Łazarz I Starszy Henckel von Donnersmarck

Z Wikipedii

Łazarz I Starszy Henckel von Donnersmarck (1551-1624), pan Bytomia, Tarnowskich Gór i Bogumina

Spis treści

1 Rodzice
2 Życie i działalność
3 Rodzina
4 Najważniejsza literatura
5 Zobacz też
6 Linki zewnętrzne

[edytuj] Rodzice

Urodził się 29 października 1551 r. w Lewoczy. Był najstarszym synem spiskiego kupca Jana III Henckla i jego pierwszej żony Anny Wildner. Jego przodkowie od kilku pokoleń zajmowali się kupiectwem, sprawowali godności rajców i rychtarzy (burmistrzów) lewockich. Wstępowali w służbę królów węgierskich (Spisz był wówczas podzielony miedzy Królestwo Węgier i Polski).

[edytuj] Życie i działalność

Łazarz także był związany z dworem Habsburgów, gdzie jako bankier udzielał pożyczek na prowadzenie wojen z Turkami. W zamian jako zastaw otrzymywał różne ziemie m.in. ziemię bytomską i bogumińską na Górnym Śląsku. Formalnie był panem tych ziem już od 1603 r. ale znajdowały się one wówczas pod władzą Hohenzollernów. Faktycznie przejął władzę nad Bytomiem, Tarnowskimi Górami i Boguminem w 1623 r.

W zamian za udzielane pożyczki Łazarz I otrzymywał także przywileje dla siebie i swej rodziny. Był m.in. radcą cesarskim i otrzymał inkolat (uprawnienia do sprawowania czeskich urzędów krajowych).

[edytuj] Rodzina

Był dwukrotnie żonaty. Potomstwo miał tylko z pierwszą żoną Anną Ettinger. Zmarł 13 lipca 1624 r. w Wiedniu i tam został pochowany. Syn Łazarz II odziedziczył górnośląskie dobra.

[edytuj] Najważniejsza literatura

G. Probszt, Henckel von Donnersmarck Lazarus, w: Neue Deutsche Biographie, Bd 8, Berlin (1969)
A.Kuzio-Podrucki, Henckel von Donnersmarckowie. Kariera i fortuna rodu, Bytom 2003
Bytomski Słownik Biograficzny, Bytom 2004