Łotewskie Siły Zbrojne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Łotewskie Siły Zbrojne
Łotewskie Siły Zbrojne
Państwo  Łotwa
Dane podstawowe
Wiek poboru 18
Podporządkowanie Ministerstwo Obrony
Liczebność 5 910
Dostępni
Mężczyźni 594 596 (2004)
Podlegają służbie wojskowej
Mężczyźni 466 659 (2004)
Osiągają corocznie wiek poboru
Mężczyźni 19 209 (2004)
Wojskowy budżet
 % PKB 2

Łotewskie Narodowe Siły Zbrojne (łot. Latvijas Nacionālie bruņotie spēki albo NBS) - liczą 5910 ludzi. Składają się z wojsk lądowych, marynarki wojennej, sił powietrznych, żandarmerii wojskowej, oraz obrony krajowej. Wojsko łotewskie jest zawodowe, ostatni żołnierze z poboru opuścili koszary w 2006 roku. Łotwa współpracuje z Estonią i Litwą we wspólnym batalionie piechoty BALTBAT i morskim dywizjonie BALTRON.

Żołnierze batalionu sztabowego NBS pod pomnikiem wolności w Rydze. Żołnierz w mundurze polowym poprawia mundur żołnierza posterunku honorowego.

Wojska lądowe[edytuj | edytuj kod]

Łotewskie wojska lądowe (łot.Sauszemes spēki) liczą 2134 w tym 305 pracowników cywilnych. Regularny komponent wojsk lądowych to brygada lekkiej piechoty (łot. Kājnieku brigāde) w składzie 2 batalionów: LATBAT/1 batalion piechoty (łot. 1.kājnieku bataljons), oraz 2 batalion piechoty (łot. 2.kājnieku bataljons) i poddziały wsparcia, oraz jednostki specjalnego przeznaczenia (łot. Speciālo uzdevumu vienība) - dawniej będąca w strukturach sił morskich. Komponent rezerwowy stanowi obrona krajowa mająca 32 bataliony lekkiej piechoty.

Uzbrojenie i wyposażenie łotewskich wojsk lądowych[edytuj | edytuj kod]

Wyposażenie i uzbrojenie NBS, nadal w znacznym stopniu stanowi sprzęt pozyskany w krajach skandynawskich, oraz niektórych państwach NATO. Łotwa nie posiada pojazdów pancernych z wyjątkiem trzech eks-czechosłowackich czołgów pozyskanych wyłącznie do szkolenia przeciwpancernego. W latach 90. nieistniejący już dziś batalion rozpoznawczy (IDB - przeformowany w 1 batalion piechoty), dysponował kilkoma szwedzkimi transporterami opancerzonymi Tgb m/42SKP, oraz dwoma BRDM-2 pochodzącymi z Polski. Rolę przybliżoną do transporterów opancerzonych odgrywają segmentowe pojazdy gąsienicowe BV-206, z których część (wersja bez stałego dachu) wyposażona jest w działa bezodrzutowe. Od drugiej połowy lat 90. podstawowymi środkami transportu były zachodnioniemieckie volkswageny iltis, oraz amerykańskie chevrolet blazer (M-1008 i M-1009). W trakcie misji w Kosowie, oraz Bośni i Hercegowinie stosowano patrolowe (bez dachu) Mercedesy G z duńskimi numerami rejestracyjnymi. W Iraku łotewscy żołnierze jeździli początkowo honkerami z polskimi numerami rejestracyjnymi. W Afganistanie kontyngent łotewski oprócz pojazdów własnych stosuje samochody Mercedes klasy G, w wersji transportowej i patrolowej, oraz Iveco LMV z norweskimi tablicami rejestracyjnymi. Kontyngent łotewski w Afganistanie wykorzystuje również samochody osobowe Toyota Land Cruiser 100. Obecnie większość taboru samochodowego NBS w kraju stanowią Mercedesy W463. Park ciężarówek jest jeszcze bardziej zróżnicowany: od konstrukcji sowieckich, poprzez niemieckie, szwedzkie i pojedyncze egzemplarze innych. W 2010 roku były to głównie ciężarówki: Mercedes-Benz DB 1017, Scania 93M, Volvo TL31 i N88, oraz lekkie ciężarówki Unimog 416, Volvo C303/tgb11 (dwuosiowe) oraz C304/tbg13 (trzyosiowe) – stosowane głównie w Obronie Krajowej, do przewozu żołnierzy.

łotewski M-1009

Marynarka wojenna[edytuj | edytuj kod]

(łot. Jūras spēki) Liczy 797 osób. Składa się z flotylli okrętów wojennych w Lipawie i flotylli straży wybrzeża w Rydze. Okrętem flagowym jest stawiacz min Virsaitis.

Siły powietrzne[edytuj | edytuj kod]

Information icon.svg Osobny artykuł: Łotewskie Siły Powietrzne.

Łotewskie Siły Powietrzne (łot. Gaisa spēki) liczą 247 osób. Posiadają m.in. śmigłowce Mi-2 i Mi-8. Obronę powietrzną Łotwy zapewnia NATO które utrzymuje bazujący na Litwie klucz myśliwski (zobacz Baltic Air Policing) patrolujący przestrzeń powietrzną trzech krajów bałtyckich.

Obrona krajowa[edytuj | edytuj kod]

Licząca 10 385 żołnierzy obrona krajowa (łot. Zemessardze), to zorganizowane rezerwy składające się z ochotników rekrutowanych na zasadach milicyjnych. Zorganizowana w oddzielne bataliony ZS straciła na znaczeniu, po wstąpieniu Łotwy do NATO.

Żandarmeria wojskowa[edytuj | edytuj kod]

Samochód służby bezpieczeństwa sejmu i prezydenta przed zamkiem w Rydze

W strukturze NBS żandarmeria wojskowa (łot. Militārā policija) jest oddzielnym rodzajem wojsk. Funkcjonariusze żandarmerii chodzą w mundurach wojsk lądowych z czerwonymi beretami jako nakryciami głowy. Służba bezpieczeństwa sejmu i prezydenta państwa (łot. Saeimas un Valsts prezidenta drošības dienesta) - to odpowiednik polskiego BOR-u, jej funkcjonariusze - zarówno umundurowani, jak i nieumundurowani ochraniają najważniejsze obiekty i osoby sprawujące najwyższe urzędy państwowe, oraz gości zagranicznych. Do końca 2008 roku była osobnym rodzajem sił zbrojnych. Z dniem 1 stycznia 2009 została włączona jako osobna jednostka do żandarmerii wojskowej. Wieczorem 13 stycznia 2009 roku, umundurowane pododdziały DD wzięły udział w starciach z demonstrantami, usiłującymi opanować budynek sejmu.

Bezpośrednio dowódcy NBS podlegają również:

-sztab NBS, wraz z batalionem sztabowym (łot. NBS Štāba bataljons), który wypełnia również funkcje jednostki reprezentacyjnej Sił Zbrojnych.

-Narodowa Akademia Obrony (łot. Nacionālā aizsardzības akadēmija), oraz ośrodki szkoleniowe

Misje zagraniczne[edytuj | edytuj kod]

Łotewski żołnierz w Iraku

Jeszcze na etapie ubiegania się o członkostwo w NATO, Łotewskie siły zbrojne zaczęły brać udział w zagranicznych misjach wojskowych. Żołnierze łotewscy uczestniczyli w misjach w:

  • Bośni i Hercegowinie
  • Kosowie
  • Iraku
  • Afganistanie

W Iraku Łotysze działali w ramach dywizji wielonarodowej pod polskim dowództwem, co owocowało w początkowym okresie korzystaniem przez kontyngent łotewski podczas patroli z polskich środków transportu (tarpan honker, oraz star).