Łuskiewnik różowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Łuskiewnik różowy
Lathraea squamaria.jpg
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad Euphyllophyta
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad astrowe
Rząd jasnotowce
Rodzina zarazowate
Rodzaj łuskiewnik
Gatunek łuskiewnik różowy
Nazwa systematyczna
Lathraea squamaria L.
Sp. Pl. ed. 1: 606, 1753
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons

Łuskiewnik różowy (Lathraea squamaria L.) – gatunek roślin należący do rodziny zarazowatych (Orobanchaceae). W niektórych systematykach zaliczany jest do rodziny trędownikowatych. W Polsce jest rośliną pospolitą.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pęd
Podziemne rozgałęzione kłącze pokryte jest łuskowatymi liśćmi. Nad powierzchnię ziemi wyrasta jedynie krótkotrwały pęd kwiatonośny. Jest on różowy, okryty skrętoległymi, bladymi łuskami i ma wysokość do 25 cm.
Kwiaty
Różowe, grzbieciste, zebrane w gęstym, nierozgałęzionym, jednostronnym gronie wyrastającym nad powierzchnię ziemi. Mają gruczołowato owłosiony, intensywnie różowy kielich o długości 15 – 17 mm i dwuwargową, niewiele dłuższą od kielicha koronę. Pylniki są nieco owłosione.
Liście
Umieszczone w glebie są białawe i łuskowatego kształtu liście (stąd nazwa – łuskiewnik).

Biologia[edytuj | edytuj kod]

  • Bylina, geofit. Bezzieleniowa bylina. Nie zawiera chlorofilu, a więc nie może przeprowadzać procesu fotosyntezy. Roślina pasożytnicza. Z korzeni pobiera za pomocą ssawek substancje organiczne oraz wodę z solami mineralnymi. Pasożytuje na korzeniach drzew i krzewów liściastych, głównie na leszczynie, topoli i olszy, rzadziej na buku. W Tatrach pasożytuje na świerkach[2]. Większą część roku znajduje się pod ziemią, a jedynie w czasie kwitnienia i owocowania wyrasta nadziemny pęd.
  • Kwitnie od marca do maja. Kwiaty zapylane są przez owady. Nasiona, aby efektywnie wykiełkować muszą znajdować się w glebie mniej niż 1 cm od korzeni rośliny żywicielskiej.
  • Liczba chromosomów 2n=42.
Morfologia

Ekologia[edytuj | edytuj kod]

Występuje w świeżych i wilgotnych lasach liściastych i zaroślach. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla Cl. Querco-Fagetea[3].

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-03-24].
  2. Władysław Szafer, Stanisław Kulczyński: Rośliny polskie. Warszawa: PWN, 1953.
  3. Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4.