Łazienki Królewskie w Warszawie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Łazienki Królewskie w Warszawie
Obiekt zabytkowy nr rej. 2/1 z 1.07.1965
Pałac Łazienkowski
Pałac Łazienkowski
Państwo  Polska
Miejscowość Warszawa
Dzielnica Śródmieście
Powierzchnia ok. 76 ha
Data założenia XVIII wiek
Projektant Dominik Merlini, Jan Chrystian Kamsetzer, Jan Chrystian Szuch
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
Łazienki Królewskie w Warszawie
Łazienki Królewskie w Warszawie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Łazienki Królewskie w Warszawie
Łazienki Królewskie w Warszawie
Ziemia 52°12′52″N 21°01′54″E/52,214444 21,031667Na mapach: 52°12′52″N 21°01′54″E/52,214444 21,031667
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona oficjalna
Wikiquote-logo.svg
Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów
na temat Łazienek Królewskich
Plan Łazienek Królewskich w Warszawie

Łazienki Królewskie w Warszawie – zespół pałacowo-parkowy w Warszawie z licznymi zabytkami klasycystycznymi, założony w XVIII wieku z inicjatywy króla Stanisława Augusta Poniatowskiego.

Jest miejscem licznych wydarzeń o charakterze kulturalnym, naukowym, rozrywkowym i sportowym, a także ulubionym miejscem spacerów warszawiaków.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Całe założenie parkowe zostało zrealizowane w II połowie XVIII wieku przez architektów królewskich: Dominika Merliniego, Jana Chrystiana Kamsetzera i Jana Chrystiana Szucha.

W 1940 park został zamknięty dla ludności polskiej[1].

W 1960 obiekty zabytkowe znajdujące się w Łazienkach udostępniono do zwiedzania. Dyrektorem muzeum został prof. Marek Kwiatkowski, który z dniem 1 października 2008 roku decyzją ministra kultury Bogdana Zdrojewskiego przestał pełnić funkcję dyrektora i przeszedł na emeryturę[2]. W styczniu 2009 roku dyrektorem został dr Przemysław Nowogórski, który zastąpił Jacka Czeczota-Gawraka, pełniącego obowiązki dyrektora[3].

15 lipca 2010 roku minister kultury powołał nowego dyrektora Łazienek Tadeusza Zielniewicza, który był m.in. generalnym konserwatorem zabytków[4].

Opis parku[edytuj | edytuj kod]

Główne wejście od Alei Ujazdowskich znajduje się w bezpośrednim sąsiedztwie Belwederu. Obok głównego wejścia, nad sadzawką, stoi pomnik Fryderyka Chopina (autorstwa Wacława Szymanowskiego). Od 1959 w letnie miesiące (maj-wrzesień) organizowane są tam na świeżym powietrzu niedzielne recitale chopinowskie z udziałem wybitnych pianistów, organizowane przez Towarzystwo im. Fryderyka Chopina i Stołeczną Estradę[5].

Idąc od głównego wejścia w dół aleją biegnącą po zboczu dochodzi się do Starej Pomarańczarni z oranżerią i salą teatru królewskiego. W pobliżu Starej Pomarańczarni znajduje się tzw. Biały Domek, w którym na początku XIX wieku mieszkał przebywający na wygnaniu późniejszy król Francji Ludwik XVIII.

Pałac Na Wyspie, zwany też pałacem Łazienkowskim, początkowo rezydencja magnacka, od końca XVIII wieku – królewska. Należy do najpiękniejszych i najcenniejszych[potrzebne źródło] zabytków klasycystycznych (architekci Dominik Merlini i Jan Chrystian Kamsetzer). Bogate wnętrze zostało zrekonstruowane po zniszczeniach wojennych. W sąsiedztwie pałacu znajduje się letni Teatr na Wyspie z 1790 roku, naśladujący starożytne ruiny (Jan Chrystian Kamsetzer).

Przy północnym wyjściu z parku na ul. Agrykola – historyczny gmach szkoły podchorążych (związany z powstaniem listopadowym).

W pobliżu południowego wyjścia znajduje się minipole golfowe, stanica jeździecka, oraz restauracja – Belvedere. W znajdujących się nieopodal nieczynnych szklarniach organizowane są wystawy. W jednej z innych szklarni zorganizowano wytwórnię tkanin tradycyjnych i ozdobnych, będącą prywatną firmą kontynuującą tradycje spółdzielni tkackiej „Ład”. Na tradycyjnych drewnianych krosnach produkowane są m.in. tkaniny na potrzeby wielu filmów o tematyce historycznej.

Powierzchnia parku wynosi ok. 76 ha[6][7].

Obiekty architektoniczne na terenie Łazienek Królewskich[edytuj | edytuj kod]

Obiekty projektowane przez Dominika Merliniego[edytuj | edytuj kod]

Obiekty projektowane przez Jana Christiana Kamsetzera[edytuj | edytuj kod]

Obiekty projektowane przez Wilhelma Henryka Mintera[edytuj | edytuj kod]

Obiekty projektowane przez Jakuba Kubickiego[edytuj | edytuj kod]

Obiekty projektowane przez Adama Adolfa Loeve i Józefa Orłowskiego[edytuj | edytuj kod]

  • Palmiarnia, zwana również Nową Pomarańczarnią (1860).

Obiekty innych architektów[edytuj | edytuj kod]

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Tomasz Szarota: Okupowanej Warszawy dzień powszedni. Warszawa: Czytelnik, 2010, s. 38. ISBN 978-83-07-03239-9.
  2. Kwiatkowski nie będzie już dyrektorem warszawskich Łazienek. Życie Warszawy, 30.09.2008. [dostęp 2.01.2009].
  3. Aleksandra Pinkas: Łazienki mają nowego dyrektora. Życie Warszawy, 29.12.2008. [dostęp 2.01.2009].
  4. Tomasz Urzykowski. Nowy dyrektor Łazienek: zniosę zakaz wchodzenia na trawę. „Gazeta Stołeczna”, 2010-07-16. 
  5. Łazienki Królewskie w Warszawie. Towarzystwo im. Fryderyka Chopina. [dostęp 2011-08-07].
  6. Anna Pawlikowska-Piechocińska: Turystyka i wypoczynek w zabytkowych parkach Warszawy. Gdynia: Novae Res, 2009, s. 111. ISBN 978-83-61194-88-0.
  7. O Łazienkach Królewskich. W: Muzeum Łazienki Królewskie w Warszawie [on-line]. lazienki-krolewskie.pl. [dostęp 2014-07-17].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]