Łuna-Głob

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Łuna-Głob
Zaangażowani Roskosmos
Rakieta nośna Sojuz-2/Fregat
Miejsce startu Bajkonur, Kazachstan
Cel misji Księżyc
Orbita (docelowa, początkowa)
Czas trwania
Początek misji 2018
Wymiary
Masa całkowita około 2300 kg

Łuna-Głob (ros. Луна-Глоб) – planowana rosyjska sonda kosmiczna. Sonda złożona będzie ze sztucznego satelity Księżyca, lądownika i penetratorów. Pierwsza misja w ramach nowego rosyjskiego programu badań Księżyca. W realizacji misji weźmie udział japońska agencja kosmiczna JAXA. Start misji planowany był początkowo na 2014 rok[1], jednak kilkukrotnie był przesuwany i według planów z końca 2014 roku ma nastąpić w 2018 roku[2].

Cele misji[edytuj | edytuj kod]

  • Identyfikacja miejsc lądowań dla przyszłych sond i pojazdów samobieżnych.
  • Przeprowadzenie badań sejsmicznych budowy wewnętrznej Księżyca. Określenie wielkości jądra Księżyca umożliwi wybór między konkurencyjnymi modelami powstania Księżyca.
  • Poszukiwanie śladów obecności lodu wodnego w okolicach bieguna Księżyca.

Konstrukcja sondy[edytuj | edytuj kod]

Człon satelitarny będzie zaopatrzony w instrumenty naukowe o masie około 120 kg przeznaczone do prowadzenia obserwacji powierzchni Księżyca oraz środowiska kosmicznego na jego orbicie. Będzie on także służył do utrzymywania łączności z lądownikiem i penetratorami.

Lądownik ma być wyposażony w spektrometr masowy, spektrometry promieniowania gamma i neutronów, sejsmometr i kamery telewizyjne. Po wstępnym wyhamowaniu przez silnik rakietowy, uderzenie lądownika o powierzchnię Księżyca złagodzą poduszki powietrzne. Proponowanym miejscem lądowania jest krater w okolicach południowego bieguna Księżyca, gdzie pod powierzchnią może być obecny lód wodny.

Początkowe plany przewidywały wyposażenie sondy w zestaw 12 penetratorów (dziesięć niewielkich pozbawionych silników hamujących oraz dwóch większych zaopatrzonych w takie silniki), które miały utworzyć na powierzchni Księżyca sieć sejsmometrów[3]. Z planów tych jednak zrezygnowano. Obecnie przewiduje się wykorzystanie czterech japońskich penetratorów, które zostały skonstruowane na potrzeby odwołanej w 2007 r. misji LUNAR-A[4]. Każdy z penetratorów będzie miał masę 45 kg i zawierał sejsmometr, czujniki przepływu cieplnego i akcelerometr.

Sonda Łuna-Głob powstaje w biurze konstrukcyjnym Ławoczkina.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Russia postpones Luna-Glob moon mission. Moon Daily. [dostęp 2012-11-14].
  2. ИКИ: РФ начнет запуск автоматических станций к Луне в 2018 году (ros.). W: РИА Новости [on-line]. 2014-10-03. [dostęp 2015-02-09].
  3. C. Covault: Russia Plans Ambitious Robotic Lunar Mission (ang.). Aviation Week, 2006-06-04. [zarchiwizowane z tego adresu (2006-10-24)].
  4. Японские пенетраторы помогут России найти место для полигона на Луне. Известия Наука, 2007-12-18.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]