Łukasz Łuczaj

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Łukasz Jakub Łuczaj (ur. 27 września 1972 w Krośnie)[1] - polski botanik, popularyzator przyrody i działacz na rzecz jej ochrony. Znany głównie z publikacji na temat dzikich roślin jadalnych.

Działalność naukowa i zawodowa[edytuj | edytuj kod]

Jego zainteresowania badawcze obejmują przede wszystkim ekologię roślin i etnobotanikę. W swoim gospodarstwie prowadzi eksperymenty ekologiczne i propaguje ideę "dzikiego ogrodu" nastawionego na maksimum bioróżnorodności, m.in. utrzymuje łąki kośne i pole z ginącymi gatunkami chwastów, a także próbuje odtwarzać naturalne runo leśne w młodych drzewostanach na gruntach porolnych.

Od r. 2011 wykładowca Uniwersytetu Rzeszowskiego, Zamiejscowego Wydziału Biotechnologii w Weryni. W r. 2012 uzyskał stopień naukowy doktora habilitowanego i stanowiska profesora Uniwersytetu Rzeszowskiego. Kierownik Zakładu Botaniki i Biotechnologii Roślin Użytkowych.

Absolwent biologii środowiskowej na Uniwersytecie Warszawskim (praca magisterska na temat rozprzestrzeniania się nowych gatunków krzewów w Puszczy Białowieskiej). W 1999 r. obronił na Uniwersytecie Warszawskim pracę doktorską pod tytułem "Struktura roślinności i efekty brzegowe w strefie kontaktowej lasu i łąki".

Członek redakcji Journal of Ethnobiology and Ethnomedicine oraz Acta Societatis Botanicorum Poloniae i twórca nowego polskiego pisma Etnobiologia Polska. Naukowo zajmuje się obecnie uporządkowaniem archiwalnych danych etnobotanicznych z terenu Polski, Słowacji, Ukrainy i Białorusi oraz prowadzi badania terenowe nad użytkowaniem roślin w Chinach i na Bałkanach.

Inne działania[edytuj | edytuj kod]

Zaangażowany w działania na rzecz ochrony przyrody Podkarpacia – m.in. obronę rzek przed regulacją. Stworzył także mieszanki nasion łąkowych, które umożliwiają samodzielne tworzenie kwietników z rodzimych, często zagrożonych gatunków.

Ponadto, interesuje się technikami przeżycia w dzikiej przyrodzie (organizuje także warsztaty poświęcone tej tematyce) i odtwarzaniem trybu życia zbieraczy-łowców.

Jest stałym współpracownikiem miesięcznika "Wróżka" – w rubryce pt. "Z zielnika niezwykłego botanika" pisze tam o dzikich roślinach jadalnych.

Ważniejsze publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Dzikie rośliny jadalne Polski. Przewodnik survivalowy (2002)
  • Podręcznik robakożercy czyli jadalne bezkręgowce Środkowej Europy (2005)
  • W dziką stronę (2010)
  • Dzika Kuchnia (2013)
  • Wild vascular plants gathered for consumption in the Polish countryside: a review[2] (z Wojciechem M. Szymańskim), [w:] Journal of Ethnobiology and Ethnomedicine 2007, 3:17
  • Pełna lista publikacji znajduje się na stronie http://luczaj.com/publikacje.htm [1]

Życie osobiste[edytuj | edytuj kod]

Mieszka w Pietruszej Woli koło Krosna. Ma żonę Sarah i dwie córki - Nasim i Daisy.

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]