Łobnoje miesto

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Łobnoje miesto
Widok od wnętrza

Łobnoje miesto (ros. Лобное место) – zabytek architektury rosyjskiej, znajdujący się w Moskwie na Placu Czerwonym. Jest to okrągły taras otoczony pełną kamienną balustradą.

Pochodzenie nazwy pozostaje sporne. Jedną z wersji jest „miejsce, gdzie ścinano łby”. Inna wersja wywodzi nazwę z języka starocerkiewnosłowiańskiego lub z języka hebrajskiego („Golgota” – wzgórze czaszki).

Tradycyjnie uważano, że Łobnoje miesto było szafotem, na którym ścinano skazańców. W rzeczywistości w tym miejscu prawie nigdy nie dokonywano egzekucji, natomiast z tego miejsca ogłaszano carskie ukazy. Wyjątkowo w tym miejscu stracono w roku 1682 raskolnika Nikitę Pustoswiata, a w roku 1698 uczestników buntu strzelców.

Łobnoje miesto kojarzy się z najazdem Tatarów w roku 1521, kiedy to car Iwan Groźny z tego miejsca wezwał bojarów do zgody.

Łobnoje miesto było też miejscem ceremonii religijnych.

Dzisiejszy wygląd Łobnoje miesto zawdzięcza przebudowie 1786 roku według projektu architekta Matwieja Kazakowa. Wejście na taras prowadzi po 11 stopniach, zamknięte jest ozdobną żelazną kratą z furtką.

1 maja 1919 na Łobnym miejscu ustawiono drewniany pomnik Stienki Razina.

25 sierpnia 1968 koło Łobnego miejsca odbyła się demonstracja solidarności z Czechosłowacją.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons

Na mapach: 55°45′12″N 37°37′21″E/55,753333 37,622500