jeszcze w regionach Podlasia na Litwie i Rusi, a także w krajach bałkańskich.

Sposób wykonania[edytuj | edytuj kod]

Wykonywano je z miazgi drzewnej, którą najpierw dla uzyskania elastyczności moczono, a potem lekko suszono. Z wierzby używano do tego delikatnej kory młodego drzewa[1]. Następnie z tak przygotowanego materiału wyplatano obuwie obejmujące spodnie i boczne części nogi oraz palce. Tak przygotowany but zakładano na nogę owiniętą onucą przymocowując go rzemieniem bądź sznurkiem. Łapcie ewoluowały w bardziej trwałe formy wykonywane ze skóry zwane skórzniami będące odmianą ciżm[potrzebne źródło]. Nazwy "postoly" do dzisiaj używają mieszkający na Ukrainie Hucułowie, nazywając tak swoje obuwie podobne do góralskich kierpców[potrzebne źródło].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Łukasz Gołębiewski "Ubiory w Polsce od najdawniejszych czasów...." Kraków 1861, s. 175

Przypisy

  1. Łukasz Gołębiewski "Ubiory w Polsce od najdawniejszych czasów...." Kraków 1861, s. 175