Ławra Aleksandra Newskiego w Petersburgu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ławra Aleksandra Newskiego w Petersburgu
Александро-Невская лавра в Санкт-Петербурге
Distinctive emblem for cultural property.svg nr rej. 7810593101[1]
Sobór Świętej Trójcy
Sobór Świętej Trójcy
Państwo  Rosja
Miasto wydzielone  Petersburg
Miejscowość Petersburg
Kościół Rosyjski Kościół Prawosławny
Rodzaj klasztoru ławra
Typ zakonu męski
Obiekty sakralne
Sobór Świętej Trójcy
Cerkiew Zwiastowania
Założyciel klasztoru Piotr I Wielki
Styl barok, klasycyzm
Data budowy 1713
Położenie na mapie Petersburga
Mapa lokalizacyjna Petersburga
Ławra Aleksandra Newskiego w Petersburgu
Ławra Aleksandra Newskiego w Petersburgu
Położenie na mapie Rosji
Mapa lokalizacyjna Rosji
Ławra Aleksandra Newskiego w Petersburgu
Ławra Aleksandra Newskiego w Petersburgu
Ziemia 59°55′17″N 30°23′20″E/59,921436 30,388978
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa klasztoru

Ławra Aleksandra Newskiego (także: monastyr Aleksandra Newskiego, ros. Свя́то-Тро́ицкая Алекса́ндро-Не́вская ла́вра) – petersburski monaster założony przez cara Piotra I na domniemanym miejscu bitwy stoczonej w 1240 przez wojska księcia nowogrodzkiego Aleksandra ze Szwedami. Pierwsza wzmianka o przyszłym klasztorze pochodzi z lipca 1710, kiedy to car Piotr I, obejrzawszy miejsce, na którym miał w przyszłości powstać monaster, zadecydował o jego budowie. Klasztor miał stać się miejscem przechowywania szczątków-relikwii patrona nowo założonej stolicy Rosji, zwycięzcy wspomnianej bitwy, prawosławnego świętego, Aleksandra Newskiego. Oficjalną datą powstania jest dzień poświęcenia pierwszej, drewnianej cerkwi Zwiastowania – 25 marca 1713[2]. Budowa świątyni murowanej, według projektu Dominika Trezziniego, rozpoczęła się w 1717.

W 1720 otwarto szkołę dla dzieci osób duchownych, która w 1726 została przekształcona w Słowiańsko-Grecko-Łacińskie seminarium[2].

29 maja 1723 Piotr I, odwiedziwszy nowo wybudowany klasztor, wydał rozkaz o przeniesieniu doń szczątków księcia Aleksandra z Włodzimierza, co nastąpiło 30 sierpnia 1724[2].

W 1797 monastyr został podniesiony do godności ławry, co oznaczało bezpośrednie podporządkowanie go synodowi Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego[2].

Kompleks Ławry znajduje się na południowym końcu Newskiego Prospektu (ros.: Не́вский проспе́кт) w Petersburgu. W skład zespołu klasztornego wchodzi wspomniana wcześniej barokowa cerkiew Zwiastowania (wybudowana w latach 1717-1722) i sobór Świętej Trójcyklasycystyczna świątynia wzniesiona w latach 1778-1790 według projektu Iwana Starowa (stojąca wcześniej na tym miejscu cerkiew, której budowa zaczęła się w 1719, została rozebrana w latach 1753-1755) oraz inne zabudowania o mniejszym znaczeniu (m.in. cerkiew św. Mikołaja)[3].

Na terenach przyklasztornych mieszczą się trzy cmentarze: cmentarz Łazarza, Tichwinski i Mikołajewski. Szczególnie na dwóch pierwszych wiele jest grobów znanych uczonych, kompozytorów, architektów i innych osobistości, m.in. Leonarda Eulera, Michała Łomonosowa, Modesta Musorgskiego, Piotra Czajkowskiego, Mikołaja Rimskiego-Korsakowa, Aleksandra Suworowa, Mikołaja Karamzina.

Przypisy

  1. Rejestr zabytków historii i kultury narodów Federacji Rosyjskiej
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Из истории Лавры – 1713 - 1788 гг. (ros.). Свято-Троицкая Александро-Невская Лавра. [dostęp 2014-05-20].
  3. План архитектурного ансамбля (ros.). Свято-Троицкая Александро-Невская Лавра. [dostęp 2014-05-20].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]