Łaskun muzang

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Łaskun muzang
Paradoxurus hermaphroditus[1]
(Pallas, 1777)
Paradoxurus hermaphroditus philippensis
Paradoxurus hermaphroditus philippensis
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada ssaki żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd drapieżne
Podrząd kotokształtne
Rodzina łaszowate
Podrodzina łaskuny
Rodzaj Paradoxurus
Gatunek łaskun muzang
Podgatunki

zobacz opis w tekście

Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Łaskun muzang (Paradoxurus hermaphroditus) – gatunek drapieżnego ssaka z rodziny łaszowatych (Viverridae).

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Od Indii po Filipiny i południowe Chiny. Zasiedla tropikalne lasy. Często spotykany w pobliżu siedzib ludzkich.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała do 60 cm, ogona 55-60 cm, przeciętna masa ciała wynosi 3,2 kg. Ubarwienie szare z ciemnymi plamami. Stopy ciemne do czarnych.

Tryb życia[edytuj | edytuj kod]

Gatunek nadrzewny, aktywny nocą. Prowadzi samotniczy tryb życia. Wykazuje zachowania terytorialne. Jest gatunkiem wszystkożernym. Żywi się głównie owocami, gryzoniami (głównie myszy i szczury) i innymi drobnymi kręgowcami, owadami, a także zielonymi częściami roślin. Zagrożony wydziela cuchnącą substancję gruczołów przyodbytowych. Gruczoły te są dobrze rozwinięte u przedstawicieli obu płci.

Rozród[edytuj | edytuj kod]

Może rozmnażać się przez cały rok, jednak młode rodzą się zazwyczaj od października do grudnia. W miocie jest ich od 2 do 5.

Znaczenie dla człowieka[edytuj | edytuj kod]

Łaskun muzang często niszczy plantacje owocowe. Ziarna ze zjadanych przez niego owoców kawowca są po wydaleniu wykorzystywane do produkcji kawy kopi luwak, najdroższej kawy świata.

Podgatunki[edytuj | edytuj kod]

Rozpoznano trzydzieści podgatunków łaskuna muzanga[3]:

  • P. hermaphroditus balicus Sody, 1933
  • P. hermaphroditus bondar (Desmarest, 1820)
  • P. hermaphroditus canescens Lyon, 1907
  • P. hermaphroditus canus Miller, 1913
  • P. hermaphroditus cochinensis Schwarz, 1911
  • P. hermaphroditus dongfangensis Corbet & Hill, 1992
  • P. hermaphroditus enganus Lyon, 1916
  • P. hermaphroditus exitus Schwarz, 1911
  • P. hermaphroditus hermaphroditus (Pallas, 1777)
  • P. hermaphroditus javanica Horsfield, 1824
  • P. hermaphroditus kangeanus Thomas, 1910
  • P. hermaphroditus laotum Gyldenstolpe, 1917
  • P. hermaphroditus lignicolor Miller, 1903
  • P. hermaphroditus milleri Kloss, 1908
  • P. hermaphroditus minor Bonhote, 1903
  • P. hermaphroditus musanga (Raffles, 1821)
  • P. hermaphroditus nictitans Taylor, 1891
  • P. hermaphroditus pallasii Gray, 1832
  • P. hermaphroditus pallens Miller, 1913
  • P. hermaphroditus parvus Miller, 1913
  • P. hermaphroditus philippinensis Jourdan, 1837
  • P. hermaphroditus pugnax Miller, 1913
  • P. hermaphroditus pulcher Miller, 1913
  • P. hermaphroditus sacer Miller, 1913
  • P. hermaphroditus scindiae Pocock, 1934
  • P. hermaphroditus senex Miller, 1913
  • P. hermaphroditus setosus Jacquinot & Pucheran, 1853
  • P. hermaphroditus simplex Miller, 1913
  • P. hermaphroditus sumbanus Schwarz, 1910
  • P. hermaphroditus vellerosus Pocock, 1934

Przypisy

  1. Paradoxurus hermaphroditus w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Paradoxurus hermaphroditus. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
  3. Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Paradoxurus hermaphroditus. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 13 października 2009]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Kowalski Kazimierz: Ssaki, zarys teriologii. Warszawa: PWN, 1971.
  • Shiroff, A.: Paradoxurus hermaphroditus (ang.). (On-line), Animal Diversity Web, 2002. [dostęp 29 grudnia 2007].
  • Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Paradoxurus hermaphroditus. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 29 grudnia 2007]