Łobozew Górny
Łobozew Górny – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie bieszczadzkim, w gminie Ustrzyki Dolne.
Założona w 1526 roku. Od października 1939 do roku sierpnia 1944 wieś była siedzibą urzędu gminy w powiecie sanockim.
W latach 1952-1954 miejscowość była siedzibą gminy Łobozew.
W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa krośnieńskiego.
Spis treści |
Zabytki[edytuj]
We wsi znajduje się kościół drewniany, rzymskokatolicki, pw. Najświętsze Serce Jezusa z 1887 roku. Kościół w XIX i XX wieku przebudowywano, w roku 2002 gruntownie wyremontowano. Jest to budynek jednonawowy, o konstrukcji zrębowej, dach dwukalenicowy. Strop wklęsły, w kształcie odwruconego kadłuba łodzi, po bokach płaski. Okna zamknięte łukiem ostrym. Wyposażenie współczesne poza krzyżem procesyjnym z XIX w. W pobliży kościoła dzwonnica drewniana konstrukcji słupowe, szalowana deskami.
Msze święte odbywają się w niedziele o 8.00 i 11.00, w soboty o 8.00.
Zobacz też[edytuj]
Bibliografia[edytuj]
"Kościoły drewniane karpat Polska i Słowacja" - M. i A. Michniewscy, M. Duda, S. Wypych. Rewasz, Pruszków 2006.
Linki zewnętrzne[edytuj]
- Łobozew w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Tom V (Kutowa Wola – Malczyce) z 1884 r.
|
|||||||||||||||||