Łopata (Tatry)
| Łopata | |
U góry Jarząbczy Wierch, pod nim szczyt Łopaty |
|
| Państwo | |
| Pasmo | Tatry, Karpaty |
| Wysokość | 1957 m n.p.m. |
| Wybitność | 119 m |
| Na mapach: | |
Łopata (słow. Lopata, Deravá) – szczyt w grani głównej Tatr Zachodnich pomiędzy znajdującym się na wschód od niego Jarząbczym Wierchem i znajdującym się na zachód Wołowcem. Nie jest znane pochodzenie nazwy, nie jest to nazwa ludowa, nie była używana przez pasterzy. Wznosi się na wysokość 1957 m n.p.m.i tworzy trzy granie:
- w kierunku Wołowca – znajduje się w niej Dziurawa Przełęcz
- w kierunku Jarząbczego Wierchu, od którego Łopata oddzielona jest Niską Przełęczą
- oraz trzecią długą grań w kierunku północnym.
Owa trzecia grań, ze wzniesieniem zwanym Czerwonym Wierchem opada do górnej części Doliny Chochołowskiej, dzieląc ją na dwie doliny: Dolinę Chochołowską Wyżnią, po zachodniej stronie Łopaty i Dolinę Jarząbczą, po wschodniej stronie. Do Doliny Jarząbczej ze wschodnich stoków Łopaty spada kilka żlebów. W kierunku od północy na południe są to: Skrajny Żleb, Pośredni Żleb, Mokrzyniec i żleb Czerwonego Potoku (dopływ Jarząbczego Potoku).
Grań główna, w której znajduje się szczyt Łopaty i którą przebiega granica słowacko-polska, jest od północnej (polskiej) strony podcięta stromymi skalnymi ścianami z stożkami piargowymi i kotłami lodowcowymi u ich podnóży. Stoki południowe tej grani, opadające do Doliny Jamnickiej, są bardziej łagodne i w dużej części trawiaste.
Zbocza Czerwonego Wierchu są w górnej części częściowo trawiaste, a częściowo porośnięte kosodrzewiną. Północne zbocza zwane Hotarzem porasta naturalny las.
Z wierzchołka i południowych zboczy Łopaty widoki na Rohacze, Jamnickie Stawy, Dolinę Chochołowską i Jamnicką, Liptów i Niżne Tatry.
[edytuj] Szlaki turystyczne
– czerwony granią główną z Wołowca pzez Łopatę, Jarząbczy Wierch, Kończysty Wierch, Starorobociański Wierch i Błyszcz do Pyszniańskiej Przełęczy. Czas przejścia z Wołowca na Jarząbczy Wierch: 2:10 h, z powrotem 1:50 h
[edytuj] Bibliografia
- Zofia Radwańska-Paryska: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wyd. Górskie, 1995. ISBN 83-7104-009-1.
- Józef Nyka: Tatry polskie. Przewodnik. Wyd. XIII. Latchorzew: Wyd. Trawers, 2003. ISBN 83-915859-1-3.
- Tatry polskie. Mapa turystyczna 1:20 000. Piwniczna: Agencja Wyd. „WiT” S.c., 2006. ISBN 83-89580-00-4.