Łuskiewnik różowy
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Łuskiewnik różowy | |
|---|---|
| Systematyka[1] | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | rośliny |
| Klad | rośliny naczyniowe |
| Klad | Euphyllophyta |
| Klad | rośliny nasienne |
| Klasa | okrytonasienne |
| Klad | astrowe |
| Rząd | jasnotowce |
| Rodzina | zarazowate |
| Rodzaj | łuskiewnik |
| Gatunek | łuskiewnik różowy |
| Nazwa systematyczna | |
| Lathraea squamaria L. Sp. Pl. ed. 1: 606, 1753 |
|
Łuskiewnik różowy (Lathraea squamaria L.) – gatunek roślin należący do rodziny zarazowatych (Orobanchaceae). W niektórych systematykach zaliczany jest do rodziny trędownikowatych. W Polsce jest rośliną pospolitą.
Spis treści |
[edytuj] Morfologia
- Pęd
- Podziemne rozgałęzione kłącze pokryte jest łuskowatymi liśćmi. Nad powierzchnię ziemi wyrasta jedynie krótkotrwały pęd kwiatonośny. Jest on różowy, okryty skrętoległymi, bladymi łuskami i ma wysokość do 25 cm.
- Kwiaty
- Różowe, grzbieciste, zebrane w gęstym, nierozgałęzionym, jednostronnym gronie wyrastającym nad powierzchnię ziemi. Mają gruczołowato owłosiony, intensywnie różowy kielich o długości 15 – 17 mm i dwuwargową, niewiele dłuższą od kielicha koronę. Pylniki są nieco owłosione.
- Liście
- Umieszczone w glebie są białawe i łuskowatego kształtu liście (stąd nazwa – łuskiewnik).
[edytuj] Biologia
- Bylina, geofit. Bezzieleniowa bylina. Nie zawiera chlorofilu, a więc nie może przeprowadzać procesu fotosyntezy. Roślina pasożytnicza. Z korzeni pobiera za pomocą ssawek substancje organiczne oraz wodę z solami mineralnymi. Pasożytuje na korzeniach drzew i krzewów liściastych, głównie na leszczynie, topoli i olszy, rzadziej na buku. W Tatrach pasożytuje na świerkach[2]. Większą część roku znajduje się pod ziemią, a jedynie w czasie kwitnienia i owocowania wyrasta nadziemny pęd.
- Kwitnie od marca do maja. Kwiaty zapylane są przez owady. Nasiona, aby efektywnie wykiełkować muszą znajdować się w glebie mniej niż 1 cm od korzeni rośliny żywicielskiej.
- Liczba chromosomów 2n=42.
[edytuj] Ekologia
Występuje w świeżych i wilgotnych lasach liściastych i zaroślach. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla Cl. Querco-Fagetea[3].
Przypisy
- ↑ Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-03-24].
- ↑ Władysław Szafer, Stanisław Kulczyński: Rośliny polskie. Warszawa: PWN, 1953.
- ↑ Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4.