Łucznictwo

Zawody łucznicze

Łucznictwo – umiejętność i praktyka posługiwania się łukiem.

Rodzaje łucznictwa

Obecnie występujące formy łucznictwa to łucznictwo tradycyjne, łucznictwo sportowe oraz łucznictwo bloczkowe.

Łucznictwo tradycyjne to sztuka posługiwania się repliką bądź rekonstrukcją łuku historycznego, wyglądem oraz charakterystyką zbliżoną do zachowanych egzemplarzy historycznych przy użyciu dawnych technik strzeleckich. W łucznictwie tradycyjnym można wyróżnić dwa style strzelania: przy użyciu techniki śródziemnomorskiej, jak w łucznictwie sportowym, oraz przy użyciu pierścienia łuczniczego, tzw Zekiera.

Osobną formą łucznictwa tradycyjnego jest łucznictwo konne. W 2008 roku w na Mistrzostwach świata w Korei polak Norbert Kopczyński wywalczył złoty medal.

Z łucznictwa tradycyjnego w XIX wieku wyewoluowało łucznictwo sportowe i w takiej formie obecnie reprezentowane jest na Igrzyskach Olimpijskich.

W sportowym łucznictwie nie można korzystać z celowników optycznych, można natomiast korzystać ze sprzętu optycznego po lub przed oddaniem strzału. Sprzęt ten nie może być jednak częścią łuku.

W łucznictwie sportowym kobiety strzelają z odległości 70, 60, 50 i 30 m, a mężczyźni z 90, 70, 50 i 30 m. Odległości jednak zależą jeszcze od kategorii wiekowej zawodnika.

Teren torów łuczniczych musi być równy, z wykoszoną trawą, ustawiony w kierunku północnym.

Dwie strzały w tarczy

Tarcza łucznicza składa się z 10 pól w pięciu kolorach:

• złotym (punkty 10 i 9),
• czerwonym (punkty 8 i 7),
• niebieskim (punkty 6 i 5),
• czarnym (punkty 4 i 3)
• białym (punkty 2, 1 i 0).

Różne warianty tarczy mogą mieć 122 lub 80 cm.

Istnieje także tarcza używana na zawodach w sezonie zimowym (halowym) o średnicy 20 cm, a jej pola są ograniczone do 6 punktów (trzy tarcze umieszczone jedna pod drugą). Strzelają do niej wszystkie kategorie wiekowe nie wliczając w to dzieci na odległość 18 m. Rzadko używana tarcza o średnicy 40 cm jest używana podczas zawodów w otwartym terenie, przez starsze kategorie wiekowe na odległości 30 m. W łucznictwie halowym stosuje się dwa rodzaje tarcz: 60 cm na dystansie 30 m oraz 40 cm na dystansie 18 m. Do wyniku zliczane są tylko trafienia za 6-10 pkt.

Kategorie wiekowe

W Polsce od 2010 roku w łucznictwie sportowym obowiązują następujące kategorie wiekowe:

• Dzieci młodsze w wieku do 10 lat (odległość 10 m, tarcza 122 cm, 18 (6×3) strzał);
• dzieci starsze w wieku 11-12 lat (odległości 25 i 20 m do tarczy 122 cm, 15 i 10 m do tarczy 80 cm, po 18 (6×3) strzał na każdą odległość);
• młodzicy młodsi w wieku 13-14 lat (odległości 40 m do tarczy 122 cm i 30 m do tarczy 80 cm, dwa razy po 36 (12×3) strzał na każdą odległość);
• młodzicy starsi w wieku 15 lat (odległość 50 m do tarczy 122 cm i 30 m do tarczy 80 cm, dwa razy po 36 (12×3) strzał na każdą odległość);
• juniorzy młodsi (kadet) wiek 16-17 lat
  • mężczyźni: odległości 70 i 60 m do tarczy 122 cm, po 36 (6×6) strzał na odległość, odległości 50 i 30 m do tarczy 80 cm, po 36 (12×3) strzał na odległość;
  • kobiety: odległości 60 i 50 m do tarczy 122 cm, po 36 (6×6) strzał na odległość, odległości 40 i 30 m do tarczy 80 cm, po 36 (12×3) strzał na odległość;
• juniorzy wiek 18-20 lat
  • mężczyźni: odległości 90 i 70 m do tarczy 122 cm, po 36 (6×6) strzał na odległość, odległości 50 i 30 m do tarczy 80 cm, po 36 (12×3) strzał na odległość;
  • kobiety: odległości 70 i 60 m do tarczy 122 cm, po 36 (6×6) strzał na odległość, odległości 50 i 30 m do tarczy 80 cm, po 36 (12×3) strzał na odległość;
• seniorzy to osoby od 18 roku wzwyż (odległości jak w kategorii junior).

Istnieje również kategoria młodzieżowiec, czyli senior w wieku 21-23 lata.

Łucznictwo w Polsce

W Polsce istnieje wiele organizacji związanych z łucznictwem, między innymi Polski Związek Łuczniczy z siedzibą w Warszawie.

Pierwsze Mistrzostwa Świata odbyły się w 1931 r. w Polsce we Lwowie, a pierwszymi mistrzami świata byli Polacy: Michał Sawicki i Janina Kurkowska-Spychajowa, która złote medale indywidualnie zdobywała łącznie siedem razy.

Polska znajduje się w posiadaniu dwóch medali olimpijskich w łucznictwie – oba zdobyte w konkurencjach kobiecych. Srebrny medal na Igrzyskach Olimpijskich w Monachium (1972) zdobyła Irena Szydłowska, a brązowy na Igrzyskach w Atlancie (1996) drużyna w składzie: Iwona Dzięcioł, Katarzyna Klata, Joanna Nowicka, której trenerem był Stanisław Stuligłowa.

Zobacz też

• Kyūdō – japońskie łucznictwo ceremonialne

Bibliografia

Beth L. Habeishi, Stephanie Mallory: Strzelanie z łuku. Warszawa: Wydawnictwo RM, 2008, s. 70. ISBN 978-83-7243-667-2. 

Linki zewnętrzne

• Polski Związek Łuczniczy