Łarisa Szepitko
| Łarisa Szepitko | |
| Data i miejsce urodzenia | 6 stycznia 1938 Artiomowsk, ZSRR |
| Data i miejsce śmierci | 2 czerwca 1979 obwód twerski, ZSRR |
| Zawód | reżyser filmowa |
| Lata aktywności | 1955-1977 |
Łarisa Szepitko (ros. Лариса Шепитько, ur. 6 stycznia 1938 roku w Artiomowsku, zm. 2 czerwca 1979 roku w obwodzie twerskim) – radziecka reżyserka, scenarzystka i aktorka filmowa.
W 1955 rozpoczęła studia w moskiewskim WGiK – początkowo pod kierunkiem Aleksandra Dowżenki, a po jego śmierci – pod kierunkiem Michaiła Cziaurelego. Studia ukończyła w 1963, uzyskując nagrodę za film dyplomowy Ciepło. W swych późniejszych dziełach kilkakrotnie nawiązywała do tematyki wojennej, m.in. w Samotnej (1966) oraz we Wniebowstąpieniu (1976), nagrodzonym Złotym Niedźwiedziem i nagrodą FIPRESCI na MFF w Berlinie Zachodnim.
Prywatnie była żoną reżysera Elema Klimowa, który po jej niespodziewanej śmierci dokończył przygotowywany przez nią film Pożegnanie.
Zginęła w wypadku samochodowym.
[edytuj] Filmografia
- Зной, (1963)
- Samotna (Крылья, 1966)
- Начало неведомого века, (1967)
- В тринадцатом часу ночи, (1969)
- Ty i ja (Ты и я, 1971)
- Wniebowstąpienie (Восхождение, 1976)
[edytuj] Literatura
- Barbara Koenig Quart, 1989, Women Directors: The Emergence of a New Cinema, Praeger, ISBN 0-275-93477-3.
- Jeanne Vronskaya, 1972, Young Soviet Film Makers, George Allen and Unwin, ISBN 0-04-791023-2.
