Ławica (województwo wielkopolskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy geografii. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.
Ławica
Państwo  Polska
Województwo wielkopolskie
Powiat międzychodzki
Gmina Sieraków
Liczba ludności (2010) 186
Strefa numeracyjna (+48) 61
Kod pocztowy 64-410
(poczta: Sieraków)
Tablice rejestracyjne PMI
SIMC 0594347
Położenie wsi
Położenie wsi
Położenie na mapie Polski
Poland location map.svg
"Ławica"
Ławica
52°37′00.01″N 16°01′00.01″E / 52.61667, 16.01667Na mapach: 52°37′00.01″N 16°01′00.01″E / 52.61667, 16.01667
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Ławica – niewielka wieś sołecka w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie międzychodzkim, w gminie Sieraków. W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa poznańskiego.

Spis treści

[edytuj] Historia

Folwark założony ok. poł. XIX wieku na polach wsi Popowo przez Wincentego Ławickiego herbu Ślepowron. W 1926 roku stanowił własność hr. Napoleona Rutkowskiego (1868-1931), później jego spadkobierców. Od 1950 roku jest własnością PGR-u.

Od 1794 roku Ławica należała do Wincentego Prusimowskiego, a następnie do jego potomków. W 1846 roku wieś przeszła w ręce Wincentego Ławickiego. Od końca XIX wieku była w posiadaniu znanego kompozytora, Napoleona Rutkowskiego[1] (1868-1931). Jego najbardziej znany utwór to „Mów do mnie jeszcze”. Hrabia ufundował dzwony w sierakowskim kościele, dom katechetyczny w Sierakowie „Dla dzieci z Ławicy i Popowa” oraz organizował z własnych środków biblioteki polskie w Międzychodzie i Sierakowie.

Dwór został zbudowany ok. poł. XIX wieku (po roku 1846) dla Wincentego Ławickiego. Wielokrotnie, choć w niewielkim stopniu, przebudowywany zachował do dziś pierwotną formę architektoniczną.

Ławica była jednym z nielicznych majątków na Pojezierzu, które w okresie zaboru pruskiego nie przeszły w ręce niemieckie. Mieszkańcy wsi brali udział w powstaniu Wielkopolskim w 1918 roku.

[edytuj] Legendy

Jezioro Junikowo jest owiane legendą. Podobno koło godziny 12:00 w nocy z jeziora wyłania się kościół, któremu towarzyszą odgłosy bijących dzwonów[potrzebne źródło].

[edytuj] Turystyka

Pola niedaleko wsi Ławica

Jest to malowniczo położona wieś, która znajduje się pomiędzy czterema jeziorami. Na plażę co roku zjeżdżają się turyści, nie tylko z Polski. W parku dworskim rośnie kilka starych dębów o obwodzie dochodzącym do 5 m, buk o obwodzie około 360 cm, modrzew o obwodzie około 310 cm oraz dwa cisy[2]. Przed stodołą, obok słupka z drogowskazami szlaków znajduje się wiele głazów narzutowych zwiezionych z okolicznych pól. Służyły one do budowy domów. Większość z nich nosi ślady odłupań (kiedyś zapewne były większe). Najokazalszy z głazów ma ma około 360 cm obwodu. Warta zobaczenia jest tez figura Matki Boskiej, która niedawno została odrestaurowana, oraz figura św. Antoniego.

[edytuj] Turystyka rowerowa

  • Szlak rowerowy niebieski.svg Sierakowska Sieć Szlaków Rowerowych, niebieski: BucharzewoŁawicaSierakówSzlak rowerowy czarny.svg "SSJ" – R8 (18 km)
  • Szlak rowerowy czarny.svg Sierakowska Sieć Szlaków Rowerowych, czarny: ChorzępowoZatom Stary(prom)Ławica (7 km)
Las mieszany w pobliżu Jez. Ławickiego

[edytuj] Turystyka piesza

[edytuj] Przyroda

[edytuj] Jeziora

[edytuj] Ochrona przyrody

W Ławicy znajduje się 6 okazów drzew pomnikowych. Do najstarszych należą 3 okazy cisów, zaś do najbardziej okazałych 3 dęby szypułkowe.

[edytuj] Demografia

Według danych Urzędu Gminy w Sierakowie, na dzień 1 października 2010 r. Ławicę zamieszkiwało 186 osób[3]. Powierzchnia wsi wynosi 9,49 km²[a], co daje średnią gęstość zaludnienia rzędu 19,6 os. na km² w 2010 r.

Ludność Ławicy [3][4]
rok 1970 1978 1998 1999 2010
ludność 160 174 196 203 186

Uwagi

  1. Dane Urzędu Gminy w Sierakowie. Powierzchnia obejmuje wszytkie obręby wsi sołeckiej

Przypisy

  1. Powiat międzychodzki
  2. Park w Ławicy
  3. 3,0 3,1 Urząd Gminy w Sierakowie: Sołectwo Ławica na stronie gminy Sieraków (pol.). 2010. [dostęp 2010-10-22].
  4. Zarząd Gminy Sieraków: projektant prowadzący – Daria Ziemkowska: Diagnoza stanu Gminy Sieraków – Rozwój ludności gminy Sieraków wg wsi w latach 1970÷1999 (pol.). grudzień 1999. [dostęp 2010-10-22]. s. 43/132.  Cytat: lata 1970, 1978, 1998-1999
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach