Łukasz Przybylski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Łukasz Przybylski (ur. 1814 - zm. 1922). Uczestnik powstania listopadowego. Pochodził z ziemi dobrzyńskiej, z okolic Lipna. Wychowanek warszawskiej szkoły podchorążych - jako szesnastoletni żołnierz - walczył w oddziałach powstańczych. Dostał się do niewoli i został wcielony do armii carskiej oraz zesłany na 25 lat na Syberię. Następnie powrócił z zesłania i wziął udział - jako dowódca jednego z oddziałów - w powstaniu styczniowym. Ponownie trafił do rosyjskiej niewoli. Został zesłany na dożywotnie osiedlenie na Syberii, wcześniej skazany na trzyletnią pracę w jednej z syberyjskich kopalń. Zamieszkał w guberni irkuckiej. W czasie pierwszej wojny światowej przedostał się (mając 104 lata) w okolice Bobrujska i wstąpił do korpusu gen. Dowbora-Muśnickiego. W roku 1919 uczestniczył w walkach powstania wielkopolskiego z lat 1918-1919, w trakcie których odniósł ranę. Awansowany przez gen. Dowbora-Muśnickiego do stopnia pułkownika.