Łukasz Korolkiewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj

Łukasz Korolkiewicz (ur. 25 maja 1948 w Warszawie) - główny przedstawiciel malarstwa hiperrealistycznego w Polsce. Uzyskał dyplom u profesora Stefana Gierowskiego w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, gdzie od 1980 jest wykładowcą, a od 1996 profesorem na Wydziale Wzornictwa Przemysłowego. Krytycy sztuki dopatrują się analogii w twórczości Łukasza Korolkiewicza do Jacka Malczewskiego.

[edytuj] Życiorys

Łukasz Korolkiewicz urodził się 25 maja 1948 w Warszawie jako drugi syn malarza, śpiewaka operowego Józefa Korolkiewicza. W 1965 zdał maturę w Liceum Ogólnokształcącym im. Bolesława Prusa na Saskiej Kępie i egzamin na Akademię Sztuk Pięknych w Warszawie. Pierwsze 3 lata studiował w pracowni malarstwa Andrzeja Jurkiewicza. W 1969 za zgodą profesora Stefana Gierowskiego kontynuował studia poza Akademią, malował w mieszkaniu rodziców na Saskiej Kępie. W 1971 obronił z wyróżnieniem dyplom z malarstwa w pracowni Stefana Gierowskiego. W 1975 przy malowaniu zaczął korzystać z fotografii, co robi do dziś. W sierpniu 1978 roku wziął ślub z Kingą Kawalerowicz, córką znanego reżysera Jerzego Kawalerowicza. 1 maja 1982 uczestniczył w ulicznej manifestacji Solidarności robiąc zdjęcia. Odtąd stale brał udział w manifestacjach dokumentując je fotograficznie. W październiku 1985 zaczął samodzielnie prowadzić pracownię malarstwa i rysunku na wydziale wzornictwa przemysłowego. W 1991 został laureatem nagrody im. Jana Cybisa. 24 kwietnia 1996 otrzymał tytuł profesora sztuk plastycznych, a w lutym 2001 został mianowany na stanowisko profesora zwyczajnego.

[edytuj] Twórczość

Malarstwo Łukasza Korolkiewicza jest figuratywne, trójwymiarowe i tematyczne. Jego prace znajdują się w zbiorach prywatnych i państwowych w kraju i za granicą, między innymi w muzeach narodowych w Warszawie, Krakowie, Poznaniu, Muzeum Sztuki w Łodzi i muzeum Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Jego obrazy są bardzo malarskim, osobistym świadectwem życia najbliższego, dekadenckiego kręgu przyjaciół artysty i jednocześnie wewnętrznym obrazem jego przeżyć i nastrojów. W okresie stanu wojennego artysta, związany z podziemiem, namalował serię ulicznych kwietnych krzyży, symboli ulicznego protestu przeciw przemocy. Stałym elementem w twórczości Łukasza Korolkiewicza jest wykorzystywanie aparatu fotograficznego jako swojego rodzaju szkicownika. Przezrocze fotograficzne zrzutowane na płótno jest punktem wyjściowym dla kompozycji malarskiej. Wyjazd artysty do Garbatki-Letnisko zainspirował artystę do stworzenia serii obrazów pt. Ogrody.

[edytuj] Bibliografia

  • W nieruchomym punkcie... Wyd. Zachęta Państwowa Galeria Sztuki. Warszawa 2002. ISBN 83 89145 15 4.
  • Sztuka Świata tom 10. Wydawnictwo Arkady. Warszawa 1996. ISBN 83 213 3826 7.
Osobiste
Przestrzenie nazw
Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Drukuj lub eksportuj
Narzędzia