Łasica górska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Łasica górska
Mustela altaica[1]
Pallas, 1811
Łasica górska
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada ssaki żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd drapieżne
Rodzina łasicowate
Podrodzina łasice właściwe
Rodzaj Mustela
Gatunek łasica górska
Podgatunki

zobacz opis w tekście

Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 NT pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Łasica górska[3], łasica ałtajska (pisana też błędnie "autajska")[4] (Mustela altaica) – gatunek drapieżnego ssaka z rodziny łasicowatych, blisko spokrewniona z łasicą syberyjską[5].

Występowanie i biotop[edytuj | edytuj kod]

Łasica górska występuje w środkowej i południowo-wschodniej Azji. Zamieszkuje górzyste tereny Bhutanu, Chin, Indii, Kazachstanu, Kirgistanu, Mongolii, Pakistanu, Rosji, Tadżykistanu oraz prawdopodobnie Korei Północnej[2][5]. Głównym siedliskiem tego ssaka są góry do wysokości 5000 m n.p.m. Można ją także spotkać w lasach mieszanych tajgi, na wyżynach, powyżej lasu w stertach kamieni a także w pobliżu siedlisk ludzkich[6].

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Podstawowe dane

(samce większe i cięższe od samic)

Długość ciała samce 22-29cm

samice 22-25 cm

Długość ogona samce 11-15 cm

samice 9-12 cm

Masa ciała samce 217-350 g

samice 122-220 g

Dojrzałość płciowa prawdopodobnie około
1 roku
Ciąża 30-49 dni
Liczba młodych
w miocie
1-8
Długość życia około 7-10 lat

Wygląd[edytuj | edytuj kod]

Z wyglądu podobna do łasicy syberyjskiej jest jednak od niej mniejsza. Ssak ten linieje na wiosnę i jesienią. Ubarwienie zimowe od koloru żółtawego do brązowego na grzbiecie, na brzuchu i gardle jasnożółte lub białe. Górna część głowy między kufą a uszami zazwyczaj koloru szaro-brązowego. Ogon zwykle koloru rudawego. Szata letnia koloru szarego lub szaro-brązowego z odcieniem żółtego. Pysk jest biały o brązowym nosie i szaro-brązowym podbródku. Włosy czuciowe białawe[6].

Tryb życia[edytuj | edytuj kod]

Łasica górska prowadzi głównie nocny i samotny tryb życia, ale czasami poluje w ciągu dnia[6]. Jest bardzo zwinna i szybka, dobrze pływa i wspina się. Schronienia szuka w szczelinach skalnych, norach gryzoni i między korzeniami drzew. W obliczu zagrożenia wydaje głośne dźwięki i wydziela cuchnącą ciecz z gruczołów odbytowych.

Okres godowy przypada głównie na luty i marzec[6]. Ciąża u samicy trwa 30-49 dni (bez ciąży przedłużonej. Młode w liczbie 1-8 (czasami 13)[2] rodzą się na początku maja. Młodymi opiekuje się wyłącznie samica. Okres laktacji trwa 2 miesiące. Po tym okresie młode zaczynają prowadzić niezależne życie, lecz do jesieni pozostają w pobliżu rodzinnego gniazda[6]. Dojrzałość płciową uzyskują prawdopodobnie około 1 roku życia.

Łasica górska jest wyłącznie mięsożerna. Poluje na nornice, myszy, szczekuszki, chomiki, małe ptaki, jaszczurki i w mniejszym stopniu żaby, ryby i owady[2]. Dzienne zapotrzebowanie pokarmowe dla dorosłego samca wynosi 35-54 g[6].

Podgatunki[edytuj | edytuj kod]

Wyróżnia się 4 podgatunki łasicy górskiej[5]. Różnią się między sobą głównie ubarwieniem futra.

  • M. altaica altaica Pallas, 1811
  • M. altaica birulai (Ognev, 1928)
  • M. altaica raddei (Ognev, 1928)
  • M. altaica temon Hodgson, 1857

Znaczenie[edytuj | edytuj kod]

Niewiele wiadomo o drapieżnikach polujących na łasicę. Prawdopodobnie polują na nią ptaki drapieżne[6]. Futro łasicy górskiej ma niewielkie znaczenie handlowe. Na terenach rolniczych uważana jest za cennego tępiciela gryzoni.

Zagrożenie i ochrona[edytuj | edytuj kod]

W Czerwonej Księdze Gatunków Zagrożonych Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody i Jej Zasobów został zaliczony do kategorii NT (podwyższonego ryzyka)[2]. Gatunek ten jest objęty konwencją waszyngtońską CITES (załącznik III)[7]. Zagrożeniem dla tego gatunku jest niszczenie siedlisk z powodu wypasu zwierząt gospodarskich czy wytępienie drobnych zwierząt na które poluje łasica.

Przypisy

  1. Mustela altaica w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 Mustela altaica. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
  3. Łasica górska (pol.). Encyklopedia PWN. [dostęp 7 września 2009].
  4. Rozporządzenie Komisji (WE) nr 318/2008 z dnia 31 marca 2008 r. zmieniające rozporządzenie Rady (WE) nr 338/97 w sprawie ochrony gatunków dzikiej fauny i flory w drodze regulacji handlu nimi (pol.). EUR-Lex. [dostęp 7 września 2009].
  5. 5,0 5,1 5,2 Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Mustela altaica. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 7 września 2009]
  6. 6,0 6,1 6,2 6,3 6,4 6,5 6,6 Ellen Sherril: Mustela altaica (ang.). Animal Diversity Web. [dostęp 7 września 2009].
  7. Appendices I, II and III of CITES (ang.). cites.org, 12 czerwca 2013. [dostęp 2013-07-03].