Łazek (Beskid Śląski)
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Łazek (Suchy Groń) | |
| Państwo |  Polska |
| Pasmo | Beskid Śląski, Karpaty |
| Wysokość | 713 m n.p.m. |
|
Położenie na mapie Beskidu Śląskiego
  Łazek (Suchy Groń)
|
|
| Na mapach: | |
Łazek lub Suchy Groń (713 m n.p.m.[1]) – całkowicie zalesiony (obecnie szereg wyrębów) szczyt w pasemku Błatniej (Błotnego) w Paśmie Wiślańskim w północnej części Beskidu Śląskiego. Leży na północny zachód od niewiele wyższego Czupla, za to piętrzy się stromo ponad znacznie niższą, położoną na północny zachód od niego Zebrzydką.
Nazwa Łazek związana jest z okresem powstawania beskidzkich wsi: określenie łaz, pospolite w całych Beskidach, oznacza grunt uprawny wśród lasu, uzyskany metodą żarową, przez wykarczowanie i wypalenie drzew, krzewów i zarośli.
Przez Łazek (omijając jednak szczyt) prowadzi czerwony szlak turystyczny z Jaworza Nałęża na Błatnią. Na północnym zboczu góry, przy szlaku czerwonym, kończy się niebieski szlak z Zebrzydki.
Przypisy
[edytuj] Bibliografia
- Barański Mirosław: "Beskid Śląski. Pasma Klimczoka i Równicy", Wydawnictwo PTTK "Kraj", Warszawa 1995, ISBN 83-7005-360-2;
