Łatgalia
Z Wikipedii
Łatgalia (łot. Latgale, od nazwy plemienia Łatgalów) – jedna z czterech krain historycznych składających się na współczesną Łotwę, leży we wschodniej części kraju. Dawne Inflanty Polskie.
W średniowieczu podbita przez zakon kawalerów mieczowych, po jego sekularyzacji w XVI w. wraz z większością Inflant jako wspólna domena Korony i Litwy w Rzeczypospolitej Obojga Narodów.
Nazwa Inflanty Polskie pojawiła się po pokoju w Oliwie 1660, gdy Łatgalia, jako jedyna część Inflant, pozostała w granicach Rzeczypospolitej (Kurlandia i Semigalia stanowiły lenne, jednakże odrębne od federacji, księstwo). Stolicą księstwa (województwa inflanckiego) był Dyneburg.
Po I rozbiorze w granicach Rosji, stała się częścią guberni białoruskiej (później witebskiej).
Łatgalię zamieszkuje większa część 60-tysięcznej mniejszości polskiej na Łotwie. Także wśród ludności łotewskiej widać różnorodne wpływy kultury polskiej, jak choćby licznie występujące imiona zaczerpnięte z polszczyzny.
Główne miasta: Dyneburg, Rzeżyca.
