Łucja Pevensie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Łucja "Łusia" Pevensie)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Łucja Pevensie
Pierwszy odcinek Lew, czarownica i stara szafa
Ostatni odcinek Ostatnia bitwa
Twórca Clive Staples Lewis
Grany przez Georgie Henley
Informacje
Imię i nazwisko Łucja Pevensie
Przydomek Dzielna
Specjalność leczenie ran
Rodzina siostra (Zuzanna),
dwaj bracia (Piotr i Edmund)

Łucja Pevensie (ang. Lucy Pevensie) – postać z serii książkowej Opowieści z Narnii C. S. Lewisa, zwana też „Łusią”. Najmłodsza z rodzeństwa Pevensie. To właśnie ona odkryła magiczną szafę w domu starego Profesora, która prowadziła do Narnii w Lwie, Czarownicy i Starej Szafie, razem z rodzeństwem pomogła Księciu Kaspianowi w zdobyciu należnej mu władzy, oraz uczestniczyła w jego wyprawie morskiej w Podróży Wędrowca do Świtu. Łucja jest opisywana jako niewysoka, śliczna, jasnowłosa dziewczynka o niebieskich oczach i miłej, pogodnej twarzy.

Łucja po koronacji została nazwana Królową Łucją Mężną. Kocha Aslana i całą Narnię. Twierdzi, że życie z wiedzą o tym, że nigdy nie wróci do Narnii jest bez sensu. W pierwszej części (Lew, Czarownica i Stara Szafa) była obiektem kpin Edmunda.

Walter Hooper, biograf Lewisa nie wyklucza, że pisarz tworząc postać Łucji Pevensie, dziewczynki, która widzi rzeczy niewidoczne dla innych, wzorował się na błogosławionej Łucji z Narni, włoskiej mistyczce mającej liczne wizje[1].

Na pewno Lewis zaczerpnął nazwę swej magicznej krainy z łacińskiej wersji nazwy miasta Narni, z której pochodziła bł. Łucja[2].

Lew, Czarownica i Stara Szafa[edytuj | edytuj kod]

Łucja dostaje się do Narnii, gdzie spotyka fauna Tumnusa. Gdy już każdy z rodzeństwa trafia do Narnii wyruszają razem z bobrami do obozu Aslana. Łucja z Zuzanną są Świadkami śmierci Aslana i jego odrodzenia. Łucja dociera na sam koniec bitwy z Czarownicą. Po bitwie leczy rannych. Zostaje koronowana i otrzymuje przydomek Mężna.

Książę Kaspian[edytuj | edytuj kod]

Łucja zostaje ściągnięta razem z rodzeństwem do Narnii za pomocą magicznego rogu. Tam słucha opowieści karła Zuchona, którego uratowała Zuzanna. Po wysłuchaniu opowieści wszyscy ruszają do obozu księcia Kaspiana. Po drodze Łucja widzi Aslana, ale nikt poza Edmundem jej nie wierzy.

Podróż Wędrowca do Świtu[edytuj | edytuj kod]

Łucja trafia na statek króla Kaspiana razem z Edmundem i Eustachym. Na Samotnych Wyspach zostaje porwana przez piratów i uratowana przez Kaspiana. Gdy podczas wyprawy Eustachy zamienił się w smoka, Łucja próbowała wyleczyć jego obolałą łapę. Gdy Kaspian chciał popłynąć aż do samego końca świata, Łucja znalazła sposób, żeby namówić go do powrotu. Pod koniec książki Aslan mówi jej, że ona i Edmund już nigdy do Narnii nie wrócą.

Koń i jego chłopiec[edytuj | edytuj kod]

Gdy Łucja dowiaduje się o ataku Rabadasza na Archenlandię wyrusza razem z Edmundem do walki z nim. W czasie walki jest wśród łuczników. Po walce bierze udział w dyskusji na temat: Co zrobić z Rabadaszem.

Ostatnia bitwa[edytuj | edytuj kod]

Łucja dostaje się do stodoły, która jest przejściem z Narnii do krainy Aslana. Towarzyszą jej Piotr, Edmund, Digory, Pola, Eustachy i Julia. Zostają już na zawsze w krainie Aslana.

Przypisy

  1. Walter Hooper. The origin of the word Narnia by Lewis and Narni town in Italy (ang.). Narnia.it. [dostęp 2012-05-26].
  2. Roger Lancelyn Green, Walter Hooper: C.S. Lewis: A Biography. London: 1974, s. 306.


Poprzednik
Jadis
Królowa Narnii
10001015 (wg rachuby narnijskiej)
Następca
imię nieznane