Łucja z Narni

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Błogosławiona
Łucja z Narni OPs
Lucia Brocadelli
dziewica
Lucianarni.JPG
Data urodzenia 13 grudnia 1476
Narni
Data śmierci 15 listopada 1544
Ferrara
Kościół/
wyznanie
rzymskokatolicki
Data beatyfikacji 1 marca 1710 (potwierdzenie kultu)
przez Klemensa XI
Wspomnienie 15 listopada
Atrybuty habit dominikański, stygmaty, Dzieciątko Jezus
Szczególne miejsca kultu katedra w Narni
Galeria ilustracji w Wikimedia Commons Galeria ilustracji w Wikimedia Commons

Łucja z Narni, właśc. Lucia Brocadelli (ur. 13 grudnia 1476 w Narni, zm. 15 listopada 1544 w Ferrarze) – włoska tercjarka dominikańska[1] (OPs), mistyczka i stygmatyczka, błogosławiona Kościoła katolickiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Łucja Brocadelli była najstarszym z jedenaściorga dzieci Bartolomea i Gentiliny Brocadellich[2]. Wychowywała się w religijnej atmosferze.

W wieku 12 lat złożyła ślub czystości, którego nie złamała mimo małżeństwa zaaranżowanego przez jej wuja z młodym hrabią Pietrem. Łucja często miewała wizje mistyczne, które niepokoiły jej męża. Po krótkim okresie trwania białego małżeństwa Łucja uciekła do domu swej matki, a następnie przyjęła habit tercjarki dominikańskiej. Pietro pojawił się jeszcze kilkakrotnie, namawiając ją do powrotu. W końcu jednak zaakceptował jej wybór, a sam wstąpił do franciszkanów[3].

W Viterbo i Ferrarze Łucja założyła wspólnoty dominikańskich tercjarek.

25 lutego 1496 r. otrzymała stygmaty, które po latach zniknęły i mimo że ich prawdziwość była potwierdzona przez władze Kościoła, Łucja została posądzona o oszustwo. Przełożony dominikanów nałożył na nią pokutę, przez co resztę życia spędziła w izolacji. Zmarła 15 listopada 1544[2].

Kult[edytuj | edytuj kod]

Kult Łucji rozpoczął się już w momencie jej śmierci. Kiedy cztery lata po pogrzebie, w którym uczestniczyły tłumy wiernych, otworzono jej trumnę, okazało się, że ciało jest w nienaruszonym stanie. Później złożono je w szklanej trumnie.

Łucja z Narni została oficjalnie ogłoszona błogosławioną przez papieża Klemensa XI w 1710 r.

Kiedy klasztor dominikanek w Ferrarze został skasowany przez Napoleona w 1797 r., trumnę z ciałem błogosławionej przeniesiono do katedry w Ferrarze, a w 1935 r. do katedry w Narni, gdzie znajduje się do dziś[2].

Dzień obchodów[edytuj | edytuj kod]

Wspomnienie liturgiczne Łucji w Kościele rzymskokatolickim obchodzone jest w dzienną pamiątkę śmierci (lub lokalnie 16 listopada), natomiast w zakonach dominikańskich 14 listopada[4], a w Kościele lokalnym 15 lub 16 listopada[5].

Ikonografia[edytuj | edytuj kod]

W ikonografii bł. Łucja przedstawiana jest w habicie dominikańskim, a jej atrybutami jest Dziecię Jezus nawiązujące do wizji i przeżyć mistycznych, podczas których Łucja piastowała Dzieciątko oraz stygmaty, którymi została obdarzona, będące wyrazem jej pasyjnej pobożności[5].

Odniesienia w kulturze popularnej[edytuj | edytuj kod]

Łucja z Narni jest jedną z bohaterek powieści historycznej Prince of Foxes Samuela Shellabargera (wyd. 1947).

Walter Hooper, biograf C.S. Lewisa nie wyklucza, że pisarz inspirował się postacią Łucji z Narni, tworząc bohaterkę swego cyklu o Narnii, Łucję Pevensie – dziewczynkę, która widzi rzeczy niewidoczne dla innych[6]. Bez wątpienia natomiast pisarz zaczerpnął nazwę stworzonej przez siebie magicznej krainy z łacińskiej wersji nazwy miasta Narni[7].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Błogosławiona Łucja z Narni, tercjarka (+ 1544). Trzeci Zakon Św. Dominika, Fraternia bł. Imeldy. [dostęp 2013-02-04].
  2. 2,0 2,1 2,2 Siostra Kazimiera: Grudzień 2011 (196). Zgromadzenie Sióstr św. Dominika. [dostęp 2012-05-25].
  3. Aleksandra Brandys: Świetlista Święta. Liturgia.pl, 2011-12-13. [dostęp 2012-05-25].
  4. DOMINICAN SAINTS OF NOVEMBER. Dominican Province of the Assumption. [dostęp 2012-05-25].
  5. 5,0 5,1 Józef Marecki, Lucyna Rotter: Jak czytać wizerunki świętych. Leksykon atrybutów i symboli hagiograficznych. Kraków: Universitas, 2009, s. 741. ISBN 97883-242-0910-1.
  6. Walter Hooper. The origin of the word Narnia by Lewis and Narni town in Italy (ang.). Narnia.it. [dostęp 2012-05-26].
  7. Roger Lancelyn Green, Walter Hooper: C.S. Lewis: A Biography. London: 1974, s. 306.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]